Tuesday, September 21, 2021

ராஜனி திரணகம என்ற அறிவுக்கோபுரம் சரிந்து இன்றுடன் 32 வருடங்கள் நிறைவு!

பாசிஸப் புலிகளின் அதிகாரவெறியால் சரிக்கப்பட்ட அடங்காத சுதந்திரவேட்கை கொண்டலைந்த ராஜனி திரணகம அவர்கள்:
„ என்றாவது ஒரு நாள் ஒரு துப்பாக்கி என்னை அமைதியாக்கிவிடும். ஆனால் அது வேற்று மனிதன் ஒருவனால் ஏந்தப்படுதாக இருக்காது. எனது வரலாற்றைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் இச்சமூகத்தில் வாழும் ஒரு பெண்ணின் கருவறையில் இருந்து பிரசவிக்கப்பட்ட ஒரு புத்திரனால் ஏந்தப்படும் துப்பாக்கியாகவே அது இருக்கும்"

என தன்னுடைய மரண சாசனத்தை எழுதி வைத்துவிட்டு எம் தேசத்து மக்களின் விடிவுக்காக போராடினார். அடங்காப்பற்றுடன் அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக போராடய அந்த தீர்க்கதரிசி புலிகளின் அழிவு எவ்வாறு அமையும் என்பதனை முற்கூட்டியே தனது முறிந்த பனை என்ற புத்தகத்தில் கீழ்கண்டவாறு எழுதி வைத்தவர்.

'புலிகளின் வரலாறு, அவர்களது தத்துவ வறுமை, காத்திரமான அரசியற் பார்வை இன்மை, சகிப்புத் தன்மையின்மை, வெறித்தனமான அர்ப்பணிப்பு போன்றனவே, அவர்களின் உடைவுக்கு, இறுதிக் காரணமாக அமையப் போகிறது.

புலிகளின் காவிய நாயகர்கள் தங்களின் தவறுகளால் பலியாகிப் போனவர்களின் கண்ணீராலும், ரத்தத்தினாலும் பூசப்பட்ட காவியங்களைச் சுமந்தவாறே மடிவர். இந்தச் சாம்பலில் இருந்து புதிய புலிகள் எழுந்து வரப் போவதில்லை. இந்த முழுச் சரித்திரத்திலிருந்தும், அதன் மேலாதிக்கக் கருத்தியலில் இருந்தும் தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளும்போது தான் விடுதலைக்கான ஒரு புதிய பார்வை பிறக்க முடியும்.'


ராஜனி திரணகம அவர்கள் கொல்லப்பட்டு 16 வருடங்களின் பின்னர் அவரது மாணவன் ஒருவனால் அன்னாரது கொலையின் சில முடிச்சுக்கள் அவிழ்கப்பட்டது. இது தொடர்பில் இலங்கையில் இருந்து வெளிவந்த அமுது சஞ்சிகையில் 21 - 09 - 2005 வெளியாகிய கட்டுரை இவ்வாறு தெரிவித்திருந்தது. வரலாற்றில் மறக்கமுடியாத அந்த மாமேதையின் 30 ஆண்டு நிறைவில் அக்கட்டுரையை மீண்டும் ஒருமுறை வாசிப்போம்-

எங்கள் மெடம் ராஜனி ஒரு கலங்கரை விளக்கு!

1989 ம் ஆண்டு செப்டெம்பர் 21ம் திகதி, எங்கள் அன்புக்குரிய மெடம் யாழ். பல்கலைக்கழக மருத்துவபீடத்தில் தன் கடமையை முடித்து விட்டு வீட்டிற்கு போகும்போது வீதியில் வைத்து கோழைத்தனமாகசுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். அவரையும் அவரது நேர்மையையும் நேருக்கு நேராக முகம் கொடுக்க முடியாத 'தமிழீழ விடுதலைக் கோழைகள் முதுகுப் புறமாக வந்து அவரைச் சுட்டுக் கொன்றனர். இந்தக்கோழைத்தனமான கொலையைக் கண்டித்து மருத்துவபீட மாணவர்களும் ஏனைய பல மாணவர்களும் எமது கைகளால் சுவரொட்டிகளை எழுதி யாழ்ப்பணம் எங்கும் ஒட்டினோம்.

அப்போது எமது விடுதலைப்போராட்டத்தைப் பற்றி எனக்குள் எழுந்த உணர்வை நான் பின்வருமாறு ஆங்கிலத்தல் எழுதினேன். இதுவும் ஒரு சுவரொட்டியாக அப்போது ஒட்டப்பட்டது
Free Doom
& Free Dump
ist our Freedom...?

இன்றோடு எங்கள் மெடம் கொல்லப்பட்டு 16 வருடங்கள் ஓடிவிட்டன. அவர் கொல்லப்பட்டு 15 வருடங்களின் பின்னராவது அவரைப்பற்றி ஒரு திரைப்படம் எடுக்கப் பட்டிருப்பது மிகவும் நன்றிக்குரிய விடயம்தான். ஆனால் இன்னும் அவரைக் கொன்றவர்களைப் பற்றிய பல உண்மைகள் சரியாக வெளிவரவில்லை என்பதுதான் மிகக் கவலையான விடயமாகும். இதற்கு முக்கிய காரணம் எம்மிடமிருந்த தத்தமது உயிர் பற்றிய பயம் பிரதானமானதாகும். அதேவேளை நாம் உண்மைகளைச் சொன்னால் அவற்றை ஏற்றுக் கொள்ளும் மனோநிலையில் எமது சமூகம் இருக்கிறதா என்ற சந்தேகமும் எனக்கு உண்டு. இன்றல்ல 1989இல் மெடம் கொல்லப்பட்ட போதும்கூட அவரை யார் கொன்றார்கள் என்ற உண்மையை எமது சமூகம் வெளிப்படையாக ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராக இருக்கவில்லை என்பதை நான் கண்டேன்.

அப்போதும்கூட பலருக்கு அந்த உண்மை தெரிந்திருந்தும் அதை வெளிப்படையாக ஏற்றுக் கொள்ளுவதற்கு துணிச்சல் இருக்கவில்லை. ஆனால் அந்த உண்மையை தமக்குள் மனதளவில் ஏற்றுக் கொண்டவர்களும் பலர் இருந்தார்கள் என்பதும் மறுபக்க உண்மைதான். அவ்வாறு உண்மை தெரிந்து உள்ளுக்குள் வேதனைப்பட்டுக் கொண்டிருந்தவர்களில் நானும் ஒருவன். அன்று ஏனைய பலரைப் போன்று எனது உயிர், எனது எதிர்காலம் என்று நானும் இந்த உண்மைகளை எனக்குள் போட்டு அமுக்கிக் கொண்டேன். தற்போது நான் என் நாட்டை விட்டு வெளியேறி வெளி நாடொன்றில் ஒரு வைத்தியராக பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால் இன்னும் நாட்டில் பல ஒடுக்கு முறைகளுக்கு மத்தியில் வாழும் இலட்சக்கணக்கான தமிழ் மக்களோடு ஒப்பிடுகையில் எனது எதிர்காலத்திற்கும் உயிருக்கும் இவ்வெளிநாட்டில் அதிக உத்தரவாதம் இருக்கிறது. அந்த வகையில் மெடத்தின் கொலை தொடர்பாக எனக்கு தெரிந்த சில உண்மைகளை இன்றாவது வெளியிடடுவது எனது கடமை என்று நினைக்கிறேன்.

எமது அன்புக்குரிய மெடம் கலாநிதி ராஜினி திரணகம அவர்கள் சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட போது நான் அங்கு மருத்துவபீட மாணவனாக இருந்தேன். அவர் எங்களுக்கு வெறும் உடற்கூற்றியல் விரிவுரையாளராக மட்டும் இருக்கவில்லை. அவரின் வகுப்புகள் எப்போதும் மிக உற்சாகம் நிறைந்ததாகவே இருக்கும். தனது அன்றாட விரிவுரைகளுக்கு அப்பால் எமது சமூகப் பிரைச்சினைகளைப் பற்றி சிந்திக்கும் திசையிலும் எம்மை மிகத்திறமையாக அவர் எடுத்து செல்வார். அப்போது அவரின் பரந்த அறிவையும் ஆழமான சமூக உணர்வையும் நாம் கண்டோம். எமக்கு அவற்றை புரிய வைப்பதற்காக சிறந்த திரைப்படங்கள், நாவல்கள் அவர் படித்து ரசித்த கவிதைகள் பலரின் உலக அனுபவங்கள் என சகலவற்றையும் எந்தவித தடங்கலும் இன்றி மள மளவென எம்முன் எடுத்துச் சொல்வார். அன்றைய கால கட்டத்தில் யாழ் பல்கலைக்கழகத்திற்குள் நடந்தவைகள் இப்போதும் ஓர் திரைப்படத்தைப்போல் என் மனதிற்குள் ஓடுகின்றன.

இந்திய இராணுவத்தினரதும் அவர்களோடு சேர்ந்து இயங்கிய ஏனைய தமிழ் ஆயுத இயக்கங்களினதும் கெடுபிடிகள் மிக அதிகமாக இருந்ததால் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் யாழ்ப்பாண பல்கலைகழகத்தையும் தமது மறைவிடங்களில் ஒன்றாக பாவித்தார்கள். புலிகள் இயக்கத்தின் நபர்கள் மட்டுமன்றி அவர்களின் ஆயுதங்கள் கூட பல்கலைக்கழகத்திற்குள் சில ஊழியர்களினதும் மாணவர்களினதும் உதவியோடு மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தன. இந்த உண்மை பல்கலைக்கழகத்தில் உயர் மட்டத்தில் இருந்து கீழ் மட்டம் வரை பலருக்கும் தெரிந்திருந்தது. இதற்கு எமது மருத்துவ பீடமும் விதிவிலக்காக இருக்கவில்லை. இதனால் யாழ். பல்கலைக்கழகத்திற்குள் மாணவர்களிடையேயும் விரிவுரையாளர்களிடையேயும் புலிகளைப்பற்றி பேசுவது மிக மிக அச்சம் நிறைந்ததாக காணப்பட்டது. இந்த அச்சத்தின் காரணமாக அன்று புலிகள் இயக்கம்தான் சில மருத்துவபீட மாணவர்களின் உதவியுடன் மெடம் ராஜினி அவர்களை சுட்டுக் கொன்றது என்ற உண்மையைப்பற்றி எவரும் வெளிப்படையாக பேசத் துணியவில்லை. அதுமட்டுமன்றி அக்கொலையைச் செய்தது இந்திய இராணுவம் அல்லது அவர்களோடு நிற்கும் ஏனைய ஆயுதக் குழுக்களில் ஒன்று என்ற பொய்யான கருத்தையே பலரும் பரப்ப முயற்சித்தனர்.

மெடம் அவர்கள் கொலை செய்யப்படுவதற்கு சில மாதங்களுக்கு முன்னர் இருந்தே புலிகள் இயக்கத்தின் உளவுப் பிரிவைச் சேர்ந்தவர்கள் மருத்துவ பீட மாணவர்களின் உதவியுடன் எமது வளாகத்திற்குள் நுழைந்து அவரை வேவு பார்த்தார்கள். மெடத்தோடு நெருங்கிப் பழகிய மாணவர்கள் பலருக்கு இவ்விடயம் தெரிந்திருந்தும் அதை எவ்வாறு வெளியிடுவது என்ற அச்சம் அவர்களிடம் காணப்பட்டது. அதே நேரம் இக்கொலையாளிகளை உள்ளே கூட்டிவந்த சில மாணவர்களும் கூட மெடத்தோடு மிக நெருக்கமாக பழகிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களின் முக்கியமான இருவரை நான் இங்கு பெயர் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.
அவர்களில் ஒருவர் வடமராட்சியை சேர்ந்த சூரி எனப்படும் சூரியகுமாரன் மற்றவர் முல்லைத்தீவைச் சேர்ந்த தர்மேந்திரா என்பவர்களாவர். புலிகள் இயக்கத்தின் உளவாளிகளும் கொலைகாரர்களும் சூரியோடும் தர்மேந்திராவோடும் மருத்துவபீட வளாகத்திற்குள் நின்று கதைத்து பேசுவதும் வளாக சிற்றுண்டிச் சாலையில் தேனீர் அருந்துவதும் அப்போது மிக வெளிப்படையான நிகழ்ச்சிகளாக இருந்தன. புலிகளின் சாவகச்சேரி பொறுப்பாளர் கேடில்சின் சகோதரரான காண்டீபன் என்னும் பிரபல கொலையாளியும்கூட தர்மேந்திராவோடு தேனீர் அருந்துவதை நான் பலமுறை நேரடியாகப் பார்த்திருக்கிறேன்.

1989 செப்டெம்பர் 21ம் திகதியன்று, 2வது எம்.பீ.பீ.எஸ் பரீட்சையின் இறுதி அங்கம் முடிவடைந்து மெடம் வெளியே வரும்வரை காத்திருந்த புலிகளின் உளவாளிகளில் ஒருவன் வீதியிலே தயாராக நின்றிருந்த கொலையாளிக்கு இரகசியமாக சிக்னல் கொடுத்தான். அதைச் செய்தவன் வேறு யாருமல்ல. அங்கு பணியாற்றிய பாதுகாப்பு உத்தியோகத்தர் செல்வக்குமார் என்பவனே. மெடம் தனது சைக்கிளில் வளாக பிரதான வாசலால் வீதிக்கு இறங்கியதும் அவரை சைக்கிளில் பின் தொடர்ந்த கொலையாளி அவரது தலையின் வலப்பக்கத்தில் முதல் வேட்டைத் தீர்த்தான். பின்னர் அவர் கீழே விழுந்ததும் இன்னும் இரண்டு தடைவைகள் அவர் தலையில் சுட்டுவிட்டுச் சென்றான்.

இந்த கொலையாளி யார் என்பதையும் நான் இங்கு சொல்லவேண்டும். புலிகளின் உளவுப்பிரிவில் பணியாற்றியவரும் கொலையாளியுமான பொஸ்கோ என்பவனே அவன். பொஸ்கோவை சாதாரண மக்களில் பலருக்கு தெரியாது. ஆனால் மெடம் கொல்லப்படுவதற்கு இரண்டு மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பிருந்தே பொஸ்கோவினதும் இன்னும் பல சந்தேகமான நபர்களினதும் நடமாட்டம் மருத்துவ பீடத்திற்குள் அதிகரித்திருந்தது. பொஸ்கோவிற்கு வயது 30 - 35 இடையில் இருக்கும். எப்போதும் மற்றவர்களை சந்தேகத்தோடு குரோதத்தோடும் பார்க்கும் அவனது விறைப்பான முகமே அவனைக் காட்டிக் கொடுத்து விடும். இந்த பொஸ்கோ சூரியோடும், தர்மேந்திராவோடும் அமர்ந்து வளாக சிற்றுண்டி சாலையில் தேனீர் அருந்துவதை நானும் பல மாணவர்களும் கண்டிருந்தோம். முதலில் எனக்கும் இவன் யார் என்று தெரியாது. எம்மோடு படித்த ஒரு மாணவனே எங்களுக்கு பொஸ்கோ யார் என்ற உண்மையைச் சொன்னான்.

மருத்துவ பீடத்திற்குள் இவனின் நடமாட்டம் பல தடவைகள் இருந்ததை நானும் சக மாணவர்களும் கண்டிருந்தோம். இவை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இக்கொலை நடக்கும்போது அச்சம்பவத்தை நேரில் பாக்த்த ஓர் மாணவன் இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறான். அந்த மாணவனும் நானும் ஒன்றாக திரியும்போதும்கூட பல தடவை பொஸ்கோவை நாம் கண்டிருக்கிறோம். அன்று அந்த மாணவனும் நாங்களும் இணைந்து, 'புலிகள் இயக்கமும், அதன் கொலையாளி பொஸ்கோவும், அவனுக்காக உளவு வேலை செய்த சூரிய குமாரனும் தர்மேந்திராவும்தான் மெடத்தின் கொலைக்கு பொறுப்பு' என்று கூறியிருந்தால் நாங்கள் ஒருவரும் இன்று உயிருடன் இருக்கமாட்டோம். எனவே என் சக மாணவன் கண்ணால் கண்ட அந்தக் கொலையை யாரிடமும் வெளியே சொல்லாதே என எச்சரித்தவர்களில் நானும் ஒருவன். மெடம் கொல்லப்பட்ட மறுதினம் அவரின் உடல் மருத்துவ பீடத்திற்கு கொண்டு வரப்பட்டபொழுது யாழ். பல்கலைக்கழகத்தின் பல மூத்த விரிவுரையாளர்கள் அங்கு சமூகமளிக்கவில்லை. ஏன்..? காரணம் அவர்களுக்கும் இக்கொலையை செய்தவர்கள் யார் என்று நன்றாக தெரியும்.

சூரி, தர்மேந்திரா ஆகிய இருவரோடும் நெருங்கி பழகியவர்களும், புலிகளின் கொலைகார அரசியலுக்கு ஆதரவாக இருந்த பல மருத்துவபீட மாணவர்களுக்கும் இந்த உண்மை நன்கு தெரியும். மெடம் கொல்லப்பட்டு விட்டார் என்ற செய்தி மருத்துவ பீடத்திற்குள் பரவியதுமே சூரி, தர்மேந்திரா உட்பட அவர்களின் நண்பர்களின் முகங்களை நான் பார்த்தேன். அவர்களின் முகங்களே உண்மையை தெளிவாக வெளிப்படுத்தின. அவர்களைக் காட்டிக் கொடுத்தன. எனது கண்களைக்கூட அவர்களால் நேரடியாக பார்க்க முடியவில்லை. தங்களுக்கு கல்வியை போதித்து வழிகாட்டி, எதிர்கால மாணவ சமூகத்திற்கு கலங்கரை விளக்காக நின்ற அந்த ஒப்பற்ற மேதையை சுட்டுக் கொன்றுவிட்டு அவர்கள் இன்று வெளிநாடுகளில் சுகம் அனுபவிக்கிறார்கள். சூரியகுமாரன் இன்று இங்கிலாந்தில் வைத்தியசாலை ஒன்றில் வேலை செய்கிறான். அன்று அந்த தாயின் இரு குழந்தைகளை அநாதையாக்கிய இக்கொலைத்திட்டத்தின் பிரதான சூத்திரதாரிகளில் ஒருவனாகிய இவன், இன்று தான் உயிர்களைக் காப்பாற்றும் வைத்தியனாக வேஷம் போடுகிறான். இவர்கள் நாளைய சமூகத்தில் பெரிய மனிதர்களாக உலவ நாம் அனுமதிக்கலாமா? இந்த நாகரீக உலகத்தின் முன்னால் இவர்களை நிறுத்தி அம்பலப்படுத்த வேண்டாமா. நிட்சயம் அதை நாம் செய்ய வேண்டும்.

எனது அன்புக்குரிய சக மாணவர்களே நாம் நீண்டகாலம் மௌனமாக இருந்துவிட்டோம் எமது கண் முன்னால் நடத்தி முடிக்கப்பட்ட இந்த அநியாயத்தை மூடி மறைக்க புலிகளும் அவர்களுக்கு ஒத்து ஊதுபவர்களும் இன்னமும் முயற்சி செய்கிறார்கள். ஆனால் நடந்த உண்மை வரலாற்றில் புதைக்கப்பட்டு விடக்கூடாது என்பதற்காகவே நான் இங்கு இதைப் பதிவு செய்கிறேன் இது தொடர்பாக நீங்களும் உங்களின் மனட்சாட்சியின் அடிப்படையில் உண்மையை சமூகத்தின் முன் வைக்க கோரிக்கை விடுக்கிறேன்.

-- ஆண்டு யாழ். பல்கலைக்கழக மருத்துவபீட மாணவன்-

(1989ம் இலங்கையில் இருந்து வெளிவந்த அமுது சஞ்சிகையில் வெளியாகிய கட்டுரை 21 - 09 - 2005)




Read more...

Monday, August 30, 2021

செல்வியின் நினைவாய் அஷோக்கின் குறிப்பு..

செல்வி 1991ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 30ம் திகதி புலிகளினால் கடத்தப்பட்டு, படுகொலை செய்ப்பட்டு, இன்று 30 ஆண்டுகள் ஆகின்றன. என் தமிழ்நாட்டு வாழ்வு , நாடோடித்தனம் கொண்டது. புறச்சூழலும் , அகநிலையும் என்னை துன்புறுத்த, அலைதலே என்வாழ்கையாகி இருந்தது.

. செல்வி புலிகளால் கடத்தப்பட்ட செய்தியை, சென்னையில் இருந்த போது, அறிய நேர்ந்தது. வாழ்வின் நம்பிக்கை அனைத்தையும் இழந்துவிட்ட அக்கணத்தை , இப்போது எண்ணிப் பார்க்கின்றேன். செல்வி, யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத்தில் இறுதியாண்டு மாணவியாக படித்துக்கொண்டிருந்த வேளையில், புலிகளால் கடத்தப்பட்டதினால், பேராசிரியர் சிவத்தம்பி நினைத்தால் , செல்வியை காப்பாற்ற முடியுமென நண்பர்கள் நம்பியது போல், நானும் நம்பினேன்.

புலிகள், சிவத்தம்பி மீது மரியாதையும்- கௌரவமும் கொண்டிருப்பதாக நாங்கள் நினைத்தோம். சிவத்தம்பியும் புலிகளின் அனுதாபியாகவே பலராலும் பார்க்கப்பட்டார். சிவத்தம்பி அவர்களை இது தொடர்பாய் அணுகிய போது, அவரின் இயலாமை புரிந்தது.

ஆனால் இன்று, முள்ளிவாய்க்கால் இறுதி யுத்தத்திற்குப்பின் "ஜனநாயகவேடம்" தரித்துக் கொண்டு , இன்று உலா வரும் நோர்வே சர்வேந்திராராவும் , "பொங்கு தமிழ் புகழ்" சிதம்பரநாதனும் நினைத்திருந்தால், செல்வியை காப்பாற்றி இருக்க முடியும் என்பது, செல்வியின் மீது அன்பும் கரிசனையும்கொண்ட நண்பர்களின் அபிப்பிராயமாக அன்றும் இருந்தது , இன்றும் இருக்கின்றது. நானும் அவ்வாறே நினைக்கின்றேன்.

நோர்வே சர்வேந்திரா, புகலிடத்தில் தமிழ் ஈழ விடுதலைப்புலிகளின் அதிகாரம்மிக்க நபராக, புலிகளின் அனைத்து ஊடகங்களையும் கட்டுப்படுத்தும் மேலாண்மை அதிகாரம் கொண்டவராக இருந்தவர். இவரின் அதிகார கண்காணிப்புக் காலத்தி லேதான், பிரான்சில் வைத்து மனித உரிமைவாதியும் - சமூக செயற்பாட்டாளருமான சபாலிங்கம் புலிகளிளால் படுகொலை செய்யப்பட்டார்.

கனடா 'தேடகம்' புலிகளினால் எரிக்கப் பட்டது. பல்கலைக் கழக பேராசிரியர் ராஜினி திராணகம , புலிகளால் கொலை செய்யப் பட்டார். 'புதியதோர் உலகம்' கேசவன் புலிகளால் கொலை செய்யப்பட்டார். இதில் , புலிகளால் படுகொலை செய்யப்பட்ட தில்லைநாதன், சர்வேந்திராவின் முன்னாள் பல்கலைக்கழக நண்பன் என்பதுதான் மிக வேதனையானது.

இப்போதும் கூட "ஜனநாயக வேடம் தரித்துக் கொண்டிருக்கும்" நோர்வே சர்வே, இவைபற்றி வாய் திறக்க தயாரில்லை. செல்வி கடத்தப்பட்டு படுகொலை செய்யப்பட்டதன் பின்னணியின் சூத்திரதாரிகளாக இருந்தவர்களில், சிதம்பரநாதனும் ஒருவர் என்பது, செல்வியின் வாழ்வின் மீதும்- அவர்மீதும்- அக்கறையும், அன்பும், நேசிப்பும் கொண்ட நணபர்களின் கணிப்பாக இருந்தது. என் எண்ணமும் இதுவாகவே இருக்கின்றது.

இன்று சிதம்பரநாதன் , சர்வேந்திரா போன்றவர்களின் உன்னத தோழர்களாக இருக்கும் "சனநாயக பேர்வழிகள்" நிச்சயம் தங்களின் வாய் திறந்து, இதற்கு பதிலளிப்பார்கள் என நினைக்கின்றேன்.

சிதம்பரநாதன், சர்வேந்திரா போன்ற இத்தகைய மனிதர்களிடம் ,நாம் வேண்டுவது; இன்றை காலங்களிலாவது, உங்களின் மனச்சாட்சி ஆரோக்கியமாகவும் - நேர்மையாகவும் இயங்கவேண்டும் என்பதே அன்றி, வேறொன்றும் இல்லை...

ஒரு நாள் எமது நாட்டின் அரசியலற்ற அறிவு ஜீவிகள் கவிஞர்கள் எழுத்தாளர்கள் தளபதிகள் என கொலைகளையும் வன்முறைகளையும் புலிகளின் காலத்தில் நியாயப்படுத்திய கொடூரம் செய்த நீங்கள் அனைவரும் எமது மக்களால் விசாரணை செய்யப்படுவீர்கள்.

உங்களால் அப்போது பதில் சொல்ல முடியாது. உங்கள் முழுப் பொய்களும் விசாரணைக்கு உள்ளாகும். மெளனம் என்ற வல்லூறு உங்கள் குடலை தின்னும். உங்கள் அவமான உணர்வே உங்கள் உயிரை குடிக்கும்.

(லத்தீன் அமெரிக்க கவிதை ஒன்றை தழுவி எழுதப்பட்டது.)

செல்வியின் கவிதை ஒன்று.

விடை பெற்ற நண்பனுக்கு மின் குமிழ்கள் ஒளியுமிழ நிலவில்லா வெப்பம் நிறைந்த முன்னிராப் பொழுதில் விரைவில் வருவதாய் உனது நண்பனுடன் விடைபெற்றாய் உன்னிடம் பகிர எனக்குள்ளே நிறைய விடயங்கள் உள்ளன. முகவரி இல்லாது தவிக்கின்றேன் நண்ப. செழித்து வளர்ந்த தேமாவிலிருந்து வசந்தம் பாடிய குயில்களும் நீயும் நானும் பார்த்து இரசித்த கொண்டை கட்டிய குரக்கன்கள் தமது தலையை அசைத்தும் எனது செய்தியை உனக்குச் சொல்லும். பருந்தும், வல்லூறும், வானவெளியை மறைப்பதாக இறக்கையை வலிந்து விரித்தன நண்பா கோழிக்குஞ்சுகள் குதறப்பட்டன: கூடவே சில கோழிகளும்.. இந்தப் பருந்தின் இறக்கையைக் கிழிக்க எஞ்சி நின்ற குஞ்சுகள் வளர்ந்தன. நடந்து நடந்து வலித்துப் போகும் கால்களின் மீது படியும் என் மண்ணின் புழுதியை முகர்ந்து வீதியிலன்றி வீட்டினுள்ளும் முளைத்துக் கிடக்கும் முட்களைப் பிடுங்கி குப்பையைக் கிளறும் குஞ்சுகளோடு….. இறையைத் தேட, இறக்கையைக் கிழிக்க…… வாழ்வதை இங்கு நிச்சயப்படுத்த கொடுமைகட் கெதிராய் கோபம் மிகுந்து குமுறும் உனது குரலுடன் குழந்தைச் சிரிப்புடன் விரைந்து வா நண்பா!

Read more...

Thursday, July 8, 2021

அலுக்கோசுகளின் சினிமா தான் "மேதகு"! - பி.இரயாகரன்

தூக்குமேடையில் தூக்கு போடும் அலுக்கோசுகள் போன்றே, பிழைப்புவாத ஈழ ஆதரவு தமிழக கும்பல்களின் செயற்பாடுகளும், சிந்தனைகளும் குறுகிய வழிபாட்டை ஊக்குவிக்கின்றனர். இதன் மூலம் புலிப் பாசிசத்தின் கீழ் உருவான ஈழத்து தற்குறிகளிடம் இருந்து பணத்தைக் கறக்கவும், அதேநேரம் சொந்த மக்களை ஏமாற்றிப் பிழைக்கவும் – தமிழகத்தில் புலி ஆதரவு கும்பல்கள் இயங்குகின்றது. "மேதகு" என்ற புரட்டு, இப்படித்தான் புளுத்து வெளிவந்திருக்கின்றது.

"திருப்பி அடித்தால்" அது விடுதலைப் போராட்டமாகிவிடும், "துரோகி"யாக்கி கொன்றால் மானிட விடுதலை கிடைத்துவிடுமா? இப்படி நம்புகின்ற, நம்பக் கோருகின்ற பகுத்தறிவற்ற அலுக்கோசுகளே, "மேதகு" மூலம், தம்மைத் தாம் முன்னிறுத்திக் கொள்கின்றனர்.

கடத்தல்காரர்கள், குற்றவாளிகளுடன் சேர்ந்து செய்த தனிநபர் பயங்கரவாதம் மூலம், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் போராட்டத்தை நடத்த முடியும் என்று, அலுக்கோசுகளால் மட்டுமே சொல்ல முடியும். அப்படி சொல்லப்பட்டது தான் "மேதகு". தோற்றுப் போன அரசியல் வழிமுறையை சரியென்று புனைய, சம்பவங்களையும் – வரலாறுகளையும் திரிக்கின்றனர்.

"மேதகு"வின் நடவடிக்கைகளை நியாயமானதாகக் காட்ட, அதைக் காட்சியாக்க முடியாது. அதனால் பிரபாகரனைச் சுற்றி வரலாறு புனையப்பட்டு - திரிக்கப்படுகின்றது.

இனவொடுக்குமுறை என்பது "மேதகு" புரிந்து கொண்டது போலோ, இந்தப் படம் கூறுவது போலோ இருக்கவில்லை. இலங்கையில் இனவாதம் என்பதும் இனம் கடந்தது. இனவொடுக்குமுறை என்பது ஒரு இனம் சார்ந்த நிகழ்ச்சிநிரலுமல்ல.

இனவாதம் என்பது பரஸ்பரம் தேர்தல் அரசியலில் வாக்கு பெறும் நிகழ்ச்சிநிரலாக இருந்து வந்தது. அதேநேரம் அரசின் இனவொடுக்குமுறைக்கு எதிரான ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் விடுதலைக்கான அரசியல் வழியில் இருந்து, "மேதகு" போன்றோரின் தனிநபர் பயங்கரவாதம் உருவானதல்ல. மாறாக தமிழ் இனவாத தேர்தல் கட்சியின் வெற்றிக்காக எதிரணி மீதான வன்முறைகளைத் தான், "மேதகு"கள் செய்தனர். இந்த தனிநபர் பயங்கரவாதத்திற்கு, பிரபாகரன் முன்னோடி கிடையாது. தமிழரசுக் கட்சியின் அரசியல் எடுபிடிகளாக இருந்த பலர், இது போன்ற வன்முறைகளில் ஈடுபட்டதும் - தொடர்ச்சியான அக்காலக் கைதுகள் மட்டுமின்றி, சிறை வரலாறுகளும் எடுத்துக் காட்டுகின்றது.

இனவாத தேர்தல் கட்சியான தமிழரசுக்கட்சி தேர்தல் வெற்றியே, விடுதலைக்கான பாதை என்று நம்பி அதற்காகவே வன்முறைகளில் ஈடுபட்டனர். தமிழரசுக்கட்சி அல்லாத அனைவரையும் துரோகி என்றனர். அவர்களைக்; கொல்வதன் மூலம் அல்லது தேர்தல் ஜனநாயகத்தில் போட்டியாளரை ஒழித்துக் கட்டுவதன் மூலம், தமிழ் மக்கள் வெற்றியையும் - விடுதலையையும் பெற முடியும் என்று நம்பியே, வன்முறை பிரயோகிக்கப்பட்டது. இதை தமிழரசுக்கட்சி உணர்ச்சி வடிவில் முன்வைக்க, உணர்ச்சிவசப்பட்டவர்களின் வன்முறை வடிவம் தான், தனிநபர் பயங்கரவாதம். அதில் ஒருவர் தான் "மேதகு". இந்த "மேதகு" தானல்லாத அனைத்தையும் ஈவிரக்கமின்றி கொல்லுகின்ற சுய வக்கிரம் மூலம், தனக்கான லும்பன் குழுவாக உருவாக்கியது தான் புலிகள் என்ற அமைப்பு. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் விடுதலைக்கான அமைப்பல்ல.

"மேதகு" சினிமா கூறுவது போல் சேகுவேராவையோ, பகத்சிங்கையோ பிரபாகரன் கற்றது கிடையாது, அவர்களைப் பின்பற்றியதும் கிடையாது. தான் படித்ததில்லை. மற்றவர்கள் படிப்பதையே வெறுத்த, அதை மீறிப் படிப்பவர்களை கொன்று, தன்னையும் - தன்னைப் போன்ற மூடர்களையும் உருவாக்கி – அதையே விடுதலைப் போராட்டமாக முன்னிறுத்தியவரே "மேதகு". இதற்காகவே சொந்த இனத்தைச் சேர்ந்த ஆயிரக்கணக்கானவர்களை கொன்று குவித்தனர். 1983 இற்கு முன்பே மூன்று இயக்க தலைவர்களை கொன்றவர்கள். 30 மேற்பட்ட இயங்கங்களில் சில தானாக வரலாற்றில் காணாமல் போக, சில இயக்கங்களையும், அதன் உறுப்பினர்களையும் ஈவிரக்கமின்றி கொன்று குவித்தனர். அரசியலைக் கைவிட்டவர்களைக் கூட வேட்டையாடினர்.

இந்த புலிப் பாசிச கொலைகாரர்களிடம் இருந்து தப்பிப் பிழைக்க சிலர் இந்திய - இலங்கை அரசுகளிடம் சரணடைந்தனர். இதில் சிலர் அவர்களின் கூலிக் குழுக்களாக மாறினர். புலிகளின் கொலைவெறியில் இருந்து தப்பிப் பிழைக்கவே, ஒரு சில இயக்கங்கள் வெளிப்படையான இந்திய - இலங்கை கூலிக்குழுக்களாக மாறின. புலிகளின் சர்வாதிகார பாசிசமானது, சொந்த மக்களைக் குதறி, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் போராட்டத்தையே காயடித்தது. இது தான் "மேதகு" வரலாறு.

தமிழக இனவெறி மூடர்களின் பிழைப்புவாதம்

புலிகளையும், பிரபாகரனையும், (ஈழத்)இலங்கைத் தமிழரையும் முன்னிறுத்தி பிழைப்புவாத அரசியல் செய்யும் தமிழக அரசியல்வாதிகளின் அரசியல் பிதற்றல்களின் தொடர்ச்சியாகவே "மேதகு" என்ற படத்தைக் காண முடியும்.

இந்தப் படம் மூலம் கடந்த வரலாறுகள் திரிக்கப்பட்டு இருக்கின்றது. இலங்கை காட்சிப் படிமங்கள் சிதைக்கப்பட்டு, இந்திய மேலாதிக்கத்தை காட்சியாக்கி இருக்கின்றது. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் ஒடுக்குமுறையை மறுக்கும் வண்ணம், அரசியலை வக்கிரமாக்கி - அவை காட்சிப்படுத்தப்பட்டு இருக்கின்றது.

இந்தப் படம் மூலம் "மேதகு" என்று அடையாளப்படுத்தப்படும் பிரபாகரனின் வரலாற்றை எடுத்தால், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பொதுநலனில் இருந்து அணுகினால் எதுவுமில்லை. 30 வருட யுத்தம் சமூகத்தை வளர்ச்சிக்கு இட்டுச் செல்லவில்லை. சமூக வளர்ச்சிக்குரிய எல்லாக் கூறுகளையும் அழித்துள்ளது. இதை பேரினவாதம் அழிக்கவில்லை, மாறாக "மேதகு" முன்வைத்த பிரபாகரனிசமே அழித்தது.

தனது, தனிப்பட்ட அதிகார நலனின் இருந்து சிந்திப்பதிலேயே "மேதகு"வாக இருந்தவரே பிரபாகரன். ஒட்டுமொத்த ஜனநாயகத்தை மறுப்பதில் "மேதகு"வாகத் திகழ்ந்தவர். தனது, தனது இயக்க அதிகாரத்துக்காக மற்றவர்களைக் கொல்வதில் "மேதகு"வாக இருந்ததால், அவரும் அவர் இயக்கமும் வரலாறாகியது. மற்றவர்களை கொல்லுவதன் மூலம், தமக்கான வரலாற்றை உருவாக்கியவர்கள். தங்கள் தியாகத்தைக் காட்டி, பிறரைக் கொன்று குவிக்கும் அதிகாரத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டனர்.

இப்படிப்பட்ட "மேதகு"வின் பண்புகள் மூலம் தான், தான் மற்றும் தனது இயக்கம் அல்லாத அனைத்தையும் அழித்தனர். அதையே போராட்டமாகவும் காட்டினர். இதன் மூலம் "மேதகு" தனக்குத் தானே முடி சூடிக்கொண்டவர். இதற்காக தன் இனத்தைப் பலிகொடுத்தவர்;. இந்த அரசியலைக் கொண்டாடுவதற்கு, "மேதகு" என்று குதர்க்கமான செயல்களுக்கு மகுடம் சூட்ட, திரிக்கப்பட்ட சினிமா காட்சிகள், வரலாறுகள்.

"ஏன் திருப்பி அடிக்கவில்லை" என்ற பிரபாகரன் மூலம் கேட்கின்ற அரசியல், திருப்பி அடித்துவிட்டால் பிரச்சனை தீர்ந்து விடுமா? சரி திருப்பி அடித்ததன் மூலம் பிரச்சனைகள் முடிவுக்கு வந்ததா எனின் இல்லை. "மேதகு" போன்ற ஒருவனும், அவனைப் போல் 1000 பேர் மக்களில் இருந்து அன்னியப்பட்டு, திருப்பி அடித்துவிட்டால், மக்களின் பிரச்சனை தீர்ந்து விடுமா? இப்படி உலகில் வரலாறு தான் உண்டா? இப்படிபட்டவர்கள் தூக்கில் போடும் அலுக்கோசுகளுக்கு சமமானவர்கள்.

வரலாற்று திரிபுகளும் - புரட்டல்களும்

1.தமிழாராய்ச்சி மாநாடு : தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டு சம்பவத்துக்கும், துரையப்பவுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் கிடையாது. துரையப்பா ஏன் "துரோகி" என்று விளக்க, அறிவுபூர்வமான எந்த அரசியல் விளக்கமும் இன்று வரை யாரிடமும் கிடையாது.

தமிழாராய்ச்சி மாநாடு இலங்கை அரசின் அனுமதியுடன் நடத்தப்பட்டது. தமிழாராய்ச்சி மாநாடு, அரசால் திட்டமிட்டு குழப்பப்பட்டது என்பதே அப்பட்டமான திரிபு. திட்டமிட்ட "தமிழாராய்ச்சி" மாநாடு, 3ம் திகதி முதல் 9ம் திகதி வரை, எந்தக் குழப்பமுமின்றி நடந்து முடிந்திருந்தது. இது தான் உண்மை வரலாறு.

மாநாடு முடிந்த பின் தமிழினவாத நிகழ்ச்சிநிரல் ஒன்று தமிழரசுக்கட்சியால், "தமிழாராய்ச்சி" மாநாட்டு பெயரில் அரங்கேற்றப்பட்டது. 1974 தை 10 திகதி "தமிழாராய்ச்சி" பெயரில் தமிரசுக்கட்சியைச் சேர்ந்த அமிர்தலிங்கம் நடத்திய தமிழ் இனவாத நிகழ்ச்சியிலேயே, ஒன்பது பேர் மின்சாரம் தாக்கி மரணித்த நிகழ்வு நடந்தேறியது.

தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டு பெயரில் அமைக்கப்பட்ட மேடையில் தமிழினவாதத்தை அரசியலாக்கிய அமிர்தலிங்கம் இருந்ததுடன், சட்டவிரோதமாக இந்தியாவில் இருந்து அழைத்து வரப்பட்ட ஜனார்த்தனனை மேடையில் ஏற்றிய போது, பொலிசார் அவரை கைது செய்ய முயன்ற போது இந்த வன்முறைச் சம்பவம் நிகழ்ந்தது. ஜனார்த்தனனை கைது செய்வதைத் தடுக்க முன்கூட்டியே திட்டமிட்ட வகையில் தயாராக இருந்த சிவகுமாரன் போன்ற இளைஞர்களின் செயலால் - பொலிசார் வானத்தை நோக்கிச் சுட்டனர். இதன் போது துப்பாக்கி குண்டு மின்சாரக் கம்பியில் பட்டு அறுத்து விழுந்த போது, இந்த மரணங்கள் ஏற்பட்டது. (இவை அனைத்துக்கும், மாநாட்டை நடத்தியவர்கள் முன்வைத்த, நீதிமன்ற சாட்சிகள் ஆதாரமாக உள்ளது.)

10ம் திகதி மண்டபத்தில் கூட்டத்தை நடத்த அனுமதி பெற்ற போது, அதற்கான நிபந்தனையில் சட்டவிரோதமாக நாட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்ட ஜனார்த்தனன், அங்கு இருக்கவோ பேசவோ கூடாது என்ற நிபந்தனையுடனேயே அனுமதி கொடுக்கப்பட்டது. அதை மீறியவர்கள், அவரை மேடையில் திடீரென ஏற்றியவர்களே இந்த வன்முறைக்கு காரணமானவர்கள். அதேநேரம் மண்டபத்துக்கு வெளியில் சட்டவிரோதமாக திட்டமிட்டு கூட்டத்தை நடத்தியதுடன், பொலிசார் உள்ளே வரவிடாமல் தடுக்கும் வண்ணம் - வீதிகளை முடக்கும் வண்ணம் - மக்களை வீதிகளில் இருத்தினர். மண்டபத்திற்கு வெளியில் அமைக்கப்பட்ட சட்டவிரோத மின்சாரக் கம்பிகள் மீது துப்பாக்கி குண்டு பட்டுத்தான், அன்று மரணங்கள் நிகழக் காரணமானது. உண்மைக் குற்றவாளிகள் தமிழினவாதிகளே. இது தொடர்பான விரிவான தரவுகள், சாட்சியங்கள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. விரைவில்.

சிவகுமாரனின் மரணம்

"மேதகு"களின் பிழைப்புவாத வாரிசுகள் சிவகுமாரனின் வரலாற்றைத் திரிக்கின்றனர். 05.06.1974 திகதி கோப்பாய் வங்கிக் கொள்ளையில் ஈடுபட்டோரை பொலிசார் துரத்திச் சென்ற போது, சிவகுமாரன் தற்கொலை செய்து கொள்கின்றான். மரணம் வைத்தியசாலையில் நடக்கின்றது.

இப்படி நிகழ்ந்த மரணத்தை, தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டு சம்பவத்தின் போது பொலிஸ் அதிகாரியாக இருந்தவரை கொல்ல முயன்ற போது நடந்ததாக திரிக்க முடிகின்றது. தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டு சம்பவத்தை வைத்து சிவகுமாரனின் மரணத்தை திரிப்பது போல், தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டு சம்பவத்துடன் தொடர்பற்ற துரையப்பாவை, அதற்காகவே "துரோகியாக்கி" "மேதகு" கொன்றதாக வரலாறு புனைகின்றது.

தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டு குழப்பத்தை ஏற்படுத்துவதில் சிவகுமாரனின் முக்கிய பங்கு உண்டு. (இவைகளை ஆதாரமாக கொண்ட சுய வாக்குமூலங்கள், தங்கள் நடத்தையை வீரமாக கூறி முன்வைக்கப்பட்டு இருக்கின்றன.) இப்படி அன்று தமிழரசுக்கட்சி ஏற்படுத்திய குழப்பத்தில் நடந்தேறிய வன்முறைக்கு பழி தீர்ப்பதாகக் கூறிக்கொண்டு, 11ம் திகதி (விடிவதற்கு முன்பாகவே) அதாவது அடுத்தநாள் நல்லூர் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் வீட்டிற்கு காவலாக நின்ற பொலிசார் மீது வெடிகுண்டை வீசியவன் தான் சிவகுமாரன். தனிநபர் பயங்கரவாதத்தின் பிதாமகன். மக்களை நிராகரிக்கும் வன்முறை அரசியல் கேடுகளுக்கு எல்லாம், அரசியல் முன்னோடி. 13.07.1970 அன்று சிறிமா அரசாங்கத்தில் அமைச்சராக இருந்த சோமவீர சந்திரசிறீயின் வாகனத்துக்கு குண்டு வைத்தவன். 13.03.1971 துரையப்பாவின் காருக்கு குண்டு வைத்தவன். துரையப்பாவை 27.07.1975 பிரபாகரன் கொல்ல முன்பே, அதிலும் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டுக்கு முன்பே "துரோகி"யாக்கிய வரலாறு உண்டு.

தேர்தல் ஜனநாயக அரசியலில் மக்களை ஆதரவைப் பெற்றவராக, துரையப்பா இருந்தார் என்பது தான், அவரின் "துரோகம்". தமிழ் இனவாதம் மூலம், தேர்தலில் வெல்ல முடியாத அனைவரையும் "துரோகியாகி", அவர்களை கொல்ல தமிழரசுக்கட்சியால் உருவாக்கப்பட்ட அலுக்கோசுகளே சிவகுமாரன், "மேதகு" போன்றவர்கள். இது தான் வரலாறு. இது தொடர்பான விரிவான தரவுகள், சாட்சியங்கள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. விரைவில்

பண்டாரநாயக்காவின் கொலை

தமிழரின் உரிமையைக் கொடுக்க முனைந்ததற்காக, பண்டாரநாயக்கா சிங்கள இனவாதிகளால் கொல்லப்பட்டார் என்பது அரசியல் புரட்டு. இந்தக் கொலையைச் செய்த சோமராம தேரர் 1962 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 6 ஆம் திகதி தூக்கிலிடப்பட்டார். அதற்கு முன் சோமராம தேரர் பௌத்த மதத்தைத் துறந்து, ஞானஸ்நானம் பெற்று கிறிஸ்தவராகினார். இந்தக் கொலை அரிசி "இறக்குமதிக்கான" அனுமதி சம்மந்தமானதாகவும், சில அரசியல்வாதிகள் சம்மந்தப்பட்டு இருந்ததுடன், பல அரசியல்வாதிகள் முதல் சொந்த கட்சியில் இருந்தவர்களும் கூட கைது செய்யப்பட்டனர். பாவிக்கப்பட்ட துப்பாக்கிக்கு கூட பிற அரசியல்வாதிகளின் பின்னணி இருந்ததுடன் - கொலைக்கான துப்பாக்கிப் பயிற்சி அரசியல்வாதிகள் தொடர்புபட்டு இருந்தது அன்றைய விசாரணைகளில் - தண்டனைகளில் காணமுடியும். சிங்கள இனவாதமே அவரைக் கொன்றது என்பது புனைவு. இதை தொடர்ந்து, அவரின் மனைவி சிறிமாவோ உடனடியாக ஆட்சிக்கு வந்தார் என்பதும் புனைவு.

பண்டா – செல்வா ஒப்பந்தம்

பண்டா - செல்வா ஒப்பந்தத்தை மட்டும் முன்வைத்து காட்டப்படும் கண்ணோட்டம், டட்லி - செல்வா ஒப்பந்தத்தை பேச மறுப்பதன் மர்மம், வலதுசாரி அரசியலே. இரண்டு ஒப்பந்தமும் கிழிக்கப்பட்ட போதும், டட்லி - செல்வா ஒப்பந்தம் கிழிக்கப்பட்ட பின்னும், தமிழரசுக்கட்சி அரசாங்கத்தில் மந்திரி பதவி பெற்று இருந்தனர். இங்கு ஒப்பந்தங்கள் வலதுசாரிய வர்க்க அரசியல் அடிப்படையில், தமிழ் இனவாதக் கண்ணோட்டங்களை அடிப்படையாக கொண்டு திரிக்கப்பட்டு – அதை வரலாறாக்கி காட்டுகின்றனர்.

சிறி எதிர்ப்பு குறித்த திரிபு

1958 "சிறி" எழுத்தை அழிக்கின்ற போராட்டத்தை தமிழ் இனவாதிகள் தமிழர்கள் பெயரில் நடந்தினர். தமிழ் எழுத்தை அழிக்கும் சிங்களவர் போராட்டம் நடக்கவில்லை. சிறி அழிப்பு போராட்டத்தின் எதிர்வினைகளாக, அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக சிங்கள இனவாதிகளும் வன்முறைகளில் ஈடுபட்டனர்.

'மேதகு" வரலாற்றை மூடிமறைத்து, அதை தலைகீழாக்கி காட்சிப்படுத்தும் இனவாத அரசியல் காலத்தில், பிரபாகரனின் வயதோ நான்கு தான். திருஞானசம்பந்தர் போல் ஞானம் பெற்றார் "மேதகு" என்று கதைவிடும் தமிழ் சங்கிகளின் கதையைக் கேட்டு, தமிழகம் பொங்கிப் பூரித்து போய் நிற்கின்றது.

குட்டிமணி, தங்கத்துரை

குட்டிமணி, தங்கத்துரை கடத்தல்காரர்கள். 1973 இல் கடத்தலுக்காக இந்தியாவில் கைது செய்யப்பட்டு, இலங்கைக்கு நாடு கடத்தப்பட்டவர்கள். இத்தகைய கடத்தல்காரர்கள் மூலம் வெடிமருத்துகளைப் பெறவும், பொலிசாரிடம் இருந்து தப்பி இந்தியா செல்லவும் பயன்படுத்தப்பட்டனர். இந்தத் தொடர்புகள் அரசியலுடன் தொடர்புபடுத்தி பொலிசார் தேடும் சூழல்களை உருவாக்குகின்றது. இந்தச் சூழலே அவர்களையும் தமிழீழ வீரர்களாக, தியாகிகளாக முன்னிறுத்துகின்றது. உண்மையில் அன்று தனிநபர் பயங்கரவாதம் என்பது, குற்றக் கும்பலுடன் தொடர்புபட்டதாகவே வளர்ந்தது.

பிரபாகரனின் முதல் தலைவர் குற்றக் கும்பலைச் சேர்ந்த செட்டியே. குற்றவாளியாக சிறை சென்று வந்த செட்டி, எப்படி அரசியல் வன்முறையைச் செய்வது என்று தனது குற்றப்பாணியில் பிரபாகரனுக்கு வழிகாட்டியவர். தமிழ் ஈழ விடுதலைப் புலிகள் என்ற இயக்கப் பெயரை உருவாக்க முன்பாக, "புதிய தமிழ் புலிகள்" என்ற இயக்கத்தை செட்டி உருவாக்கியதுடன் - அதன் தலைவரும் செட்டிதான். பிரபாகரன் அதன் கீழ் இயங்கியதுடன், தன்னுடன் சேர்ந்து பயணித்தவனை செட்டி கொன்றது போல், அதே வழிமுறையைப் பின்பற்றி பிரபாகரனும் கொல்லத் தொடங்கியது தான் "மேதகு" வரலாறு. இப்படி தான் உண்மை வரலாறுகள் உண்டு. இது தொடர்பான விரிவான தரவுகள், சாட்சியங்கள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. விரைவில்.

தரப்படுத்தல் குறித்த திரிபுகளும் உண்மைகளும்

தரப்படுத்தலுக்காக போராட்டத்தை முன்னிறுத்திய யாழ்ப்பாண வெள்ளாளியம், காலாகாலமாக ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளுக்கு கல்வியை மறுத்த தலைமுறை தான். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை முன்னிறுத்தி போராடவில்லை.

உண்மையில் முதல் தரப்படுத்தல் 1967 இல் கொண்டுவரப்பட்ட போது, தமிழரசுக்கட்சி இலங்கை அரசாங்கத்தில் மந்திரிப் பதவியைப் பெற்று இருந்தது. அப்போது தமிழரசுக்கட்சி அதை எதிர்க்கவில்லை, ஆதரித்தது. இதன் பின்பான தரப்படுத்தல் முறையொன்று 1970-1971 இல் கொண்டுவரப்பட்ட போது எதிர்க்கின்றனர். இதைத் தொடர்ந்து 1973 முதல் 1979 வரை பலமுறை திருத்தப்பட்ட தரப்படுத்தல் முறை குறித்து, எதையும் எந்த உண்மைகளையும் தமிழினவாதம் பேசவில்லை.

1970 – 1971 தரப்படுத்தல் மூலம் அண்ணளவாக 50 வைத்திய – பொறியியல் துறை சார்ந்த தமிழ் மாணவர்கள் பாதிக்கப்பட்டனர். அண்ணளவான இத் துறைகள் சார்ந்த 500 பல்கலைக்கழக இடங்கள் யாருக்கானது என்ற அடிப்படையில் கல்வியில் இனவாதம் கட்டமைக்கப்பட்டது. 50 சதவீதத்துக்கு அதிகமான இடத்தை யாழ்பாணத்தைச் சேர்ந்த ஒடுக்கும் சாதிகளும், யாழ் பின்னணியைக் கொண்ட கொழும்பு தமிழ் மாணவர்களும் கைப்பற்றி வைத்திருந்தனர். யாழ்ப்பாணத்தில் 40 சதவீதமான ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகள் பாடசாலைகளில் கற்கவே முடியாத வகையில் சாதிய ஒடுக்குமுறை கொண்ட சமூகப் பின்னணியில், வெள்ளாள வெள்ளாளியக் கல்விமுறையே அதிகளவில் பாதிப்புக்குள்ளானது. தமிழ் மொழி மீதான தரப்படுத்தல் என்ற வகையில், அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக திறமை மூலம் மேலே வந்த வன்னி முதல் கிழக்கு வரையிலான பின்தங்கிய மாணவர்களுக்கும், யாழ்ப்பாணத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்தவர்களுக்கும் இது விதிவிலக்காக இருக்கவில்லை. அவர்களையும் இது பாதித்தது.

வைத்திய – பொறியியல் துறையில் அண்ணளவாக 50 இடங்கள் குறைந்தபோது அதை முன்னிறுத்தியவர்கள், கலைத்துறையில் தமிழர் எண்ணிக்கையில் ஏற்பட்ட அதிகரிப்பை கண்டு கொள்ளவேயில்லை.

1970-1971க்குப் பிந்தைய 1973 தரப்படுத்தல் முறையானது யாழ் மாவட்டத்தைக் கடந்து, பிற தமிழ் மாவட்டங்களுக்கு சாதகமான சூழலை உருவாக்கியது. எண்ணிக்கையில் அண்ணளவாக பத்து மாணவர்களுக்கு கல்வி வாய்ப்பு கிடைத்ததை, யாழ் வெள்ளாளிய சமூகம் கண்டு கொள்ளவேயில்லை. இப்படி அதிகரித்த இந்த பத்து மாணவர்களின் கல்வியைக் காட்டியே, கிழக்கு பிரிவினைவாதம் இன்று நியாயப்படுத்தப்படுகின்றது.

யாழ் வெள்ளாளிய மையவாதம் தாங்கள் இழந்தது 50 வாய்ப்பை பற்றி பேச, கிழக்கு மையவாதம் 50 இடங்களில் இழந்ததை மூடிமறைத்து, பிந்தைய தரப்படுத்தலில் மேலதிகமாக கிடைத்த 10 இடங்களை பற்றி பேசுகின்றது. இது தொடர்பான விரிவான தரவுகள், சாட்சியங்கள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. விரைவில்.

தரப்படுதல் குறித்த எந்த புரிதலுமின்றி "மேதகு" மூலம் பேசுவது, காட்டுவது, ஒட்டுமொத்த மாணவ சமூகத்துக்கே எதிரானது.

முடிவாக

இன்னும் இது போன்ற பல்வேறு திரிபுகள் கொண்ட இந்த "மேதகு" என்ற சினிமா, வரலாற்றைத் திரிக்கின்றது. புலிப் பாசிசத்தை மூடிமறைத்து அதை ஜனநாயக இயக்கமாக, இடதுசாரிய இயக்கமாக கட்டமைத்துக் காட்டுவதன் மூலம், ஒடுக்கப்பட்ட இந்திய தேசிய இனங்களையும் - ஈழத்து ஒடுக்கப்பட்ட தேசிய இனங்களையும் மீள முடியாத அடிமைத்தனத்தில் இருக்குமாறு வழிகாட்டுகின்றனர். தனிநபர் பயங்கரவாதத்தை போராட்ட வழிமுறையாக முன்னிறுத்துகின்றனர்.

இதன் மூலம் இனவாத சங்கிகளையும் அவர்களின் வழிபாட்டுவாதத்தையும் முன்னிறுத்தி, பிழைப்புவாதமே நக்கிப் பிழைக்கின்றது.

. நன்றி Tamilcircle.net

Read more...

Sunday, July 4, 2021

எந்த பிரபாகரன் கமியூனிசமும் சேகுவரா கதைகளையும் படித்தவர்? ஸ்ரான்லி ராஜன்

இந்த மேதகு என்றொரு கதை வந்தாலும் வந்தது, ஆளாளுக்கு கிளம்பிவிட்டார்கள். அதில் பிரபாகரன் கம்யூனிசம் படிக்கின்றானாம், சேகுவேரா புத்தகமெல்லாம் வாசிக்கின்றானாம். எந்த பிரபாகரன்? 1970களில் கம்யூனிசம் பேசிய புலிகள் வகுப்புக்குள் புகுந்து ஆண்டன் பாலசிங்கம் முன்னிலையில் "இந்த புத்தகமெல்லாம் படிச்சி என்ன கிழிக்க போறியள்? ஒழுங்கா ஆயுதம் கழட்டி மாட்ட படியுங்கோ" என சொன்ன அந்த பிரபாகரன்

கம்யூனிஸ்ட் பத்மநாபாவினை சென்னையில் கொன்றொழித்த அந்த பிரபாகரன் "சேகுவேரா" புத்தகம் படித்தானாம்?

டைரக்டர் கற்பனையில் எதையும் எடுக்கட்டும், ஆனால் அந்த ஆல்பர்ட் துரையப்பா என்பவர் யார்? அவர் சிங்களன் ஜெயவர்த்தேனவுக்கு பெரியப்பாவா? என்ற அளவில் சிலர் கேள்விகளை எழுப்புவதால் நாம் துரையப்பா பற்றி சொல்கின்றோம்.

தமிழகத்தில் முன்பு தேசியவாதியின் பெயர் ஆரிய அடிவருடி இப்பொழுது சங்கி. அப்படி இலங்கையில் முன்பு இலங்கை தேசியவாதிகளின் பெயர் தமிழின விரோதி, துரோகி. அப்படி முத்திரை குத்தபட்ட நபர் யாழ்பாண முன்னாள் மேயர் ஆல்பர்ட் துரையப்பா.

அந்த‌துரையப்பா எனும் தமிழரை கொன்றதிலிருந்து பிரபாகரனின் அட்டகாசம் தொடங்கியது. துரையப்பா செய்த தவறு யாழ்நகரை முன்னேற்ற முயன்றது அதற்காக சிங்களனுடன் சமரசமாக சென்றது. இது துரையப்பாவின் அரசியல் தமிழ் எதிரிகளுக்கு பிடிக்கவில்லை , இளைஞரை தூண்டிவிட்டார்கள், குறிப்பாக உலக தமிழ்மாநாடும் அதில் நடந்த துப்பாக்கி சூடும் விவகாரமானது. அங்கு நடந்த விவகாரம் வேறு, இப்பொழுது சைமன் போல அப்பொழுது ஜெகநாதன் என்றொரு சவுடால் பார்ட்டி இருந்தது, அவர் மேடை ஏற அரசு தடை விதித்திருந்தது .

ஆனால் மிக தந்திரமாக அவரை தமிழர் தரப்பு மேடை ஏற்ற அவர் சைமன் ஸ்டைலில் தொலைச்சு புடுவேன் தொலைச்சி என கத்த, காவல்துறை கைது செய்ய முயல அந்த களபேரத்திலே துப்பாக்கி சூடு நடந்தது. இதை வாய்ப்பாக வைத்து தமிழரே துரையப்பா தமிழ்துரோகி என சொல்ல தொடங்கினர், அக்கால இளைஞரெல்லாம் இந்த தும்பிகளாக நம்பிகொண்டனர். பலர் துரையப்பாவினை கொல்ல தேடினர், பொன் சிவகுமாரன் அதில் முக்கியமானவர் ஆனால் அதற்குள் சயனைடு கடித்து செத்தார். அதன் பின் பிரபாகரன் கும்பல் குறிவைத்தது, அதுவரை பிரபாகரன் கொலை செய்ததில்லை என்பதால் அவரை யாரும் பொருட்படுத்தவில்லை அந்த கிருஷ்ணன் கோவில் முன்பு நிற்பதும் செல்வதுமாக இருந்தார் பிரபாகரன், யாருக்கும் சந்தேகமில்லை.

துரையப்பா அக்கோவிலுக்கு வருவது வழக்கம், அப்பொழுது பாதுகாவல் இல்லாமல் இருப்பதும் வழக்கம். அந்த கோவிலுக்கு துரையப்பா வந்துவிட்டு செல்லும்பொழுதுதான் பிரபாகரனால் சுடபட்டார், அத்தோடு தப்பினான் பிரபாகரன். அதுவும் சும்மா சுடவில்லையாம், கண்ணனை வணங்கிவிட்டு பகவத் கீதையினை மனதில் நினைத்துவிட்டு அர்ஜூனா கொல்வதும் நானே, கொல்லபடுவதும் நானே, உன் கடமை கொல்வது என கீதை காதில் ஒலிக்க சுட்டானாம். அது பிரபாகரனே சொன்னது,

கண்ணன் என்ன பீமனையும், நகுலனையுமா கொல்ல சொன்னான்? துரையப்பா கொல்லபட்டது ஜூலை 27, ஈழபோராட்டத்தில் புலிகளின் முதல் பலி தமிழரே, அதுவும் யாழ்பாண தமிழரே! அதன் பின் தன்னோடு இருந்தவரை எல்லாம் கொல்ல தொடங்கினார் பிரபாகரன்.

தொடக்கத்தில் 10 பேர்தான் புலி, அதில் ஆயுதம் வாங்க தாமதித்த மைக்கேல் என்பவர் ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு பட்டு வேட்டியுடன் மகிழ்ச்சியுடன் செல்வதை கண்ட பிரபாகரன் அன்றே அவரை கொன்றார். அவன் எப்படி குடும்பத்தோடு பேசலாம்?

அக்கும்பலில் பற்குணம் என்றொருவரும் உண்டு, முதலில் புலிகள் ஆயுதம் வாங்க தன் தங்கையின் நகைகளை விற்றுகொடுத்தவர், ஆயுத போராட்டத்தோடு முழு மக்களையும் திரட்ட வேண்டும் என அவர் சொன்ன ஆலோசனையின் முடிவு பிரபாகரனால் இரக்கமில்லாமல் கொல்லபட்டார்.

இந்த இருவரையும் கொன்றுவிட்டு, உருதெரியாயமல் அழிக்க சடலத்தோடு சீனி கலந்து எரிக்கும் முறையினை பிரபாகரன் சோதித்து பார்த்து வெற்றியும் பெற்றான், இறுதிவரை புலிகளின் பாணி இது. அக்காலத்தில் இயக்கத்தில் இணைய வரும் போராளிகளுக்கு பிரபாகரன் சொல்லும் நிபந்தனை என்ன? இதுதான்.

“கொல்லுங்கள், அடிக்கடி உங்களை பிடிக்காதவர்களை சுடுங்கள், கொல்லுங்கள் அப்பொழுதுதான் மனம் இறுகி, கொலை பழக்கபட்டு நாமெல்லாம் போராளிகளாக உருமாற முடியும், மனதில் இரக்கம் கொஞ்சமும் கூடாது” ‍ ‍‍‍‍‍‍( இவை எல்லாம் ஒரு தொடக்கால புலி போராளியின் குறிப்பில் இருந்து மேற்சொன்னது எடுத்தது )

கொஞ்சநாளைக்கு முன் ஒரு கன்னட கொள்ளை கூட்ட கதை தண்டபால்யா எனும் படமாக வந்தது, விருதுகளும் பெற்றது கொஞ்சமும் இரக்கமே இல்லா கொள்ளைகூட்ட உண்மை கதை அது, இப்படியும் மனிதர்கள் உண்டா என பொலீஸ் அதிகாரியே மனம் வெறுத்த கும்பல் அது, அதன் அட்டகாச வெறி அப்படி.

புலிகளிளுக்கும், அந்த தண்டபால்யா கும்பலுக்கும் ஒரு வித்தியாசம் கூட காட்ட முடியாது. அப்படி ஈழ தமிழர் விடுதலைக்காக கொல்லபட்ட முதல் தமிழன் துரையப்பா. தமிழரை கொன்று தொடங்கபட்ட போராட்டம் பின் போராளி இயக்கங்கள், அமிர்தலிங்கம், திருச்செல்வம், லட்சுமன் கதிர்காமர் என தமிழரையே கொன்று பின் சில ஆயிரம் தமிழரோடு முள்ளிவாய்க்காலில் முடிந்தது,

மேதகு கதையின் ஒரு பகுதி துரையப்பா கொலையோடு முடிகின்றதாம் நல்லது

அடுத்த கதை எப்படி தொடங்கும் தெரியுமா? இப்படித்தான் பிரபாகரன் 1975ல் யாழ்பாணத்தில் துரையப்பாவினை சுட்டபொழுது இங்கே தமிழகத்தில் சிவகங்கை பக்கம் கிராமத்தில் கருவாட்டை கடித்து கொண்டிருந்த 5 வயது சிறுவனுக்கு அந்த துப்பாக்கி சத்தம் காதில் கேட்டது, "சுடுங்கண்ணா சுடுங்க...துரோகிய சுடுங்க‌" என சிறுவன் கத்தியது அங்கே பிரபாகரனுக்கும் கேட்டது

"சீக்கிரம் நீயும் சுடவோணும், கருவாட்டுக்கு பதில் ஆமைகறி தருவோம் சரியே.." என பிரபாகரன் சொன்னது கடலை கிழித்து அச்சிறுவன் காதை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தது

Read more...

Tuesday, June 29, 2021

அரசியற் கைதிகள் என்பதற்கு ஆழ்ந்த பொருளும் பின்னணியும் தியாகமும் உண்டு. அனந்திக்கு வகுப்பெடுக்கின்றார் சுகன்.

குற்றவாளிகள் என நிரூபிக்கப்பட்டு தண்டனை அனுபவித்து வந்த கிறிமினல்கள் 109 பேர் கடந்த பொசன் போயா தினத்தன்று ஜனாதிபதியின் பொது மன்னிப்பின் அடிப்படையில் விடுதலை செய்யப்பட்டிருந்தனர். அவர்களில் புலிப்பயங்கரவாதிகள் சிலரும் அடங்கியிருந்த நிலையில், அவர்களை அரசியற் கைதிகள் என அழைப்பது தொடர்பில் வாத பிரதிவாதங்கள் எழுந்துள்ளது.

விடுதலை செய்யப்பட்டுள்ள கிறிமினல்களை அரசியற் கைதிகள் என அழைத்த புலிகளின் முன்னாள் தளபதிகளில் ஒருவரும் பல்வேறு மனித உரிமை மீறல்களுக்கு உரிமையாளருமான எழிலன் எனப்படுபவரின் மனைவியான வட மாகாண சபையின் முன்னாள் உறுப்பினர் அனந்தி சசிதரனுக்கு, சமூக விடுதலைப் போராளியும் கவிஞருமான சுகன், அரசியற் கைதிகள் எனப்படுவோர் யார் ? என்ற விளக்கத்தை அளித்துள்ளார்.

இது தொடர்பில் அவர் தனது முகப்புத்தகத்தில் கீழ்கண்டவாறு பதிவு செய்துள்ளார்.

அண்மையில் அரசால் விடுவிக்கப்பட்ட முன்னாள் புலிகளின் பிரமுகர்களை "அரசியல் கைதிகள் "என பத்திரிகைகள் எழுதுகின்றன . அம்மையார் அனந்தி சசிதரன் " அனைத்து அரசியல் கைதிகளையும் விடுதலை செய்தால் என்ன ? " என அரசையும் மக்களையும் ஊடகங்களூடாகக் கேட்கின்றார்.

அம்மணி !

உங்கள் கணவர் எழிலன் மக்களைச் சிறைவைத்து அடைத்து தப்பியவர்களைச் சுட்டு வெறியாட்டம் ஆடியபோது உங்கள் கணவரிடம் இந்தக் கேள்வியை அப்போது கேட்டிருந்தால் இன்று நீங்கள் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்கவேண்டிய நிலை வந்திராது.

இன்று அரசின் சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டவர்களும் இன்னும் விடுவிக்கப்படாதவர்களும் மக்களுக்கு இழைத்த கொடூரங்களுக்காக மக்களால் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டவர்கள்தான். இவர்கள் அரசியற்கைதிகள் அல்ல மிகக் கொடூரமான பயங்கரவாதிகள் இவர்கள்.

இவர்கள் யுத்தக் கைதிகள்கூட அல்ல, இவர்களுடன் சேர்ந்து பல்வேறு குற்றச் செயல்களில் ஈடுபட்ட 93 பேர் விடுவிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். 93 + 16 =109 கிரிமினல் கைதிகள் என்ற வகையில் அடங்குவார்களேயன்றி அரசியற்கைதிகள் அல்ல.

அரசியற் கைதிகள் என்பதற்கு ஆழ்ந்த பொருளும் பின்னணியும் தியாகமும் உண்டு. மக்கள் நலன் சார்ந்த ஒரு அரசியலை நிரந்தரமாக பேசியும் அதற்காக ஜனநாயக எதிர்ப்பு களங்களில் நின்று போராடியும், அதன் காரணமாய் கைது சிறை சித்திரவதை இவற்றை அனுபவித்தும் வருபவர்கள் அரசியற் கைதிகள்.

அரசியற் கைதிகள் தமது கைதிற்கு முன் பரவலாக மக்களால் அறியப்பட்டவர்கள். குறிப்பிட்ட அரசியற் கைதிகளை விடுதலை செய்யவேண்டி சர்வதேச மனித உரிமை அமைப்புகள் சர்வதேச நீதிமன்றங்களில் நியாயம் கோரும். அவர்களது அரசியலின் தரப்பிலிருந்து பேசாவிடினும் அத்தகைய அரசியலை செய்வதற்கு அவர்களுக்குரிய உரிமையை வலியுறுத்தும் .

அப்படிக் கைதுசெய்து வைத்திருப்பவர்களுடன் ஒரு பேச்சுவார்த்தையில் தொடர்ந்து ஈடுபடும். விடுவிக்கப்பட்டால் அவர்களைப் பொறுப்பேற்கும். இவர்களைப் பொறுப்பேற்பதற்கு சொந்த ஊரிலேயே எவரும் , எந்த அரசியற் பிரமுகரும் இல்லையென்பதே இன்றுள்ள நிலை.

மக்களால் மிகவும் வெறுத்தொதுக்கப்பட்ட நிலையிலேயே இன்று இவர்கள் நிலை உள்ளது. அரசு புனர்வாழ்வு அளித்து இவர்களுக்கான வாழ்வாதாரங்களை உருவாக்கினாலொழிய இவர்கள் எதிர்காலம் சூன்யமான நிலையிலேயே இன்றும் இருக்கின்றது.

Read more...

Saturday, June 19, 2021

தோழர் நாபா எனும் வரலாற்றுச்சுடர் 🕯

1990ஜுன் 19ம் நாள் எப்போதும் எமது நினைவுகளில் நிலைத்திருக்கும். எமது மக்களுக்கும் கட்சிக்கும் ஏற்பட்ட பேரிழப்பினைக் குறிக்கும் நாள் அந்நாள். 1990 ஜுன் 19 தோழர் பத்பநாபா அவர்கள் புலிகளால் படுகொலை செய்யப்பட்ட நாள்.

தோழர் பத்மநாபா சிறந்த மனிதர், ஆளுமை மிக்க தலைவர், அன்பு நிறை தோழர். வரலாற்றின் ஏடுகள் கறை படுத்தப்பட்ட அந்த கருப்பு நாளில் எமது இதயங்களை சோகத்தால் நிறைத்த அந்தக் கோரச் சம்பவம் நிகழ்ந்த அந்த நிமிடங்களில், தன்னோடு இருந்த சக தோழர்களின் முன்னணியில் காப்பரணாக நின்று பாசிசப்புலிகளின் முதற் குண்டுமாரியைத் தன்நெஞ்சிலே ஏற்று, சல்லடைக் கண்களாகத் துளைக்கப்பட்டு, அவர் மரணித்த பொழுது அந்த மரணத்திலும் அவரது ஆளுமையே வெளிப்பட்டது.

ஆம்... தோழர் நாபா அவர்களின் ஆளுமை, சகலரையும் கவர்ந்திழுக்கும் சிறப்பியல்புகள் மற்றும் தலைமைத்துவத் தனிப்பெரும் பண்புகளை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால், ஈழத் தமிழ் மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான போராட்டம் மற்றும் ஈழத்தமிழர் சமூகக் கட்டமைப்புக்குள்ளேயே சுரண்டலுக்கெதிராகவும், சாதீய ஒடுக்கு முறைகளுக்கெதிராகவும் நடைபெற்றுவரும் வர்க்கப் பேராட்டம், இவற்றில் ஈழமக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி வகித்து வரும் பிரத்தியோகமான பாத்திரம் போன்ற ஈழப்போராட்டக் களத்தின் பரந்துபட்ட சூழலில் அவரை இருத்தி வைத்து, வரலாற்றியல் ரீதியாக ஆய்வு செய்வது மிக மிக அவசியமாகும்.

ஏனெனில் தனது நாட்டு மக்களுக்காகவும், கட்சிக்காகவும் தனது வாழ்வை அர்ப்பணித்த அவர், இறுதியாகத் தன் இன்னுயிரையும் அதற்காகவே பலி கொடுத்தார். மக்களிலிருந்தும் கட்சியிலிருந்தும் பிரித்தெடுக்கப்பட்ட தனிப்பட்ட வாழ்க்கை என்ற ஒன்று அவருக்கு இருந்ததே இல்லை.

1951 நவம்பர் 19ம் நாள் காங்கேசன்துறையில் ஒரு நடுத்தரக் குடும்பத்தில் தோழர் பத்பநாபா பிறந்தார். நிலையானதும் வசதிமிக்கதுமான சிறந்த குடும்பச் சூழ்நிலைகள் அவருக்கிருந்த போதிலும் நடுத்தர வர்க்கத்திற்கே உரிய சுயநல வாழ்வியல் கண்ணோட்டத்தைத் தவிர்த்து பொதுவாழ்வில் நாட்டங்கொண்டார்.

ஆயிரத்து தொள்ளாயிரத்து அறுபதாம் ஆண்டுகளின் இடைக்காலத்தில் யாழ்ப்பாணத்தில் நடைபெற்ற சாதீய எதிர்ப்பு இயக்கம்தான் தோழர் பத்மநாபாவின் ஆளுமையை வெளிக்கொணர்ந்த முதல் சமுதாய இயக்க நடவடிக்கை எனலாம். சாதீய வரட்டுப் பிடிவாதம் நிறைந்த யாழ்ப்பாண சமூகத்தின் பழமைவாதப் போக்கிற்கும், சமூகக் கட்டமைப்பின் பின்னடைந்த நிலைமைகளுக்கும் இந்த சாதீய எதிர்ப்பியக்கம் மாபெரும் சவாலாக அமைந்தது என்றால் அது மிகையாகாது.

தோழர் நாபா அவர்களின் குடும்பம் மேலாதிக்கம் நிறைந்த வெள்ளாளர் சாதியைச் சேர்ந்ததாக இருந்தபோதிலும், மனிதப் பண்பற்ற சாதீயச் சீரழிவுகளை உள்ளியல்பாய்க் கொண்டிருந்ததும், பெருமளவில் சாதிப் பித்தும், பிடிப்பும் நிறைந்து விளங்கியதுமான சமுதாயத்தின் மீது உணவுமயமான வெறுப்பும் கொதிப்பும் உடையவராய் விளங்கினார் தோழர் நாபா.

பரந்துபட்ட இடதுசாரி மற்றும் முற்போக்கு எண்ணங்கள் கொண்ட அறிவுஜீவிகளை ஆட்கொண்டிருந்த இச்சாதீய எதிர்ப்பியக்கமானது, அந்த காலக்கட்டத்தில் இளைஞராய் இருந்த தோழர் நாபா அவர்களின் மீது பாரதூரமான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தியது.

இந்த சாதீய எதிர்ப்பியக்கத்தின் முக்கியமான மையங்களில் ஒன்றான மாவிட்டபுரம் இந்து ஆலயம். நாபா வசித்து வந்த பகுதியில் அமைந்திருந்தது என்பது குறிப்பிடப்படுவது அவசியமாகும். ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளைச் சேர்ந்த மக்கள் ஆலயத்திற்குள் பிரவேசிப்பதை தடுத்து வந்த அபகீர்த்தி மிக்க ஆலயங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.

தோழர் நாபா அறுபதாம் ஆண்டுகளின் பிற்பகுதியிலும் எழுபதாம் ஆண்டுகளின் ஆரம்பக் காலங்களிலும் கிளர்ந்தெழுந்த மாணவர் மற்றும் இளைஞர் இயக்கங்களில் ஈடுபாடு கொண்டார். உலகம் முழுவதும் மாணவர் இளைஞர் இயக்கங்கள் எழுச்சிபெறத் தொடங்கியிருந்த காலகட்டம் அது.

உலகெங்கும் இருந்த இளைஞர் இயக்கங்கள், அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் வியட்நாம் ஆக்கிரமிப்பிற்கு எதிரான போராட்டங்களுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தன. அதே சமயம் அந்தந்த நாடுகளின் சமூகப் பொருளாதார பிரத்தியேகச் சூழலைப் பொறுத்து இவ்விளைஞர் மாணவர் இயக்கங்கள் உள்நாடுகளிலும் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியதாய் இருந்தன.

சீறிலங்கா நிலைமைகளைப் பொறுத்தமட்டில் இத்தகைய இளைஞர் இயக்கங்கள் வேவைலயின்மை மற்றும் நிலம் இன்மை ஆகியவற்றின் நேரடி விளைவாகத் தோன்றின. தமிழ் இளைஞர்களைப் பொறுத்த மட்டில் இக்காரணங்களுடன் கூடவே, நிலப்பகிர்வு. கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்புக்களில் அரசு காட்டிய பாரபட்சமானது, எரிகிற தீயில் எண்ணெய் வார்த்தது போல தமிழ் மாணவர் இளைஞர்களின் எழுச்சிமிக்க போராட்டங்களுக்குக் காரணமாய் அமைந்தன.

வரட்டுத் துணிச்சல், வீரசாகச இயல்புடைத்தாயினும், 1971ல் ஜனதா விமுக்தி பெரமுனா(ஜே.வி.பி) சிறீலங்கா அரசியலில் ஆயுதமேந்திய போராட்டத்திற்கான அடிப்படைக் கூறுகளை முதன் முதலாகப் புகுத்தியது. தமிழ்த் தேசிய இயக்கத்தைப் பொறுத்தமட்டில் ஆயுதப் போராட்டத்தின் அறிமுகம் என்பது அதன் உருவாக்க நிலையிலேயெ இருந்தது. சாத்வீக ரீதியான போராட்டங்களுக்கே அதிகம் அழுத்தம் தரப்பட்டது. இந்தியாவின் நேரடி உதவியுடன் பங்களாதேஷ் விடுதலை பெற்ற சம்பவம் இந்திய அம்சத்திற்கு அதிக அழுத்தத்தைக் கொடுத்திருந்தது.

1972 வாக்கில் தோழர் நாபா மற்றும் அவர்தம் தோழர்களால் உருவாக்கப்பட்ட தமிழ் மாணவர் பேரவை தமிழ் மக்களின் எழுச்சிக்கும் மீட்சிக்குமான பக்குவமான உள்நாட்டுச் சூழ்நிலைகள் உருவாக்கப்பட வேண்டுமென்பதில் தெளிவான கருத்துடன் செயற்பட்டது. சர்வதேசியக் கண்ணோட்டத்துடன் தேசியப் பிரச்சினைகளை அணுகும் கொள்கை வழியை இப்பேரவை கடைப்பிடித்தது. ஏனைய நாடுகளில் இருந்த தேசங்கள் மற்றும் தேசிய விடுதலை இயக்கங்களின் பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதிலும் இப்பேரவை அக்கறை காட்டியது.

சர்வதேச நிலைமைகளைப் பற்றி பெருமளவுக்கு தெளிந்த விடயஞானத்துடன் கூடிய, போர்க்குணமிக்க இளைஞர்கள் சமூக நடவடிக்கைகளில் பங்குபற்றத் தொடங்கியிருந்த காலகட்டமாகும் அது. மாணவர்கள், இளைஞர்கள் மீது சிறீலங்கா இனவெறி அரசு கட்டவிழ்த்துவிட்ட மிருகத்தனமான ஒடுக்குமுறை நடவடிக்கைகளிலும், 1974ல் யாழ்ப்பாணத்தில் நடைபெற்ற உலகத்தமிழ் மாநாட்டின் இறுதி நிகழ்ச்சிகளைக் காணக் கூடியிருந்த தமிழ் மக்கள் மீது போலீசார் நடத்திய கண்மூடித்தனமான துப்பாக்கிச் சூட்டுச் சம்பவமும்தான் தமிழ் இளைஞர்கள் இயக்கத்தின் நிகழ்ச்சி நிரலில் ஆயுதமேந்திய எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் ஆரம்பக் கூறுகள் சேர்ந்திடக் காரணமாயிருந்தன.

இம்மாநாட்டின் பாதுகாப்பு மற்றும் அமைப்புப் பணிகளைக் கவனிக்க ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த தொண்டர் படையில் தோழர் பத்மநாபா அங்கம் வகித்தார். நிராயுதபாணிகளாய் இருந்த மக்கள் மீது, அதிலும் ஒரு கலாச்சார நிகழ்ச்சியில் கூடியிருந்த மக்கள் மீது, அரசின் அதிகாரம் காட்டுமிராண்டித்தனமாக பிரயோகிக்கப்படுவதை நேரில் கண்டு கொதிப்படைந்தார் தோழர் நாபா.

தமிழ் மக்களுக்கெதிரான சிறீலங்கா ஒடுக்குமுறைக்கெதிராக ஆயதமேந்திய எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் அவசியத்தை தோழர் நாபா ஏற்றுக்கொள்ள இந்நிகழ்ச்சிகள் காரணமாயிருந்தன என்றால் அது மிகையாகாது. ஒருபுறம் வெறும் தனிமனித பயங்கரவாதத்திற்கும், மறுபுறம் சந்தர்ப்பவாத பாராளுமன்ற அரசியலுக்கும் மேலாகச் சென்று மக்களது நலன்களைப் பாதுகாக்கப் போராடக்கூடிய ஒரு சரியான தாபனத்தைக் கட்டியமைக்க எழுபதாம் ஆண்டுகளின் இடைக்காலத்திலிருந்து தோழர் நாபா தம்மை முழுமையாக அர்ப்பணித்துக் கொண்டார். இம் முயற்சிகளின் விளைவாக ஈழ விடுதலை அமைப்பு| (ஈ.எல்.ஓ) உருவானது. தோழர் நாபாவுடன் சேர்ந்த இவ்வமைப்பினை உருவாக்கியவர்களில் தோழர் வரதராஜப்பெருமாள் முதலானோர் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். எனினும் அரசின் ஒடுக்குமுறை காரணமாகவும், ஈ.எல்.ஓ.வின் இயல்பிலிருந்து பலவீனங்கள் மற்றும் அதன் குறிப்பிட்ட வரையறை காரணமாகவும் ஈழ விடுதலை அமைப்பு செயலற்றுப் போனது.

மேலும், சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த தோழர் நாபா விடுதலை செய்யப்பட்டவுடன் லண்டனுக்குச் சென்று விட்டார். தங்களது ஒரெ வாரிசான பத்மநாபா மேற்படிப்பு மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதில் அவரது பெற்றோர்கள் கவனமாய் இருந்த போதிலும், லண்டனில் இருக்க நேர்ந்த காலகட்டத்திலும் தோழர் நாபா தீவிரமான அரசியல் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டார்.

லண்டனை மைய இடமாகக் கொண்டு செயற்பட்டுவந்த ஈழப் புரட்சிகர அமைப்பின் (ஈ.ரோஸ்) தலைவர்களுடன் தோழர் நாபா அவர்களுக்கு பரிச்சயம் ஏற்பட்டது. இதே காலகட்டத்தில் இனவெறி எதிர்ப்பு மற்றும் ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பியக்கங்களுடன் இவருக்குத் தொடர்பு ஏற்பட்டது. பாலஸ்தீனிய விடுதலை இயக்கத்தாருடனும் தொடர்புகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டார்.

தோழர் நாபா லண்டனில் இருந்த காலத்தில்தான் தற்போதைய செயலாளர் நாயகம் தோழர் பிரேமச்சந்திரன் அவர்களையும், எமது முன்னாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினரும், தோழர் நாபாவுடன் பலியான சக தோழர்களில் ஒருவருமான தோழர் யோகசங்கரி அவர்களையும் சந்தித்தார்.

தோழர் நாபா லண்டன் சென்றடைந்த சில மாதங்கள் கழித்து, அவர் தோழர் பிரேமச்சந்திரன் உட்பட 13 தோழர்களுடன் பாலஸ்தீன விடுதலை இயக்கத்தின் மூலம் பயிற்சி பெறுவதற்காக லெபனான் புறப்பட்டுச் சென்றார். பயிற்சி முடிந்தவுடன் சொந்த நாட்டுக்குத் திரும்பி வந்த தோழர் நாபா இளைஞர்களைத் திரட்டும் பணியில் ஈடுபட்டார். அமைப்பு ரீதியாக இளைஞர்களைத் திரட்டி அவர்களை அரசியல் ரீதியாகப் பயிற்றுவித்து, சரியான அரசியல் - ராணுவ யுத்த தந்திரத்தை உருவாக்கி, சமுதாயத்தின் பரந்துபட்ட மக்கள் பிரிவினரையும் ஆட்கொள்ளத்தக்கதும், தனிமனித பயங்கரவாதத்திற்கும், பாராளுமன்ற அரசியல் சந்தர்ப்பவாதத்திற்கும் அப்பாற்பட்டு செயற்படக்கூடியதுமான ஒரு சரியான தாபனத்தைக் கட்டியமைத்திட அரும்பாடுபட்டு உழைத்தார். உழைக்கும் வர்க்கத்தின் அன்றாடப் பிரச்சினைகளையும் உணர்வுகளையும் பற்றிய நேரடி அனுபவம் பெறும் பொருட்டு, இக்கால கட்டங்களில் தோழர் பத்பநாபா விவசாயக் கூலியாளாகவும் கல்லுடைக்கும் தொழிலாளியாகவும் தானே சென்று அவர்களுடன் சேர்ந்து உழைத்தார். பிற்காலத்தில் உருவாக்கப்பட இருந்த ஈழமக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணிக்கு சரியானதும், வலுவானதுமான அடித்தளங்களை ஏற்படுத்த உதவியாக இருந்ததும், 70 ஆம் ஆண்டுகளின் இறுதிக்காலங்களில் நிகழ்ந்தவையுமான மேலும் இரண்டு அம்சங்களை இங்குக் குறிப்பிடுவது அவசியமாகும்.

1977ல் நிகழ்ந்த தமிழ் மக்களுக்கெதிரான படுகொலைகள், இதன் காரணமாகத் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் குடியேறத் தொடங்கியது. மற்றும் குடியுரிமை மறுக்கப்பட்ட தோட்டத் தொழிலாளர்கள் தாயகம் திரும்பி தமிழ் நாட்டில் குடியமர்த்தப்பட்டது ஆகிய நிகழ்ச்சிகள் முதலாம் அம்சமாகும்.

1978ல் ஏற்பட்ட புயலும் அதனால் கிழக்கு மாகாணம், குறிப்பாக மட்டக்களப்பு பெரும் நாசத்திற்குள்ளானது இரண்டாவது நிகழ்ச்சியாகும்.

மலைநாட்டுத் தமிழர்களை பொறுத்தமட்டில் குடிபெயர்வதோ, தாயகம் திரும்புவதோ பிரச்சினை தீர வழியாகாது என்ற உறுதியான கருத்தினைக் கொண்டிருந்தார். பாட்டாளி வர்க்கம் என்ற முறையிலும், தேசிய சிறுபான்மையினர் என்ற வகையிலும் மலைத்தோட்டத் தமிழ் மக்களின் உரிமைகள் காக்கப்படுவது என்பது பரந்துபட்ட தொழிலாளர் வர்க்க இயக்கத்தின் பிரிக்கமுடியாத ஒரு உள்ளடக்கக் கூறாகவும் இருப்பதினூடாகவே சாத்தியம் என்ற கொள்கைநிலையைக் கொண்டிருந்தார் தோழர் நாபா.

தோட்டத் தொழிலாளர்கள் தாயகம் திருப்பி அனுப்பப்படுவதையும் எதிர்த்தார். ஏனெனில் தாயகம் திரும்பிய தோட்டத் தொழிலாளர்கள் நில உடமையாளர்களால் கொத்தடிமைகள் ஆக்கப்படும் அவலமும், ஊழல் நிறைந்த அலுவலர்களால் துன்புறுத்தப்படுவதும், தாயகம் திரும்பியோரின் வாழ்க்கையைத் துன்பம் நிறைந்ததாய் மாற்றிவிடுவதை அவர் நேரடியாக கண்டு உணர்ந்திருந்தார்.

தாயகம் திரும்பியவர்களின் சமூகப் பொருளாதார வாழ்க்கை நிலைமைகளைப் பற்றிய ஆய்வினை மேற்கொள்ள அதற்கென்று ஒரு அமைப்பினை ஏற்படுத்துவதில் தோழர் நாபா முக்கிய காரணியாக விளங்கினார். மலைநாட்டில் இருந்த காலத்தில் தோட்டத் தொழிலாளர் மத்தியில் செயற்பட்ட தொழிற்சங்கங்களுடன் முற்போக்கு எண்ணங்கொண்ட அறிவுஜீவிகளுடனும் தொடர்பு கொண்டு செயற்பட்டார். இதே காலக்கட்டத்தில்தான் சிங்கள இடதுசாரி சக்திகளுடனும் இவருக்குப் பரிச்சயம் ஏற்பட்டது. இடதுசாரிகளுடனும், தொழிற்சங்க இயக்கங்களுடனும் அவருக்கு ஏற்பட்ட அனுபவங்களின் திரட்சி, தோழர் பத்மநாபாவின் மீது பாராதூரமான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தியது.

தோட்டத் தொழிலாளர் மத்தியில் அவராற்றிய அரசியல் கடமைகளின் கூடவே, கிழக்கு மாகாணத்தில் நிலவிய குறுகிய பிராந்திய வெறிக் கண்ணோட்டங்களுக்கெதிராகவும் தீவிரமாக செயற்பட்டார். 1978ல் ஏற்பட்ட புயலால் அம்பாறை, மட்டக்களப்பு போன்ற பகுதிகள் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டன. மக்கள் பெரும் அவதிக்குள்ளாயினர். தோழர் நாபா யாழ்பாணத்தில் இருந்து ஒரு தொண்டர் குழுவுடன் மட்டக்களப்புக்குச் சென்று மக்கள் துயர்துடைக்கும் நிவாரணப் பணிகளில் ஈடுபட்டார்.

அகதிகள் மறுவாழ்வுப் பணிகளின் போதுகூட சிங்கள இனவெளறியின் கோர முகத்தையே அவரால் காண முடிந்தது. சகல அரசு சார்ந்த மறுவாழ்வு நிறுவனங்களும் ஒரு தலைப்பட்சமாக செயல்பட்டன. புயலால் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் சிங்களவர்களிடம் அதிக பட்சமான கரிசனம் காட்டப்பட்டது. தமிழ் மக்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட உணவுப் பொருட்கள் கூட சிங்கள இனத்தைச் சேர்ந்த அகதிகளுக்கு திருப்பி விடப்பட்டது. இத்தனை கடினமான சூழ்நிலையிலும் தோழர் நாபாவும் அவரது தொண்டர் குழுவினரும் பலவகையிலும் நிவாரணப் பணிகளை மேற்கொண்டு மக்களுக்கு உதவினர். இன்றைக்கும் கிழக்கு மாகாணத்தில் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்.க்கு நல்லதொரு தளம் இருக்கிறதென்றால், அதற்கு தோழர் நாபாவின் தன்னலமற்ற தொண்டும் சேவையும் பிராந்திய வெறிக்கெதிராக அவர் நடத்திய உறுதிமிக்க போராட்டங்களும் முக்கிய காரணம் என்றால் அது மிகையாகாது.

எழுபதாம் ஆண்டுகளின் பிற்பகுதியில் லண்டனில் மையங்கொண்டு இயங்கி வந்த ஈரோஸ் இன் தலைமை, உள்நாட்டில் உருவாகி வந்த தலைமையின் கடுமையான விமர்சனத்திற்குள்ளானது. முதலாவது சிறீலங்காவில் நிலவும் பிரத்தியேகமான எதார்த்தங்களைக் கவனத்தில் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட சரியானதும் முழுமையானதுமான அரசியல் தாபன வேலைத்திட்டம் இல்லை என்பதும், தாபனக் கூட்டமைப்பிற்குள் ஜனநாயக மத்தியத்துவம் போன்ற உட்கட்சி ஜனநாயக தாபன நெறிமுறைகள் கடைப்பிடிக்கப்படவில்லை என்பதுமே பிரதான விமர்சனங்களாக எழுந்தன. இதன் காரணமாக ஒரு பிளவு ஏற்படுவதைத் தவிர்க்க தோழர் நாபா தன்னால் இயன்றதனைத்தையும் செய்தார். எனினும், லண்டன் தலைமையின் பிடிவாதப் போக்கினால் ஒரு சுமூகமான முடிவு ஏற்படுவது சாத்தியமற்றதாகிவிட்டது.

இதன் காரணமாக பெரும்பான்மையினரான மாற்றுக்கருத்தினர் ஈரோஸில் இருந்து பிரிந்து சென்று, 1981 அக்டோபரில் நடைபெற்ற அமைப்பாளர்கள் மாநாட்டில் தனியாக ஒரு அமைப்பு ஏற்படுத்துவது என்று முடிவு செய்தனர் இதன் பலனாக ஈழமக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி உருவாக்கப்பட்டது.

தன்னலமில்லா தகைமையாளராகவும் தனிப்பெரும் தலைமைத்துவப் பண்புகள் நிறைந்தவராகவும், தாபனக் கலைதிறன் மிக்கவராகவும் விளங்கிய தோழர் பத்பநாபா அதன் செயலாளர் நாயமாக தேர்வு செய்யப்பட்டார். 1981ல் நடைபெற்ற அமைப்பாளர்கள் மாநாட்டில்தான் தோழர் நாபா, கட்சிக்கும் அதன் வெகுஜன முன்னணிகளுக்கும் இடையிலான உறவு நிலை எப்படியிருக்க வேண்டும் என்பது பற்றிய தனது கருத்துக்களை முன் வைத்தார்.

ஆரம்பக்கால கட்டங்களில் கட்சி தலைமறைவாக இருந்து கொண்டு வெகுஜன முன்னணி அமைப்புகளின் மூலம் தனது அரசியற் திட்டத்தை அமல்படுத்துவதன் மூலம் பரந்துபட்ட உழைக்கும் மக்கள் பிரிவினரையும், அறிவிஜீவிகளையும் ஒன்றுதிரட்ட முடியும் என்ற உறுதியான நம்பிக்கை அவருக்கிருந்தது. இந்தக் கருத்தினை கவனத்தில் கொண்டுதான் ஈழ மாணவர் பொது மன்றமும் ஏனைய வெகுஜன தாபன முன்னணிகளும் அமைக்கப்படுவதற்கான முடிவுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.

கீழ்க்கண்ட அமைப்புகளை உருவாக்குவது என்று முடிவு செய்யப்பட்டது.

(அ) கிராமிய தொழிலாளர் விவசாயிகள் முன்னணி, (ஆ) பெருந்தோட்டப் பாட்டாளிகள் முன்னணி, (இ) ஈழப் பெண்கள் விடுதலை முன்னணி, (ஈ) கடற்தொழிலாளர் சங்கம் முதலியன.

இராணுவ நடவடிக்கை பற்றிய திட்டம் உருவாக்கப்படும்போது தோழர் நாபா ஒரு தனியான ராணுவப் பிரிவு உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்ற கருத்துக்கு ஆதரவான நிலை எடுத்தார். இதில் சேர்க்கப்படுவோர் குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு அரசியல் ஸ்தாபன பணிகளில் ஈடுபட்டு பயிற்சி பெற்றவர்களாக இருக்க வேண்டும். இதற்கு அவர்கள் வெகுஜன முன்னணி அமைப்புகளில் இருந்து பணியாற்ற வேண்டும் என்று வரையறுக்கப்பட்டது. பரந்துபட்ட அரசியல் சமூக லட்சியங்களுக்கு உட்பட்டதாகவே ஆயுதத்தின் முக்கியத்துவம் இருக்க வேண்டும். ஆயுதமேந்தியிருப்பவர்கள் நலன்களில் அக்கறையுடையவர்களாகவும், மக்களது உணர்வுகளை மதித்தும், மக்களது தேவைகளை உணர்ந்தும் செயற்படக்கூடியவர்களாய் இருத்தல் வேண்டும் என்பதில் அவர் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார்.

இந்த அடிப்படையில் மக்கள் விடுதலைப் படை (பி.எல்.ஏ) அமைப்பது என்ற முடிவு செய்யப்பட்டது. ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப். ஒரு பிரதானமான அரசியல் ராணுவ அமைப்பாக வெளிப்படத் தொடங்கி இருந்த காலகட்டத்தில் 1984ல் நடைபெற்ற கட்சியின் முதல் மாநாட்டில், மார்க்சீய சித்தாந்தத்தை ஈழக் களத்தில் சரியாக கையாளுவது எவ்வாறு என்பதை தோழர் பத்மநாபா தெளிவுபடுத்தினார்.

கட்சிக் காங்கிரசில் அவர் தலைமையுரையாற்றிய போது பின்வருமாறு குறிப்பிட்டார்: "எமது தேசத்தினதும், மக்களதுமான வரலாற்றை விஞ்ஞான பூர்வமாகவும், சரியானபடியும் விளங்கிக் கொள்வதற்கு வழி ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது என்பதிலேதான் எமது போராட்டத்தில் மார்க்சிசம்-லெனினிசத்தின் பங்களிப்பு அடங்கியுள்ளது.......மார்க்சிசம் லெனினிசத்தைப் புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கிய தொடக்ககாலக் கட்டங்களில் நாங்கள் பல தவறுகளைச் செய்தோம் என்பது உண்மைதான். மக்கள் தொடர்பு இயக்கங்களினூடாகவும், விமர்சனம் சுயவிமர்சனம் என்ற நெறிமுறையைக் கடைப்பிடிப்பதினூடாகவும் இத்தவறுகளைத் திருத்திக் கொள்ளவும், அவை பெரிய வடிவமெடுத்துவிடாமல் தடுப்பதற்கும் எங்களால் முடியக் கூடியதாய் இருந்தது. இதனூடாகத்தான் இப்போதுள்ள அளவுக்கு எமது தாபனத்தைக் கட்டியமைக்க எம்மால் முடிந்தது..."

இலங்கை ஆட்சியாளர்கள் ராணுவத் தீர்வை தீவிரப்படுத்தியபோது, ஈழப் போராட்ட சக்திகளின் எதிர்ப்பு இயக்கம் ராணுவ வடிவம் எடுத்த சூழ்நிலையில், குறிப்பாக 1983 ஜுலைப் படுகொலைகளுக்குப் பிறகு, பல்வேறுபட்ட தமிழ்ப் போராளி அமைப்புக்களுக்கிடையில் ஒற்றுமையை உருவாக்கிட தனது முழுக் கவனத்தையும் செலுத்தி உழைத்தார் தோழர் நாபா.

தொடர்ந்து நீண்ட காலமாக மேற்கொள்ளப்பட்ட பேச்சுவார்த்தைகளுக்குப் பின்னர் 1984 ஏப்ரலில் ஈழ தேசிய விடுதலை முன்னணி (ஈ.என்.எல்.எப்) உருவாக்கப்பட்டது. பிரதானமாக ஈ.என்.எல்.எப். என்பது ஈரோஸ், டெலோ மற்றும் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் ஆகியவை அடங்கிய ஐக்கிய முன்னணியாக அமைக்கப்பட்டது. எல்.டி.டி.ஈ. அடுத்து வந்த ஆண்டில் ஈ.என்.எல்.எப். அணியில் சேர முடிவெடுத்து, 1985 ஏப்ரலில் ஈ.என்.எல்.எப். இன் ஒரு அங்கமாக ஆனது.

இது ஈழப் போராட்ட வரலாற்றை இரண்டாகப் பிரித்துக் காட்டும் ஒரு வரப்பாக அமைந்தது. இந்தியா மத்தியஸ்தராக இருந்து 1985ல் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட 'திம்பு' பேச்சு வார்த்தையின் போது ஈழப்போராட்ட சக்திகள் ஒரே குரலில் பேச முடிந்தது. தமிழர் பிரச்சினையில் முழுக்க முழுக்க ஏற்றுக் கொள்ள இயலாத தீர்வை ஒரு தரப்பாக திணிக்க சிறீலங்கா அரசு செய்த முயற்சிகளை முறியடித்து அதன் முகத்திரையைக் கிழிக்க முடிந்தது. திம்புப் பேச்சுவார்த்தையில் தோழர் பத்மநாபாவின் பங்கு மகத்தானது அவர் பேச்சுவார்த்தையில் நேரடியாகப் பங்கு கொள்ளவில்லை என்றாலும், அவரது வழிகாட்டுதலே அப் பேச்சுவார்த்தையில் எமது திசை வழியைத் தீர்மானித்தது எனலாம். சகோதர இயக்கங்களின் தலைவர்களுடன் இடைவிடாமல் தொடர்பினை ஏற்படுத்திக் கொண்டு பேச்சு வார்த்தையிலும், பின்வரும் காலங்களிலும் ஒன்று பட்ட அணுகுமுறையின் அவசியத்தை வலியுறுத்திக் கொண்டே இருந்தார்.

தோழர் பத்மநாபா ஒற்றுமையை வலியுறுத்தி வந்தது என்பது, எல்.டி.டி.ஈ. சில சமயங்களில் பேசி வந்த ஒற்றுமை பற்றிய கருத்தைப் போல நடைமுறைத் தந்திரோபாயம் சம்பந்தப்பட்டதல்ல உண்மையானதும், உணர்வுப் பூர்வமானதுமாகும்.

ஈழப் போராட்டத்தில் வலுவான அடித்தளமாக ஒற்றுமைதான் விளங்க முடியும் என்பதில் அழுத்தமான நம்பிக்கை வைத்திருந்தார் தோழர் பத்மநாபா. துரதிர்ஷ்டவசமாக எல்.டி.டி.ஈ. தனது மேலாதிக்கத்துக்கான பாதையில் ஈ.என்.எல்.எப். ஒரு தடையாக இருப்பதாக கருதியது. எனவே எல்.டி.டி.ஈ. அமைப்பு ஈ.என்.எல்.எப். இல் சேர எடுத்த முடிவு உள்ளிருந்து கொண்டே அதனைச் சீர்குலைத்து முடமாக்கும் நோக்கம் கொண்டது என்றே சொல்ல வேண்டும்.

தமிழ் அமைப்புகளுக்கிடையில் ஒற்றுமையை உருவாக்குவதற்கு தோழர் நாபா பிரதான முக்கியத்துவம் கொடுத்த போதிலும், ஒற்றுமைக்காக வேண்டி சில அடிப்படையிலான கொள்கை சம்பந்தப்பட்ட வேற்றுமைகளை விட்டுக்கொடுக்க அவர் ஒருபோதும் தயாராக இருந்ததில்லை.

அனுராதபுரத்திலும் ஏனைய இடங்களிலும் எல்.டி.டி.ஈ. அப்பாவி சிங்களப் பொதுமக்களைப் படுகொலை செய்ததை வன்மையாகக் கண்டித்தார். அத்தோடு ஏனைய சில இயக்கங்களில் பெருகி வந்த உட்கொலைகளையும், சகோதரப் படுகொலைகளையும் கண்டிக்க அவர் ஒருபோதும் தயங்கியது இல்லை. தமிழ் மக்கள் மத்தியில் ஒரு கருத்தொருமிப்பை உருவாக்குவதற்கும், ஜனநாயகம், சமத்துவம், சமூக முன்னேற்றம் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு சமுதாய மாற்றத்தை சிறீலங்கா மக்கள் அனைவருக்கும் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கத் தக்கதும், குறுகிய தமிழ் தேசிய வாதக் கண்ணோட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டதுமான ஒரு சரியான அரசியல் இராணுவ யுத்த தந்திரோபாயத்தை உருவாக்குவதற்காகவுமே ஈ.பி.ஆர்.எல்எப். ஆனது இந்த ஐக்கிய முன்னணியை உபயோகப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பதில் தெளிவான கருத்துடையவராய் திகழ்ந்தார்.

தமிழ், முஸ்லீம் மற்றும் சிங்கள மக்கள் மத்தியில் செயற்படும் இடதுசாரி மற்றும் முற்போக்கு சக்திகளையும் ஆட்படுத்தக் கூடியதான ஒரு மதசார்பற்ற - ஜனநாயகத் தீர்வுக்கான கருத்தொருமிப்பை உருவாக்க வேண்டும் என்பதிலும் அவர் மிகவும் குறிப்பான அக்கறையுடன் செயற்பட்டார்.

இறுதியில் 1986ம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் ஈ.என்.எல்.எப். சீர்குலைந்த போது, தோழர் நாபா நம்பிக்கையை இழந்துவிடவில்லை. 1987ம் ஆண்டில் ஈழப் போராட்ட சக்திகளில் இருந்த இடதுசாரி பிரிவுகளை ஒற்றுமைப்படுத்த ஈ.பிஆர்.எல்.எப். எடுத்துக் கொண்ட முயற்சிக்கு தோழர் பத்மநாபா அவர்களே காரணமாவார். இடதுசாரி சந்தர்ப்பவாதம் மற்றும் வரட்டுச் சூத்திரவாதப் போக்குகளின் காரணமாக இம்முயற்சிகள் உடனடிப் பலனளிக்க இயலாது போனபோதிலும், எதிர்காலத்தில் ஒரு வேலைத்திட்டத்தை உருவாக்குவதற்கான அடித்தளமிட்டுள்ளது இந்த வகையில் எமது அருமைத் தோழர் பத்மநாபா அவர்கள் எடுத்துக் கொண்ட முன் முயற்சிகள் சரியானவை என்பதை காலம் நிரூபிக்கும் என்பதில் எமக்கு எள்ளளவும் சந்தேகமில்லை.

இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தம் கைச்சாத்தான பின் வந்த கால கட்டங்களில்தான் தோழர் பத்மநாபா இந்திய அம்சம் என்பதன் சாராம்சத்தை நடைமுறையில் மெய்ப்பித்துக் காட்டினார். சாரம்சத்தில் ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புத் தன்மையுடைய வெளியுறவுக் கெர்ளகையைக் கடைபிடிக்கின்ற காரணத்தால் இந்தப் பிராந்தியத்தில் இந்தியாவுக்கென்று சில நியாயமான கடமைகள் உண்டு என்ற நிலையை தோழர் பத்மநாபா எப்போதும் உறுதிபடக் கூறிவந்தார். இந்த சாதகமான அம்சத்தை சிறீலங்கா இடதுசாரி, முற்போக்கு சக்திகள், துரதிர்ஷ்டவசமாக பயன்படுத்திக் கொள்ள முழுமையாகத் தவறிவிட்டன. சிங்கள இனவெறி சக்திகள் ஏற்படுத்திய நிர்பந்தமான சூழ்நிலைகளே இதற்கு காரணமாகும்.

தோழர் பத்மநாபா தலைமையில் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப். இந்தியாவின் பாத்திரத்தைப்பற்றி சரியான நிலை எடுத்தது. தோழர் பத்மநாபாவும் அவரது கட்சியும் லத்தீன் அமெரிக்க சாண்டினிஸ்டா இயக்கத்தவரோடும், பாலஸ்தீன விடுதலை இயக்கத்தாரோடும், ஆப்பிரிக்க தேசிய காங்கிரஸ் மற்றும் பொலிசாரியோ இயக்கத்தாரோடும் கொண்டிருந்த ஈடுபாடும் தொடர்புகளுமே பெருமளவுக்கு இந்தியா குறித்த சரியான நிலை எடுக்க உதவின எனலாம்.

ஏனெனில் காலனியாதிக்கம், நவீன காலனியாதிக்கம், மற்றும் மதவெறி, இன-வெறிக்கெதிரான போராட்டங்களுக்கு இந்தியா காட்டிவரும் ஆதரவு குறித்து பாராட்டுதல் தெரிவித்து வருவதுடன் இந்தியாவின்பால் ஆழ்ந்த பற்றும் மதிப்பும் வைத்தள்ளனர் என்பது நடைமுறை உண்மையாகும்.

சிறீலங்காவில் உள்ள தமிழர் பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்படுவதில் அந்நியத் தலையீடு தவிர்க்க இயலாததாயின், அது இந்தியாவாகவோ அல்லது இந்தப் பிராந்தியத்தில் இந்தியாவுக்குள்ள நியாயமான கவலைகளை ஏற்றுக் கொண்டுள்ள சக்திகளின் குழுவாகவோதான் இருக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியான தெளிவான கருத்துக் கொண்டிருந்தார் தோழர் பத்மநாபா.

இந்தியாவின் கூட்டாளிகள் என்றும், இந்தியாவின் உளவாளிகள் என்றும் எங்கள் மீது பட்டம் சூட்டி இழிவுபடுத்த சிலர் முயன்ற போதிலும் தோழர் நாபா அவர்களோ ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப். கட்சியோ கவலைப்பட்டதில்லை. ஏனெனில், எங்களை இவ்வாறு விமர்சித்தவர்கள் தான் உண்மையில் ஏகாதிபத்திய சக்திகளின் அடிவருடிகளாகவும், கூட்டாளிகளாகவும் உள்ளனர் என்பது நடைமுறையில் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

மாகாணசபைத் தேர்தலில் போட்டியிடுவது என்று ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் முடிவு செய்தபோது, தோழர் பத்மநாபாதான் மக்கள் தொடர்பு இயக்கத்திற்கான முழக்கமாக. "சமாதானம், ஜனநாயகம், ஒற்றுமை" என்ற முழக்கத்தை முன்வைத்தார்.

எல்.டி.டி.ஈ. யின் மிரட்டல்களையும், அச்சுறுத்தல்களையும் பொருட்படுத்தாது மக்கள் பெருமளவுக்கு வாக்குச் சாவடிகளுக்கு வந்து வாக்களித்தபோது இம்முழக்கம் சரியானதுதான் என்பது நிரூபணமாயிற்று. தனியாகவே அரசமைக்கப் போதுமான பெரும்பான்மை ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்.க்கு இருந்த போதிலும் பல்வகைப்பட்ட சக்திகளையும் உள்ளடக்கிய மதச் சார்பற்ற அரசமைக்கும் நோக்கத்துடன் கூட்டு மந்திரி சபையே அமைக்கப்பட்டது. இது தேசம் முழுவதுக்குமே ஒரு முன்னுதாரணமாக அமைந்தது. வடக்கு-கிழக்கு மாகாண அரசின் முதன் மந்திரியாக இருக்க வேண்டும் என கேட்டுக் கொள்ளப்பட்ட போது தோழர் நாபா மறுத்து விட்டார் என்பது கவனிக்கத்தக்கது. ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப். அமைத்துள்ள கூட்டரசின் செயற்பாட்டிற்கு எவ்வித தடங்கலும் ஏற்படுத்தாத வகையில், தாம் கட்சி கட்டும் பணியை தொடர்ந்து மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக இம்முடிவினை தோழர்; நாபா முழுமனதுடன் எடுத்து அந்தரங்க சுத்தியுடன் செயற்படுத்தினார்.

சிறிலங்கா அரசோடும், பாதுகாப்புப் படைகளோடும் கூட்டுச் சேர்ந்து கொண்டு, எல்.டி.டி.ஈ ஆனது ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப். தலைமையிலான அரசையும், அதிகாரப் பரவலாக்க நிகழ்வுப் போக்கையும் சீர்குலைத்தபோது கூட தனது இம்முடிவை தோழர் நாபா மாற்றிக் கொள்ளவில்லை.

இடைக்காலத் தீர்வு என்ற வகையில் வந்து போகிற அம்சமாகவே, 13வது சட்டத்திருத்தத்தினால் உருவாக்கப்பட்ட மாகாண அரசு என்ற ஏற்பாட்டை தோழர் நாபா புரிந்திருந்தார். எனவேதான் அவர் தனது முடிவில் உறுதியாக இருந்தார். சிறிலங்கா அரசு, மற்றும் ஆளுங்கட்சியின் தன்மை, மற்றும் சிங்கள இனவெறிச் சக்திகளின் பலம் பற்றிய அவரது தெளிவான புரிந்துணர்வே இதற்குக் காரணமாகும். ஒன்றுபட்ட இலங்கையில் தமிழர் பிரச்சினை தீர்க்கப்படுவது என்பது தவிர்க்க முடியாதபடி இலங்கை முழுமைக்குமான அடிப்படையான சமுதாயமாற்றத்துக்கான அவசியத்தடன் இணைந்துள்ளது என்பதில் தெளிந்த கருத்துக் கொண்டிருந்தார்.

அதேசமயம், கட்சியானது தமிழ் மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமையை நிலைநாட்டுவதில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும். பிரிந்து செல்லும் உரிமையுடன் கூடிய சுயநிர்ணய உரிமைக்கும், தேவைப்பட்டால் அந்த உரிமையை பயன்படுத்திக் கொள்ளவும் கட்சி தயாராக இருக்க வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தினார். தோழர் நாபாவுக்குள் இருந்த தனிமனிதனை நாம் காணாது விடுவோமானால், அவருக்கு நாம் சூட்டும் புகழாரம் முழுமை பெற்றதாக இருக்க முடியாது.

அவர் சிறந்த மனிதப் பண்புகள் நிறைந்த மனிதர். சோஷலிசத்தின் சகல சிறப்பியல்புகளையும் தன் இயல்விலேயே கொண்டு விளங்கினார். எப்போதும் தன்னை அறியும் சுய சோதனையில் ஈடுபடுவார். தனது பரந்துபட்ட அரசியல் சமுதாய கடமைகளிலிருந்து பிறழாமலே அவரது சுயதேட்டம் அமைந்திருக்கும். வறுமை, வளமை இரண்டுமே அவரில் எந்தப் பாதிப்பையும் ஏற்படுத்த முடிந்ததில்லை. எப்போதும் நிலை மாறாமல் ஒரே சீராகத் திகழ்ந்த சீர்மை நிறைந்தவர்.

அவரைப் பொறுத்தவரை வறுமை, வளமை இரண்டுமே ஒன்றுதான். ஆனால் மற்றவர் மகிழ்வோடும், திருப்தியோடும் இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவார். அதுதான் அவருக்கு அளவிலா மகிழ்ச்சி தரும். அதே போல மற்றவர்கள் துன்பப்பட்டால் சகித்துக்கொள்ளமாட்டார்.

-பிறர் மகிழ மகிழும், துன்புறத் துன்புறும் பண்பாளர்-

அவரவர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட கடமைகள் மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு கட்சி ஊழியருக்கும் தனிப்பட்ட பாத்திரம் உண்டு என்று கருதினார். கட்சிக்காகவும், போராட்ட இயக்கத்திலும் தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணித்தாராயினும், தனது குடும்பத்தாரிடமிருந்து அவர் தன்னை அந்நியப்படுத்திக் கொள்ளவில்லை. அவர் பாசமும், பரிவும் அரப்பணிப்புணர்வும் நிறைந்த மகனாக, சகோதரனாக, கணவனாக விளங்கினார். தன்னை சரியான வகையில் புரிந்துகொண்ட தாய், சகோதரியர் மற்றும் அன்பு நிறைந்த மனைவியையும் பெற்றிருந்தார் என்ற வகையில் அவர் அதிர்ஷ்டக்காரர் எனலாம். தோழர் பத்மநாபாவின் மறைவினால் ஏற்பட்டள்ள இழப்பு, மக்களுக்கும், கட்சிக்கும், அவரது குடும்பத்தார் மற்றும் அவரோடு தொடர்பு கொண்டிருந்த சகலருக்கும் ஏற்பட்ட பேரிழப்பாகும்.

மாற்றீடு செய்ய முடியாத மாபெரும் இழப்புத்தான் அவரது மரணமென்ற போதிலும், நாம் கலங்கத் தேவையில்லை. ஏனெனில் அவரது மரணத்தில் நமக்கு திடஉறுதியையும், முடிவையும் கொடுத்துள்ளார். இனி இதனை அசைக்க எவராலும் முடியாது.

மரணத்தை வென்ற மனிதநேயம் பத்மநாபா நினைவு மலரிலிருந்து. நன்றி - எஸ். விமல்

Read more...

Wednesday, June 16, 2021

தமிழரசுக்குள் வாரிசு வளர்ப்பாம்! கனடாவிலிருந்து குமுறுகின்றார் நக்கீரன்.

இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியில் தற்போது வாரிசு அரசியல் ஒன்று உருவாக்கப்பட்டு வளர்த்தெடுக்கப்பட்டு வருகின்றது. அதை உருவாக்கி வளர்த்தெடுப்பவர் வேறுயாருமல்லர். கட்சித் தலைவர் மாவை சேனாதிராசாதான். தமிழரசுக் கட்சியில் இருந்த தலைவர்கள் எவரும் வாரிசு அரசியலை முன்கொண்டுவரவில்லை. பெருந் தலைவர்கள் பலபேரின் பிள்ளைகள் வேறு இயக்கங்களில் செயற்பட்டார்களே தவிர, உண்மையான மக்கள் சேவை என்ற பெருநோக்கோடு செயற்பட்ட எவரும் வாரிசு அரசியலை வளர்த்து, கட்சியின் நிர்வாகப் பதவிகளுக்கு குடும்ப அங்கத்தவர்களைத் தெரிந்து கட்சியை குடும்பக் கட்சியாக மாற்றவில்லை.

ஆனால், மங்கையக்கரசி அமிர்தலிங்கம் குறிப்பிட்டமைபோன்று, 'தமிழரசை மாவையிடமிருந்து கடவுள்தான் காப்பாற்றவேண்டும்' என்ற தீர்க்கதரிசன மொழிக்கு ஏற்றால்போல், தமிழரசின் தற்போதைய தலைவர் மாவை சேனாதிராசா, தான் அரசியலைத் தொழிலாகக் கருதி, தனக்குப்பின் வாரிசு அரசியலை வளர்த்தெடுத்து வருகின்றார். 2018 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவில் சுற்றித்திரிந்த தன் மகனை இறக்குமதி செய்து உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில் நிறுத்தினார். யாழ்.மாவட்ட இளைஞரணிக்கு மகனை செயலாளராக்கினார். அதன்பின் இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியின் அதியுயர்சபையாகிய மத்தியகுழுவில் அவரையும் உறுப்பினராக்கினார்.

கட்சியில் எத்தனையோ இளைஞர்கள் வலி.வடக்கில் யுத்தகாலத்தில் இருந்து செயற்பாட்டாளர்களாக இருக்கின்றார்கள். ஏன், தவிசாளர் சுகிர்தன் 2010 ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத் தேர்தல் காலம் தொட்டு பல்வேறு சவால்களுக்கும் அச்சுறுத்தல்களுக்கும் முகம்கொடுத்து 2 தடவைகள் தேர்தலில் வென்று மக்கள் ஆணைபெற்ற தவிசாளராக உள்ளார். அவர்கூட மத்தியகுழுவில் உறுப்பினர் இல்லை. மாகாணசபையோ, நாடாளுமன்றமோ அத்தனைக்கும் தெரிவாகும் தகுதிபெற்றவர் அவர். யாழ்.பல்கலைக்கழக வணிகமாணி பட்டதாரி. கணக்காய்வுத் திணைக்களத்தில் நீண்டகாலம் பணியாற்றிக்கொண்டிருக்கும் ஒருவர். மானிப்பாய் தொகுதியில் ஒருவரும் மத்தியகுழுவில் இல்லை. மாவையின் வீட்டில் தந்தை, மகன் என இருவர். அடுத்த பொதுச்சபையில் சம்மந்தியும் உள்வாங்கப்படுவார்.

மாவையின் மகனுக்கு யாழ்.மாவட்டத்தில் - ஏன் வலி.வடக்கில் - எந்த இடமும் தெரியாது. தமிழர்களின் போராட்ட வரலாறு தெரியாது. இலங்கையின் அரசமைப்பு, ஆட்சி அதிகார முறைமை எதுவும் தெரியாது. உள்ளூராட்சி மன்றங்கள், மாகாண சபைகள், நாடாளுமன்றம் என்பவற்றின் நியாயாதிக்கம் தெரியாது - அவைகளின் அதிகார வரம்பு தெரியாது.

யுத்தகாலத்தில் எமது மக்கள் பட்ட துயரங்கள் எவையும் தெரியாது. ஒரு குண்டுச் சத்தம் அறியாதவர். ஏன், 2009 தொடக்கம் 2013 வரை அரசியல்வாதிகளுக்கு - அதுவும் உள்ளூராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களுக்கு - உள்ள அச்சுறுத்தல் எதுவும் அறியாதவர். வலி.வடக்கு மீள்குடியேற்றப் போராட்டங்கள் நடந்தது பற்றி அறிந்திருப்பரோ தெரியாது. வலி.வடக்கு மக்களின் விருப்பு, வெறுப்பு, அபிலாஷை எவையும் தெரியாது. அவருக்கிருந்த ஒரே தகுதி - தந்தை கட்சித் தலைவர் - தேர்தல் தெரிவுக்குழு - அவருக்கு ஜால்ரா அடிக்கும் அடிமைகள்.அதனால், எந்தத் தகுதியுமற்ற இவருக்கு வலி.வடக்கில் ஓசியில் ஆசனம் கிடைத்தது.

சிலர் நினைக்கலாம் அவருக்கு மக்கள் மத்தியில் செல்வாக்கு உள்ளது. அதனால்தான் வெற்றிபெற்றுள்ளார் என்று. ஒருமண்ணாங்கட்டியும் இல்லை. 2011 தேர்தல் முறையில் உள்ளூராட்சித் தேர்தல் நடந்திருந்தால் நிச்சயம் தமிழரசுக் கட்சியில் போட்டியிட்ட 27 பேரில் இவர் 27 ஆவதே. அது விகிதாசாரமுறை. குறித்த ஒரு வட்டாரமென்றில்லாமல் வலி.வடக்கிலுள்ள அனைவரும் ஒரு வேட்பாளருக்கு வாக்களிக்கலாம். அதில் அதிகூடிய விருப்புவாக்குப் பெற்றவர் தவிசாளர். தெரிவும் விருப்புவாக்கு அடிப்படையில் 21 வட்டாரத்துக்கும் 21 பேர் தெரிவுசெய்யப்பட்டிருப்பர்.

2018 ஆம் ஆண்டு உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில் 60 வீதம் வட்டாரமாகவும் 40 வீதம் விகிதாசாரமாகவும் நடைபெற்றது. 21 வட்டாரத்துக்கு 21 வேட்பாளரும் விகிதாசாரத்தில் 17 வேட்பாளர்களுமாக 38 பேரை ஒவ்வொரு கட்சியும் நிறுத்தியது. இதில் 17 வட்டாரங்களை வலி.வடக்கில் தமிழரசுக் கட்சி வென்றது. விகிதாசாரத்தில் எவருக்கும் ஆசனம் கிடைக்கவில்லை. மாவையின் மகன் நின்ற வட்டாரத்தில் இவரது வெற்றியை உறுதிசெய்வதற்காக இவர் வட்டார உறுப்பினராகவும் அவரது பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த 4 சாதிகளைக் கொண்டவர்களை இவருக்குப் பாதுகாப்பாக விகிதாசார முறையிலும் நிறுத்தினார்கள். அந்தப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த அனைத்து சாதி மக்களும் எமது உறவினர் பிரதேசசபை உறுப்பினர் ஆகப்போகின்றார் என்று நினைந்து வீட்டுக்கு வாக்குளை பெருவாரியாக அளித்தனர். இதில் விருப்புவாக்கோ, வேட்பாளர்களுக்கு இலக்கமோ, பெயரோ கிடையாது. வீட்டுக்கு அளிக்கப்படுகின்ற வாக்கு - ஒரு வட்டாரத்தில் தமிழரசுக் கட்சியின் வீட்டுச் சின்னம் வெற்றிபெற்றால் - அந்தப் பிரதேச வட்டார உறுப்பினர் தெரிவாவார். கட்சிக்கு மேலதிக 40 விகிதத்தில் விகிதாசார வாக்குகள் கிடைத்தால் மட்டுமே விகிதாசார உறுப்பினர் நியமிக்கப்படுவார். அவரை கட்சித் தலைமையே நியமிக்கும். வட்டாரத்தில் வெற்றிபெறுபவர் தெரிவுசெய்யப்பட்ட உறுப்பினர். விகிதாசாரத்தில் ஆசனம் கிடைப்பவர் நியமன உறுப்பினர். தமிழரசுக் கட்சிக்கு விகிதாசாரத்தில் எந்த ஆசனமும் கிடைக்கவில்லை. ஆகையால், மாவையின் மகனுக்காக தேர்தலில் உழைத்த 4 வேட்பாளர்களுக்கும் ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. இதுதான் அவர் தேர்தலில் வென்ற விதம். இதை வெற்றி என்று குறிப்பிடமுடியுமா?

தமிழரசுக் கட்சியின் முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் இராஜவரோதயம் தன் மகன் சம்பந்தனை அரசியலில் நிறுத்தியுள்ளார் இது வாரிசு அரசியல் என்று பலர் வரலாறு தெரியாமல் எழுதுகின்றார்கள். சம்பந்தனின் தந்தையின் பெயர் இராஜவரோதயமே தவிர அவரது தந்தை முன்னாள் எம்.பி. அல்லர். இராஜவரோதயம் எம்.பி. 1956 ஆம் ஆண்டுகளில் பதவிவகித்தவர். இரா.சம்பந்தனின் தந்தை ஏ.இராஜவரோதயம் கல்லோயா திட்டத்தில் பணியாற்றிய ஒருவர். வரலாற்றை எவரும் தவறாகக் கற்பிதம் செய்தல் கூடாது.

அதே போன்று அமிர்தலிங்கத்தின் மகன் காண்டீபன் ரெனா. தர்மலிங்கத்தின் மகன் சித்தார்த்தன் புளொட் என்று வேறு கட்சிகளில் பிள்ளைகள் இருந்தார்களே தவிர, தமிழரசுக் கட்சியில் வாரிசு அரசியல் வளர்க்கப்படவில்லை.

அமரர் மு.திருச்செல்வத்தின் மகன் கலாநிதி நீலன் திருச்செல்வம் என்பார்கள். இது வாரிசு அரசியல் அல்லவா என்றும் சிலர் மாவைக்காக விதண்டாவாதம் பேசுவார்கள். உண்மைதான். திருச்செல்வத்தின் மகன்தான் நீலன் திருச்செல்வம். திருச்செல்வம் 1976 ஆம் ஆண்டு அரசமைப்பை மீறினார்கள் என்று கூறப்பட்டு தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி எம்.பிக்களான அமிர்தலிங்கம், க.பொ.இரத்தினம், சிவசிதம்பரம், க.துரைரெத்தினம் ஆகியோரின் விடுதலைக்காக ட்ரயல் அட்பார் வழக்கில் தந்தை செல்வா, ஜி.ஜி.பொன்னம்பலம் ஆகியோருடன் இணைந்து வாதாடி அவர்களுக்கு விடுதலையைப் பெற்றுக்கொடுத்த சட்டமேதை. இலங்கை நாடாளுமன்ற வரலாற்றில் உள்ளூராட்சி அமைச்சராக இருந்த ஒரேயொரு தமிழர். செனட்சபை உறுப்பினர். அவருக்கு நீலன் திருச்செல்வம் உட்பட நான்கு பிள்ளைகள். புலிக்குப் பிறந்தது பூனையாகுமா? தந்தையைப்போல்தான் தனையனும்.

கலாநிதி நீலன்திருச்செல்வம் ஓர் உலகம்போற்றும் அறிவுமேதை. இவரே இலங்கையில் கொள்கை பற்றிய முன்னணி ஆய்வு நிறுவன அமைப்புகளின் (Centre for Ethnic Studies, Law Society Trust) அமைப்பாளர்களில் ஒருவராக இருந்தவர். தமிழர் அரசியலுக்கு இவரது தேவை இருந்தமையால் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் தலைவர் சிவசிதம்பரம், செயலாளர் நாயகம் ஆனந்தசங்கரி ஆகியோர் இணைந்து சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமார்ரணதுங்க ஆட்சிப்பொறுப்பேற்ற காலத்தில் 1994 ஆம் ஆண்டு இவரை அரசியலுக்குள் கொண்டுவந்து தேசியப்பட்டியல் ஆசனம் வழங்கிக் கௌரவித்தார்கள். சந்திரிகா அம்மையாரின் ஆட்சிக்காலத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட பிராந்தியங்களின் ஒன்றியம் தீர்வு வரைவை வரைந்த மேதை இதே நீலன்தான். இவராக விரும்பி அரசியலுக்குள் வரவும் இல்லை. அரசியலில் நீண்டகாலம் செயற்படவும் இல்லை. 1999 ஆம் ஆண்டு படுகொலை செய்யப்பட்டார். மாவையர்போல் இவரது தந்தை திருச்செல்வம் வயிற்றுப்பிழைப்புக்கு தனது மகனுக்கு தொழில் தேவை என்பதற்காக இவரை அரசியலுக்குள் கொண்டுவரவும் இல்லை. திருச்செல்வம் 1976 ஆம் ஆண்டு - தந்தை - ஜி.ஜி. இற்கு முன்பே தனது 66 ஆவது வயதில் அமரத்துவமடைந்துள்ளார். திருச்செல்வம் என்ற புலிக்கு பூனை பிறக்குமா? மாறாக மாவை என்ற பூனைக்குப் புலிக்குட்டி பிறந்தது என்று கூறலாமா....? சில புலம்பெயர் தமிழர் தமது சுயநல அரசியலுக்காக கூறத்தான் முற்படுகின்றார்கள்....!

அடுத்தவர் பட்டிருப்பு தொகுதி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சி.மு.இராசமாணிக்கம். இவர் 1952 முதல் 1970 வரை நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்தவர். தந்தை தமிழரசை ஆரம்பிக்கும்போதே இணைந்து கட்சித் தலைவராகவும் செயற்பட்டவர். இவரது மகன் வைத்தியர் ராஜபுத்திரன் (தற்போதைய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சாணக்கியனின் தந்தை) சிறிலங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் பட்டிருப்பு தொகுதி அமைப்பாளர் ராஜபுத்திரன். இராசமாணிக்கம் தன் பிள்ளையையோ பேரனையோ மாவைபோன்று வாரிசு அரசியலில் இழுத்துவிடவில்லை. 1974 ஆம் ஆண்டு இராசமாணிக்கம் மரணித்தார். 1990 ஆம் ஆண்டு சாணக்கியன் பிறந்தார். இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியில் தேர்தலில் 2020 ஆம் ஆண்டே - கடந்த வருடமே - போட்டியிட்டார். மக்கள் அதீத ஆணை வழங்கினார்கள். வெற்றிபெற்றார். தனது இளமை, துடிப்பு, மும்மொழித்திறன், அறிவாகியவற்றால் அரசியலில் கோளோச்சுகின்றார். இன்று தமிழ் இளைஞர், யுவதிகளின் காவியநாயகனாகத் தன்னை உருவாகியிருக்கின்றார். மக்கள் மனங்களை வென்றிருக்கின்றார். இவர்களின் அரசியலை வாரிசு அரசியல் என்று முட்டாள்தனமாகக் குறிப்பிடக்கூடாது.

கலாநிதி நீலன் திருச்செல்வம், சாணக்கியன் ஆகியோரோடு முதலில் மாவையின் மகனை ஒப்பிடமுடியுமா? அவர் அரசியலுக்கு வரும்போது இருந்த ஒரே தகுதி மாவையின் மகன். வந்ததும் பட்டமேற்படிப்பு படித்து இரவிராஜின் மருமகன் என்ற புதிய தகுதியையும் பெற்றுள்ளார். அவ்வளவே.....!

- நக்கீரன்.



Read more...

Saturday, June 5, 2021

கொரோணா தொற்றின் பின்னால் ஒழிந்து நின்று நாட்டின் எஞ்சியுள்ளவற்றையும் அரசு விற்கின்றாதாம். சாடுகின்றது ஜேவிபி

மக்கள் பெரும்தொற்றுக்கு உள்ளாகி வீடுகளுள் முடக்கப்பட்டுள்ள நிலையில் அரசாங்கம் எஞ்சியுள்ள சில நிலங்களை விற்க முற்படுகின்றது, பொருத்தமானதும் உறுதியானதும் நடவடிக்கைகள் மேற்கொண்டு கொரோணவிலிருந்து மக்களை காக்க தவறுகின்றது, சேதன பசளை விடயத்தில் மக்களை ஏமாற்றி அவற்றை பிறிதொரு மாபியாக்களின் கையில் கொடுக்க முற்படுகின்றது, கப்பல் விடயத்தில் மீன்பிடித்தொழிலை நம்பியிருக்கும் மக்களை நிர்கதியாக்கியுள்ளது என ஏகப்பட்ட குற்றச்சாட்டுக்களை அரசை நோக்கி அள்ளி வீசுகின்றது ஜேவிபி.

கடந்த 2021.05.30 ம் திகதி மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் தலைமைகத்தில் இடம்பெற்ற ஊடகவியலாளர் சந்திப்பில் கருத்து வெளியிட்ட அக்கட்சியின் பிரச்சாரச் செயலாளர் விஜித ஹேரத் மேற்காண்ட குற்றச்சாட்டுக்களை முன்வைத்தார்.

அவர் அங்கு பேசுகையில் தெரிவித்தமை வருமாறு:

கொவிட் பெருந்தொற்று காரணமாக நாட்டின் ஒட்டுமொத்த மக்களும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள். பயணத் தடைகள் விதிக்கப்பட்டதன் மூலமாக கொவிட் பெருந்தொற்றினைக் கட்டுப்படுத்த இருந்த எதிர்பார்ப்பின் பெறுபேறுகளைப் பார்த்தால் புலப்படுவதில்லை. தொற்றாளர்கள், இறப்புகள் மற்றும் பெருந்தொற்றின் விரிவாக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த அரசாங்கம் உரிய நேரத்தில் உரிய தீர்மானங்ளை மேற்கொள்வதில்லை. அந்த உரிய வழிமுறைகளை உரிய நேரத்தில் எடுத்திருந்தால் இந்த அனர்த்தம் நேர்ந்திருக்கமாட்டாது. வைரஸைக் கட்டுப்படுத்த இருக்கின்ற தடுப்பூசிகளை பெற்றுக்கொள்ள அரசாங்கம் முறைப்படி செயலாற்றவும் இல்லை.

தற்போதுள்ள தடுப்பூசிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஆரம்பத் தருணத்திலேயே இலங்கைக்கு பெற்றுக்கொள்ள நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை. சனவரி 05 ஆந் திகதி மற்றும் 07 ஆந் திகதி இந்திய வெளியுறவு அமைச்சர் இலங்கைக்கு வந்தார். இந்தியாவிலிருந்து தடுப்பூசிகளை வழங்குகையில் இலங்கையை முதன்மை நாடாகக்கருதி வழங்கத் தயாரென வெளியுறவு அமைச்சர் கூறினார். எனினும் ஒரு நாடு என்றவகையில் ஏதேனும் தடுப்பூசியைப் பெற்றுக்கொள்ள மருத்துவ ஆராய்ச்சி நிறுவனத்திடமிருந்து அங்கீகாரம் கிடைத்திருக்கவில்லை. இந்தியா எமக்கு கொடுக்க முன்வருகையில் அதற்கான அங்கீகாரம் பெறப்பட்டிருக்கவில்லை. அதனால் கொடையளிப்பாக வழங்கப்படவிருந்து தயாராகி இருந்தவற்றையும் பெற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.

அஸ்ட்ராசெனிக்கா தடுப்பூசி இலங்கைக்கு பொருத்தமானதென சனவரி 22 ஆந் திகதியே அங்கீகரிக்கப்பட்டது. திரு. லலித் வீரதுங்க தடுப்பூசி பெற்றுக்கொள்ளும் அலுவல்களுக்காக நியமிக்கப்பட்டதாக கூறினாலும் பல மாதங்கள் கழிந்தன. இத்தகைய பின்னணியிலேயே தற்போது தடுப்பூசி நெருக்கடி உருவாகி உள்ளது. எம்மைவிட பொருளாதாரம் பலவீனதாக உள்ள மொரோக்கோ போன்ற நாடுகளில்கூட சனவரி 21 ஆந் திகதியாகும்போதே இந்த தடுப்பூசி பெறப்பட்டிருந்தது. மியன்மார் 37 இலட்சத்தை பெற்றுக்கொண்டிருந்தது. பங்களாதேஷ் 70 இலட்சத்தைப் பெறறுக்கொண்டிருந்தது. பங்களாதேஷ் போன்ற நாடுகள் சனவரி ஆரம்பத்திலேயே அனுப்பற் கட்டளையைப் பிறப்பித்து சனவரி 21 ஆந் திகதியளவில் பெற்றுக்கொண்டிருந்தன. நாங்கள் இன்னமும் தடுப்பூசிகளை பெற்றுக்கொள்வதில் வெற்றிபெறவில்லை. தற்போது பணம்செலுத்திக்கூட பெறவழியில்லை. அரசாங்கத்தின் அமைச்சர்கள் மே மாத நடுப்பகுதியில் நாட்டில் அரைவாசிக்கு தடுப்பூசி வழங்கி நிறைவுசெய்வதாக கூறினார்கள். தற்போதுகூட அவ்விதமான கதைகளைத்தான் கேட்கக்கூடியதாக இருக்கின்றது. கிடைத்த தடுப்பூசிகளும் சரியான வகையில் மக்களுக்கு கிடைப்பதில்லை. முதலாவது 06 இலட்சம் பேருக்கு வழங்கி இண்டாவது மருந்துவேளையை வழங்க மிகுதி கையிருப்புத் தொகையை எடுத்துவைக்கவில்லை. முதலாவது மருந்துவேளையைப் பெற்றுக்கொண்டவர்கள் தொடர்ச்சியாக அபயாராமயவிற்கு இரண்டாவது மருந்துவேளையை பெற்றுக்கொள்வதற்காக திரண்டார்கள். கொரோனா அனர்த்தத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் பெருந்தொகையானோர் ஒன்றுதிரண்டாலும் தடுப்பூசி கிடைக்கவில்லை. தடுப்பூசி வேலைத்திட்டம் தோல்விகண்டுள்ளதெனக் கூறவேண்டியநிலை தேரருக்கும் ஏற்பட்டது. அரசாங்க பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் கடதாசி துண்டுக்காக தடுப்பூசிகளை வழங்க அழுத்தம் கொடுக்கப்படுகின்றது. அரசியல் அழுத்தங்களுக்கு கட்டுப்படாமல் பெரும்பாலான இடங்களில் சுகாதார உத்தியோத்தர்கள் செயலாற்றி வருகிறார்கள்.

பயணத்தடைகளின் மத்தியில் நாட்டின் பொருளாதாரம் பற்றி மாத்திரமே அரசாங்கம் நோக்குகின்றது. பெரும்பாலான ஆடைத்தொழிலகங்கள் இயங்கிவருகின்றன. தொழிற்சாலைகளில் 1,000, 1,500 பேர் வேலை செய்வதால் பாரிய ஆபத்தொன்று நிலவுகின்றது. கடந்த சில தினங்களில் பெருந்திரளான ஆடைத்தொழிலக பெண் ஊழியர்கள் தொற்றுக்குள்ளாகினர். ஒருசில ஆடைத்தொழிலகங்கள் அவர்களின் செலவில் பி.சீ.ஆர். பரிசோதனைகனை செய்துகொடுக்க முன்வந்தன. அரசாங்கம் அந்த நிலைமையைத் தடுத்தமையால் தொற்றாளர்கள் குறைவாகவே பதிவாகினர். பயணத்தடை விதிக்கப்படமுன்னர் இனங்காணப்பட்ட 2,500 – 3,000 வரையான தொற்றாளிகளின் எண்ணிக்கையே இன்றும் நிலவுகின்றது. அப்படியானால் இந்த பொறியமைப்பின் பாரிய பலவீனங்கள் புலப்படத்தக்கதாக விளங்குகின்றது.

கமக்காரர்கள், தொழில் முயற்சியாளர்கள் நிர்க்கதி நிலையுற்று இருக்கிறார்கள். அரசாங்கத்தின் ஒருசில தீர்மானங்கள் காரணமாக நிலைமை பாரதூரமானதாகி இருக்கின்றது. காலையில் பொருளாதார நிலையங்களை திறப்பதாக கூறியதும் கமக்காரர்கள் மரக்கறிகளை கொண்டுவருகிறார்கள். ஆனால் பொருளாதார நிலையங்கள் மூடப்பட்டுள்ளன. திறக்குமாறு கூறவில்லையென மாலையில் அரசாங்கம் கூறுகின்றது. மொத்த விற்பனை நிலையங்கள் திறக்கப்படுகின்றன. ஆனால் சாமான்களை வாங்க எவருமே இல்லை. உண்மையைக் கூறுவதாயின் இந்த செயற்பாங்கு எந்தவோர் இடத்திலும் முறைப்படி இயங்குவதில்லை. பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ரூ. 5,000 கொடுப்பதாக அரசாங்கம் வலியுறுத்திக் கூறுகிறது. ஆனால் எந்தவோர் இடத்திலும் அமுலில் இல்லை. கொரோனா பெருந்தொற்று காரணமாக விளைச்சலை சந்தைப்படுத்திக்கொள்ள இயலாமல் கமக்காரர்கள் பசளை இறக்குமதியை நிறுத்தியமையால் மற்றுமொரு சுற்றில் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள்.

சேதனப் பசளை இடுதல் சம்பந்தமாக எந்தவிதமான வாதமும் கிடையாது. ஆனால் சேதனப் பசளையை கமக்காரர்களுக்கு வழங்குகின்ற ஒரு வேலைத்திட்டத்துடன்தான் இரசாயனப் பசளை இறக்குமதியை நிறுத்தவேண்டும். ஆனால் அத்தகைய வேலைத்திட்டமொன்று கிடையாது. தற்போது தேயிலை வளர்ப்பும் பாரிய நெருக்கடியை எதிர்நோக்கி உள்ளது. மாலைதீவு போன்ற நாடுகளில் மரக்கறி ஏற்றுமதி செய்தவர்களின் உற்பத்தி சீரழிந்தமையால் அந்த சந்தையையும் நாங்கள் இழந்து இந்தியா ஆக்கிரமித்து உள்ளது. அரசாங்கம் ஏற்றுக்கொண்ட எந்தவொரு நிறுவனமும் சேதனப் பசளை பற்றிய எந்தவிதமான ஆராய்ச்சியையும் மேற்கொள்ளவில்லை. கமக்காரன் அவசியமான சேதனப் பசளையை எங்கிருந்து வாங்குவது? எமது நாட்டில் இல்லாவிட்டால் இறக்குமதி செய்யுமாறு சனாதிபதி கூறுகிறார். 46 அங்கத்தவர்களைக்கொண்ட சேதனப்பசளை செயலணியொன்றை தாபித்துள்ளார். பல்வேறு துறைகளைச்சேர்ந்த பேராசிரியர்களும் பல்வேறு துறைகளைச்சேர்ந்த தொழில்வாண்மையாளர்களும்கூட இருக்கிறார்கள். தொழில்முயற்சிகளுடன் தொடர்புடையவர்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மத்தியில் தெரண ஊடக வலையமைப்பின் தலைவர் திலித் ஜயவீரவும் இருக்கிறார். வெளிநாடுகளில் எங்கிருந்து சேதனப் பசளையைக் கொண்டுவரப் போகிறார்கள்? சீனாவிலிருந்து. சீனாவின் நகர்சார் குப்பைகூளங்களை கொண்டுவரப் போகிறார்கள். அவை சேதனப் பசளைகள் அல்ல. அப்புறப்படுத்தகின்ற நகர்சார் குப்பைகூளங்களில் யூரியா ஸ்பிறே பண்ணி சேதனப் பசளை என்றவகையில் உலகின் பெரும்பாலான நாடுகளுக்கு அனுப்பிவைக்கிறார்கள். சேதனப் பசளை வழங்குவதன் மறைவில் இருந்துகொண்டு கொரோனாவின் மத்தியில் மற்றுமொரு திருட்டுத்தனமான தீத்தொழிலை தொடங்கப்போகிறார்கள். எமது சூழலுக்கு, மண்ணுக்கு பொருத்தமற்ற சேதனப் பசளை எனக்கூறி வேறோரு நாட்டிலிருந்து அப்புறப்படுத்துகின்ற நகர்சார் குப்பைகூளங்களுக்கு யூரியா தெளித்து கொண்வரப்படுகின்றவற்றை எவ்விதத்திலும் அனுமதிக்க இயலாது. அந்த பாவச்செயலை இந்நாட்டின் கமக்காரர்களுக்கு புரியவேண்டாமென நாங்கள் அரசாங்கத்திற்கு வலியுறுத்திக் கூறுகிறோம். இரசாயனப் பசளையால் ஏற்படுகின்ற அழிவுக்கு இரண்டாம் பட்சமாக அமையாத அழிவு இதனூடாக இடம்பெறுகின்றது.

தமது போக்கிரிகள் வளையத்தைச் சேர்ந்தவர்களைப்போட்டு புதிய பிஸ்னஸ் ஒன்றை அமைத்துக் கொடுப்பதற்கான மாபியாவொன்றும் கொரோனாவின் மத்தியில் இயங்கிவருகின்றது. அவற்றுக்கான தீர்மானங்கள் அவசரஅவசரமாக மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. சேதனப் பசளையை இலங்கையில் உற்பத்தி செய்யவும், அதற்கு அவசியமான தரநியமங்களை அமைக்கவும் எமது நாட்டில் அதற்கான இடையீடொன்று ஜப்பானின் சேதனப் பசளை பாவனை சார்ந்ததாக மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. பசளைப் பிரச்சினையை ஒரு கைக்கருவியாக்கிக்கொண்டு மற்றுமொரு மாபியாவுக்கு வழிசமைக்க வேண்டாமென நாங்கள் வலியுறுத்துகிறோம். சுற்றாடலுக்குப் புரிந்துள்ள சேதம் போதும்.

அதேவேளையில் எங்கேயோ போகின்ற கப்பலொன்று நச்சுத்தன்மைவாய்ந்த கொள்கலன்களுடன் இலங்கைக்கு வருவதற்கான அனுமதி வழங்கப்பட்டது. தீப்பற்றியதும் அணைக்க உடனடியாக நடவடிக்கை எடுப்பதாக அமைச்சர் றோஹித அபேகுணவர்தன வீம்புவார்த்தை பேசினார். நைட்ரிக் அமிலம் தீப்பிடித்தவேளையில் நீரைத் தெளித்து தீயை அணைக்கப்போய் பாரிய அழிவினை ஏற்படுத்தினார்கள். அதனால் அண்மைக்காலத்தில் இலங்கைக்கு எற்பட்ட மிகப்பெரிய கடல்மாசுபாடு இதனால் ஏற்படுத்தப்பட்டது. அந்த சேதத்தை மேலும் பல வருடங்களில் ஈடுசெய்ய இயலாது. கடலுக்கடியில் பவளப்பாறைகள் வரை அழிவடைந்துள்ளன. நீர்கொழும்பில் இருந்து ஹிக்கடுவ வரையான கரையோரத்துண்டு மாசடைதலுக்கு இலக்காகி உள்ளது. நீர்கொழும்பு கடனீரேரியிலும் இரசாயனப் பொருட்கள் கலந்து மீன்கள் இறக்கின்றன.

கொரோனா காரணமாக மீன்பிடித் தொழிலை இழந்த மக்கள் இந்த கப்பல் காரணமாக மென்மேலும் நிர்க்கதி நிலையை அடைந்துள்ளார்கள். இந்த மீனவர்களுக்கு ரூ.5,000 வழங்குவதாக அமைச்சர் சேமசிங்க கூறினார். அழிவடைந்த வலைகளையும் கருவிகளையும் ரூ. 5,000 இற்கு வாங்கிவிட இயலாது. பயணத்தடைகள் நீக்கப்பட்டதும் மீன்பிடித் தொழிலில் ஈடுபட வலைகளும் கருவிகளும் கிடையாது. அனைத்துமே இந்த கப்பலின் இரசாயனப் பொருட்கள் காரணமாக அழிவடைந்துவிட்டன. ரூ. 5,000 எனும் சொச்சத்தொகையைக்கொடுத்து தப்பித்துக்கொள்ளவேண்டாமென நாங்கள் வலியுறுத்துகிறோம். இந்தளவுக்கு மிகப்பெரிய கடல் மாசபாடு நேர்ந்துள்ளது. பெருந்தொகையான மீனவர்கள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளவேளையில் அமைச்சர் வாசுதேவ ஏதாவது ஒருதொகை கிடைப்பதாக கூறினார். அரசாங்கம் அந்தளவு வங்குரோத்து நிலையை அடைந்துள்ளது. ஏதாவது ஒரு தொகை கிடைக்குமாயின் அனைத்துமே நாசமாகினாலும் பரவாயில்லை என்ற நிலைமைக்கு அரசாங்கம் தள்ளப்பட்டுள்ளது.

உலகில் எந்தவொரு கப்பலும் மற்றுமொரு நாட்டின் கடல் எல்லைக்குள் பிரவேசிக்கையில் அனைத்து தகவல்களையும் சம்பந்தப்பட்ட நாட்டுக்கு வழங்கும். கப்பலில் இருப்பவர்கள் யார், என்ன இருக்கின்றன, எத்தனை கொள்கலன்கள் இருக்கின்றன, இரசாயனப் பொருட்கள் மற்றும் வேறு பண்டங்கள் யாவை, கப்பலின் பணியாளர் எண்ணிக்கை யாது, எக்காலப்பகுதிக்குள் துறைமுகத்திற்கு வருவது போன்ற அனைத்து தகவல்களையும் அந்நாட்டுத் துறைமுகத்திற்கு வழங்கவேண்டும். இப்போது அது தெரியாது என அமைச்சர் கூறுவாராயின் அது தேசிய பாதுகாப்பிற்கு பாரதூரமான பிரச்சியனையாகும். தேசிய பாதுகாப்பினை உறுதிசெய்யவேண்யது அரசாங்கத்தின் பிரதானமான கடமையாகும். அதனை அரசாங்கம் முழுமையாகவே தவறவிட்டுள்ளது. இது அண்மையில் இடம்பெற்ற இரண்டாவது கப்பல் விபத்து ஆகும். கப்பலில் உள்ள பண்டங்கள் அழிவடைந்தால் காப்புறுதிக் கம்பெனியிடமிருந்து கப்பல் கம்பெனிக்கு நட்டஈடு கிடைக்கும். அதனால் எமது நாட்டின் சூழலுக்கு ஏற்பட்ட சேதத்திற்கு இழப்பீடு கிடைக்கமாட்டாது. எமது நாட்டின் வான்படையை , கடற்படையை ஈடுபடுத்தி மேற்கொண்ட செயற்பொறுப்புக்கு ஏற்புடைய செலுத்துதல் மாத்திரமே கிடைக்கும். சுற்றாடலுக்கு ஏற்பட்ட சேதம் பற்றிய சரியான மதிப்பீடு சகிதம்தான் அரசாங்கம் இந்த பிரச்சினையை நோக்குதல் வேண்டும். கொரோனா நிலைமைக்குள் இந்த கப்பலுக்கு வர இடமளித்து செய்துகொண்ட மற்றுமொரு முட்டாள்த்தனமான வேலைதான் இது. இப்போது நேரிடவேண்டிய சேதம் ஏற்பட்டுவிட்டது.

நாட்டு மக்களுக்கு பயணத்தடைகளை விதித்திருக்கையில் துறைமுக நகர ஆணைக்குழுச் சட்டம் வியத்தகு அவசரத்துடன் பாராளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றிக் கொள்ளப்பட்டது. இந்த அவசரம் கொரோனா தடுப்பூசிகளை கொள்வனவு செய்வதில் காட்டப்பட்டிருந்தால் எங்கள் நாடு இந்த அனர்த்தத்தில் வீழ்ந்திருக்கமாட்டாது. இவையனைத்தும் நடந்துகொண்டிருக்கையில் மே மாதம் 05 ஆந் திகதி அமைச்சரவைக்கு வழமைபோல நாட்டின் வளங்களை சொச்சத்தொகைக்கு விற்பதற்கான அமைச்சரவைப் பத்திரமொன்று சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. செலென்திவா இன்வெஸ்ட்மன்ற் பிரைவேட் லிமிரெட் முதலீடுகள் மற்றும் மூலோபாய அபிவிருத்தி எனும் அமைச்சரவைப் பத்திரம் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. இதன் உட்பொருள் யாதெனில் செலென்திவா எனும் நிறுவனம் பொது திறைசேரியின் 100% பங்கு உரிமை கொண்டதாக அமைக்கப்படுவதாகும். அதன் பின்னர் செலென்திவா கம்பெனியுடன் இணைந்த மற்றுமொரு கம்பெனி அமைக்கப்படும் ஸ்பெஷல் பர்பஸ் வெஹிகல் என புதியதாக அமைக்கப்படுகின்ற கம்பெனியின் 49% பங்குகள் செலென்திவா கம்பெனிக்கு உரிமையாக்கப்படும். இந்த கம்பெனி ஊடாக நாட்டின் வளங்கள் விற்கப்படுவது முழுமையாகவே மேற்கொள்ளப்படும். அமைச்சரவைப் பத்திரத்தின் 2.4 பிரிவில் அது பற்றி முழுமையாக குறிப்பிடப்படுகின்றது.” மேற்சொல்லப்பட்ட நிர்வாகக் கம்பெனியின் சொத்துக்களின் பங்குகளில் 49% வரை முதலில் விடுவிக்கப்படுவதோடு அதன் நிர்வாகத்தையும் நிர்வாக அதிகாரத்தையும் தடுத்துவைக்கும்பொருட்டு விடுவித்த பங்குகளில் பெரும்பான்மைப் பங்குகள் செலென்திவா கம்பெனியால் வகிக்கப்படும்.” அதைப்போலவே 6 வது பிரிவில் “நீண்டகாலக் குத்தகை உரிமை அல்லது முகாமைத்துவ உரிமையை மாத்திரம் பிரத்தியேக உரிமையாளரொருவரிடம் கையளிக்கின்ற மாற்றுவழியைக் கடைப்பிடிக்கவும் செலென்திவா நிறுவனம் எதிர்பார்க்கின்றது, “ அதைப்போலவே 7 வது பிரிவில் “மிகவும் பொருத்தமான மூலதன கட்டமைப்பினை அடைவதற்காக கடன் அல்லது சரக்குமுதலை பொதுவாக விற்பனை செய்தல் ஆகிய இரண்டுக்கிடையில் பொருத்தமான வழிமுறையைப் பயன்படுத்தி அவசியமான நிதியங்கள் ஆக்கிக்கொள்ளப்பட உள்ளது.”

அதைப்போலவே “புதிய இணைந்த கம்பெனியின் பங்குகளை விநியோகிக்க அல்லது முதலில் செலுத்த செலென்திவா நிறுவனத்தினால் நகர அபிவிருத்தி அதிகாரசபையுடன் பரஸ்பர இணக்கப்பாட்டினை ஏற்படுத்திக்கொள்ள இயலும்.” எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. எமது நாட்டில் வணிகரீதியாக மிகவும் பெறுமதிவாய்ந்த 1.7 ஏக்கர் காணியைக்கொண்ட கிறேன்ட் ஒரியன்டல் ஹோட்டல், 0.75 ஏக்கர் நிலப்பகுதியில் அமைந்துள்ள கபூர் கட்டிடம், 1.5 ஏக்கர் நிலப்பகுதிகொண்ட வெளிநாட்டு அமைச்சுக் கட்டிடம், 0.18 ஏக்கரில் அமைந்துள்ள பிரதம தபால் அலுவலகம், 1.37 ஏக்கரில் அமைந்துள்ள சீனோர் றெஸ்டுரன்ற் ஆதனம், 05 ஏக்கர்களைக்கொண்ட வோட்டர்ஸ் எஜ் கலப்பு அபிவிருத்தி எனப்படுகின்ற 11 ஏக்கர்களை விற்கத் தயார்நிலை காணப்படுகின்றது. அதைப்போலவே காங்கேசன்துறையில் அமைந்துள்ள சர்வதேச இணைப்பாக்க நிலைய நிலப்பரப்பு விற்பனைக்காக விடப்பட்டுள்ளது. எஸ்.பி.வீ. எனும் கம்பெனி இந்த விற்பனை செயற்பாங்கிற்காகவே உருவாக்கப்படுகின்றது. மூலோபாய அபிவிருத்திக் கருத்திட்டங்கள் சட்டத்தின்கீழ் அனைத்து வரிச்சலுகைகளும் வழங்கப்படுவதாக கூறப்படுகின்றது. அம்பாந்தோட்டை துறைமுகம் அவ்வாறுதான் சீனாவுக்கு கொடுக்கப்படுகின்றது. அதற்கு இணைான ஒரு நிலைமையே இதன் மூலமாகவும் வருகின்றது.

வெலிக்கடை சிறைச்சாலை சம்பந்தமாக தனிவேறான அமைச்சரவைப் பத்திரமொன்று இருக்கின்றது. அதுவும் மே 05 ஆந் திகதி கொரோனாவுக்குள்ளே கொண்டுவந்த ஒன்றாகும். மக்கள் மரண பீதியில் வாழ்கின்ற நிலைமையில் காணிகளை விற்பனைசெய்ய அமைச்சரவைப் பத்திரம் போடப்படுகின்றது. வெலிக்கடை சிறைச்சாலையின் 42 ஏக்கர்களை விற்று கிடைக்கின்ற பணத்தைக்கொண்டு களுத்துறையில் சிறைச்சாலையொன்றை அமைக்கப்போகிறார்கள். 30.6 பில்லியனைப்பெற எதிர்பார்ப்பதாக தெளிவாக குறிப்பிடப்படுகின்றது. 99 வருடங்கள், 198 வருடங்கள் என்ற காலப்பகுதிக்காக கொழும்பு நகரத்தின் பெறுமதிவாயந்த காணிகளை பிரத்தியேக கம்பெனிக்காரர்களுக்கு கொடுக்கப் போகிறார்கள். ஐக்கிய தேசிய கட்சி விற்பவற்றையும் மீண்டும் எடுப்பதாக அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வருவதற்கு முன்னர் கூறியது. ஆனால் வந்ததும் உடனடியாக ஷெங்கிரில்லா ஹோட்டலுக்கு பின்னால் இருக்கின்ற காணியை சிங்கப்பூருக்கு விற்றார்கள். போர்ட் சிட்டி பாராளுமன்றத்தில் அங்கீகரிக்கப்படுகையிலேயே அதற்கு இணையானதாக அமைச்சரவைப் பத்திரமொன்றை அங்கீகரித்துக் கொண்டார்கள். இந்த பாதையை அமைப்பது இந்த நாட்டின் வறிய மக்களுக்காகவா? இது பாரிய அநியாயம்.

சேனையை பாதுகாத்திடத்தான் வெருளியை நாட்டியதாக டை-கோர்ட் போட்டு காட்டுகிறார்கள். கொழும்பு வணிக நகரத்தின் காணிகளைப் பாதுகாத்திட செலென்திவா கம்பெனியை அமைக்கப்போவதாகக்கூறி மக்களை ஏமாற்றுகிறார்கள். ஒரு புறத்தில் கொரோனாவினால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள மக்களுக்கு பதில் கிடையாது. அதன் மத்தியில் காணிகளை விற்கிறார்கள். மறுபுறத்தில் எங்கேயோ போகின்ற கப்பல்களை வரவழைத்து சுற்றாடலை நாசமாக்குகிறார்கள். பசளை கொண்டுவருவதை நிறுத்தி விவசாயிகளை பிரச்சினைக்குள் தள்ளிவிட்டு சேதனப் பசளை கொண்டுவருவதற்காக தனிவேறான மாபியாவை அமைக்கப் போகிறார்கள். முழுநாட்டு மக்களும் பிரச்சினைமீது பிரச்சினைக்குள் விழுந்து விட்டார்கள். எனவே இந்த அரசாங்கத்தின் முட்டாள்த்தனமான மற்றும் போக்கிரிகளை பாதுகாக்கின்ற தவறான கொள்கைக்கு எதிராக கவனத்தைச் செலத்துமாறு மக்களிடம் கேட்டுக்கொள்கிறோம். நாட்டின் வளங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக விழித்தெழுங்கள், எழுந்து வாருங்கள் என மக்களிடம் வேண்டுகோள் விடுக்கிறோம்.

ஊடகவியலாளர்கள் கேட்ட கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கையில்........

போர்ட் சிட்டி சட்டத்தை நிறைவேற்றிக் கொண்டதும் உடனடியாக கொழும்பில் உள்ள காணிகளை விற்பதற்கான அமைச்சரவைப் பத்திரங்களை கெண்டுவருகிறார்கள். இவையிரண்டுக்கும் இடையில் இடைத்தொடர்பு உள்ளதென்பது மிகவும் தெளிவாகின்றது. திடீரென மக்கள் வங்கி தலைமையகம் அமைந்துள்ள இடம் மாற்றமடைவது, கிறேன்ட் ஒரியன்டல் ஹோட்டல், ஹில்டன் ஹோட்டல், பேரே வாவி சார்ந்த காணிகள், விஜேவர்தன மாவத்தையிலுள்ள காணிகள் துறைமுக நகரத்திற்கு இழுக்கப்பட்டு சீனக் கம்பெனியின் விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு இவற்றையும் கொடுத்துத் தீர்ப்பதற்காகத்தான் தயாராகி வருகிறார்கள். அமைச்சரவைப் பத்திரம் மே 17 ஆந் திகதியே அங்கீகரிக்கப்படுகின்றது. போர்ட் சிட்டி சட்டம் 18 ஆந் திகதியே பாராளுமன்றத்திற்கு வருகின்றது, 20 ஆந் திகதி அங்கீகரித்துக் கொள்கிறார்கள். துறைமுக நகரச் சட்டம் அங்கீகரித்துக் கொள்ளப்பட்டதும் உடனடியாக அதனைச்சார்ந்த காணிகளை கம்பெனிகளுக்கு வழங்கவும் அமைச்சரவைப் பத்திரம் அங்கீகரித்துக் கொள்ளப்படுகின்றது.

டொலர் வருவதற்கு இருந்த பிரதான வழிவகை எமது ஏற்றுமதியாகும். அதைப்போலவே ஏனைய விவசாய ஏற்றுமதிகள். பசளை இன்றி அவை வீழச்சியடைந்துள்ளன. எமது விவசாய உற்பத்திகளிலிருந்து அந்நிய செலாவணி ஈட்டப்பட இருந்த வழிவகைகள் வீழ்த்தப்பட்டுள்ளன. வெளிநாட்டுத் தொழில்களிலிருந்து கிடைத்த வருமானமும் வீழத்தப்பட்டுள்ளது. தேசிய வளங்களை விற்காமல் நியாயமானவகையில் டொலர்களைத் தேடிக்கொள்ள இயலுமை நிலவுகையில் தீப்பற்றிய கப்பல்களிலிருந்து டொலர்களை பெற்றுக்கொள்ளும் அளவுக்கு அரசரங்கம் வங்குரோத்து நிலைக்கு இலக்காகி இருக்கின்றது. அத்தகைய டொலர் நாட்டுக்குத் தேவையில்லை. எமது உற்பத்திகளிலிருந்து டொலர்களை ஈட்டுவதற்கான வழிவகைகள் இருக்கையில் எமது உற்பத்திகளை அழித்து சுற்றாடலையும் நாசமாக்கி பெறுகின்ற டொலர்கள் மக்களுக்கு பயனுள்ளவையாக அமையமாட்டாது.

மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் பிரச்சார செயலாளர் தோழர் விஜித ஹேரத்

(ஊடக சந்திப்பு – மக்கள் விடுதலை முன்னணி – 2021.05.30 பத்தரமுல்ல, மக்கள் விடுதலை முன்னணி தலைமையகத்தில்)

Read more...

Sunday, May 30, 2021

நோயாளர்களை றிமோர்ட் கொன்றோலில் கொலை செய்யும் யாழ் வைத்தியசாலை – பீமன் -

உலகை தலைகீழாக பிரட்டிப் போட்டிருக்கின்றது கொவிட்-19. நாடுகள் நடுக்கம் கொள்ள பெருநகரங்கள் முடங்கிக்கிடக்கின்றது. கோவிட் தொற்றாளர்கள் மூச்சிழுப்பதைப்போன்றே பொருளாதாரமும் மூச்சிழுக்கின்றது. இந்த நிலையிலுருந்து மீள்வதற்காக உலகம் தனது முழுப்பலத்தையும் பிரயோகித்து எதிர்பார்த்ததைவிட சீக்கிரமானதோர் மீட்சிக்கு வழிவிட்டுள்ளது என்று நம்பிக்கை கொள்ளலாம். பல்வேறு வகையான தடுப்பூசிகள் வெளிந்துள்ளது.

இந்த இடைவெளிக்குள் உலகளாவிய ரீதியில் இந்த நிமிடம் வரை கொரோணா தொற்றினால் 3,554,016 பேர் உயிரிழந்துள்ளார்கள். இவர்களில் ஆயிரக்கணக்கானோர் நோயாளிகளின் உயிர்களை காப்பதற்காக போராடிய வைத்தியதுறையைச் சேர்தவர்கள். பிரித்தானியாவில் மாத்திரம் 47 வைத்தியர்கள் உயிரிழந்துள்ளார்கள். இவர்கள் புனிதமான உயர்ந்த மனிதர்கள். சேவை செய்ய பிறந்த இறைதூதர்கள், என்றென்றும் மதிப்புக்குரியவர்கள்.

ஆனால் இலங்கையிலும் வைத்தியசேவை இவ்வாறு செயற்படுகின்றதா என்றால் 'ஆம் எங்களுடைய வைத்தியர்கள் அர்ப்பணிப்புடன் நோயாளிகளை காப்பாற்ற செயற்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றார்கள்' என அடி மனதை தொட்டு கூறிவிடமுடியாத துர்ப்பாக்கிய நிலையில் நிற்கின்றோம்.

எமது வைத்தியசாலைகளில் கடைமையாற்றுகின்ற வைத்தியர்களின் பொறுப்புணர்வற்ற செயற்பாடுகளை உணர்த்தவும் நோயாளிகள் எவ்வாறு ஈவுஇரக்கமின்றி கொலை செய்யப்படுகின்றார்கள் என்பதை உணர்த்தவும் யாழ் வைத்தியசாலையில் இடம்பெற்ற சம்பவம் ஒன்றை உதாரணத்திற்கு குறிப்பிடலாம் என நினைக்கின்றேன்.

யாழ்-வடமராட்சி, உடுப்பிட்டி பிரதேசத்தை சேர்ந்த வயோதிபர் ஒருவர், வயிற்றோட்டம் மற்றும் காச்சல் கரணமாக ஊறணி வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளார். வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்டு மூன்று நாட்கள் கடந்தபோதும் காச்சல் தணியாத நிலையில் அவர் மந்திகை வைத்தியசாலைக்கு இடமாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளார். மந்திகை வைத்தியசாலையில் இருநாட்கள் சிகிச்சையளிக்கப்பட்டுள்ளது. காச்சல் தணியாத காரணத்தினால் அன்ரிஜன் பரிசோதனை மேற்கொண்டுள்ளனர். முடிவு பொசிட்டிவ் (ஆம்) என வந்துள்ளது. பிசிஆர் சோதனை மேற்கொண்டுள்ளனர். பிசிஆர் பரிசோதனையின் முடிவு வருவதற்குள் கொரோண தொற்றுக்குள்ளான நோயாளிகளை தனிமைப்படுத்தும் அறைக்கு நோயாளியை மாற்றம் செய்துள்ளனர். மறு நாள் பிசிஆர் முடிவு 'நெகட்டிவ்' (இல்லை) என வந்துள்ளது. நோயாளி சாதாரண வார்ட்டுக்கு மீண்டும் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளார். இரு நாட்களின் பின்னர் பிசிஆர் பிரசோதனை மேற்கொண்டுள்ளனர். முடிவு 'பொசிட்டிவ்' என வந்துள்ளது.

வயிற்றோட்டம் காச்சலுக்காக வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்ட நபருக்கு வயிற்றோட்டம் காச்சலுக்கான உண்மையான காரணம் என்ன என்பதை கண்டறிவதற்கு பதிலாக, வைத்தியதுறையினராலேயே துல்லியமான முடிவு இல்லை என ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ள அன்ரிஜன் பரிசோதனையை மேற்கொண்டு கொரோணா தனிமைப்படுத்தல் அறையில் அடைத்து இல்லாத கொரோணைவை பரிசளித்துள்ளனர். மனித உடலில் காணப்படும் பெரும்பாண்மையான வியாதிகளுக்கான அறிகுறி வயிற்றோட்டம் காச்சல் என்ற நிலை இருக்கின்றபோதும் இன்று காச்சல் தடிமல் வயிற்றோட்டம் என்றால் கொரோணா மாத்திரம்தான் என முடிவு செய்கின்ற வினைத்திறனற்ற பொறுப்புணர்வற்ற மந்தபுத்தி நிலை வைத்தியசாலைகளில் காணப்படுகின்றது.

நோயாளி மந்திகையிலிருந்து யாழ் வைத்தியசாலையின் கொரோன வார்ட்டுக்கு மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளார். குறித்த வார்ட் யாழ் வைத்தியசாலையின் பின்புறமாக உள்ளதுடன் அது கண்ணாடியினால் தனிமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. விசேடமாக அமைக்கப்பட்ட துவாரங்களுடாக உணவினையும் மாத்திரைகளையும் வழங்குவது மாத்திரமே தாதியர்களின் செயற்பாடாக இருந்துள்ளது. அங்கு 17 நோயாளிகள் இருந்துள்ளனர். அவர்களில் மூவர் சுயமாக உணவையோ மருந்துகளையோ எடுத்து உட்கொள்ள முடியாத வாயோதிபர்கள். மூவரையும் பாராமரிப்பதற்காக அவர்களின் உறவினர்கள் அந்த வார்ட்டில் வந்து தங்கவேண்டும் என வைத்தியசாலை நிர்பந்தித்திருக்கின்றது. குறித்த நோயாளியை பாரமரிப்பதற்காக வைத்தியசாலை செல்வதற்கு நாட்டில் எவரும் இல்லை. அவரது பிள்ளைகள் புலம்பெயர்ந்து வாழ்கின்றனர். மனைவிக்கு 80 வயது. அவர் தனது நிலையை வைத்தியசாலை நிர்வாகத்தினருக்கு தெரிவித்தபோதும் அவர்கள் அந்த உயிரை காப்பதற்கு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. குறித்த வயோதிபரை 9 நாட்கள் பட்டினிபோட்டு கொலைசெய்துள்ளனர்.

யாழ் போதனா வைத்தியசாலையின் கொரோணா வார்ட்டில் காணப்பட்ட 17 நோயாளிகளில் 14 பேர் சுயமாக தங்களது தேவைகளை பூர்த்தி செய்துகொள்ளக்கூடியவர்கள். மூவர் பிறரின் உதவியில் தங்கியிருந்தோர். அவர்களில் இருவருக்கு உறவினர்கள் வைத்தியசாலையில் தங்கியிருந்து உதவியுள்ளனர். தனி ஒரு நோயாளியை உணவூட்டி மாத்திரைகள் வழங்கி பராமரிக்க முடியாத உறைந்த கொடுர மனநிலையிலேயே குறித்த வார்ட்டில் பணிபுரிவோர் காணப்பட்டுள்ளனர்.

யாழ் போதனா வைத்தியசாலையில் தாதியர் சேவை என்பது மாத்திரைகளையும் ஊசி மருந்துகளை கொடுப்பது மாத்திரம்தான் என்ற நிலையாகி தசாப்பதங்களாகிவிட்டது. வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்படும் நோயாளர்கட்கு உதவிக்கு ஆட்கள் வரவேண்டும் என்பது எழுதப்படாத சட்டமாகவுள்ளது. வைத்தியசாலையை சுற்றி தனியார் பராமரிப்பு நிறுவனங்கள் இயங்குகின்றது. நோயாளிகளுடன் வைத்தியசாலையில் நின்று உதவி புரிவதற்கு ஆள்உதவியற்றவர்கள் இந்த நிறுவனங்களிலிருந்து ஆட்களை பெறுகின்றனர். நாளொன்றுக்கு சுமார் 2400 ரூபா அறவிடப்படுகின்றது. தாதியர்கள் மேலதிக நேர கொடுப்பனவுகளுடன் மாதமொன்றுக்கு சுமார் ஒரு லட்சம் ரூபாவினை மக்களின் வரிப்பணத்திலிருந்து சம்பளமாக பெற்றுக்கொள்ள மக்கள் நோயாளிகளாக வைத்திசாலைக்கு சென்றால் அவர்களை பராமரிப்பதற்கு மேலதிகமா நாளொன்றுக்கு சுமார் 2400 ரூபா செலுத்தவேண்டிய துர்பாக்கிய நிலை. இந்த நிதியினை வசதி படைத்ததோர் வழங்கி தங்களை காத்துக்கொள்கின்றனர், ஆனால் இத்தொகையை வழங்கமுடியாத வசதியற்றறோர் அதற்காக தங்களது உயிரினை விலைகொடுக்கவேண்டிய துர்பாக்கியம்.

மேற்படி தனியார் நிறுவனங்களுக்கு தரகர்களாக வைத்தியசாலையில் welfare service எனப்படுகின்ற பிரிவு செயற்படுகின்றது. இப்பிரிவை தொடர்பு கொண்ட குறித்த நோயாளியின் உறவினர்கள் தனியார் நிறுவனங்களிடமிருந்து பராமரிப்பாளர் ஒருவரை பெற்றுத்தருமாறு கோரிக்கை விடுத்துள்ளனர். அக்கோரிக்கைக்கு பதிலளித்த welfare service ல் பிரிவில் கடமைபுரியும் வைத்தியசாலை ஊழியர்: 'நோயாளி கொரோணா தொற்றுக்குள்ளானவராதலால் பாராமரிப்பாளர் நாளொன்றுக்கு 5000 ரூபா வேண்டுகின்றார்' என தெரிவித்துள்ளார். அவர்கள் வேண்டுகின்ற எந்த தொகையையும் கொடுக்கமுடியும் ஒருவரை ஒழுங்கு செய்து தருமாறு கோரியுள்ளனர். மறுநாள் முடிவினை தெரிவிப்பதாக கூறிய அந்த ஊழியரை தொடர்பு கொண்டபோது, பாராமரிப்பாளர் ஒருவர் தயாராக இருப்பதாகவும் நிறுவனங்களிலிருந்து கொரோணா நோயாளிகளை பராமரிப்பதற்கு தங்களது பிரிவின் இயக்குனர் டாக்டர் ஜெயகிருஷ்னா அனுமதி தருகின்றார் இல்லை என தெரிவித்துள்ளார். இங்கு நாம் எழுப்புகின்ற கேள்வி யாதெனில் 'ஒரு நோயாளியை பராமரிப்பதற்கு நபர் ஒருவர் விருப்பு தெரிவித்திருந்தபோது அந்த நபரை அனுமதிக்க முடியாது என மறுப்பதற்கு டாக்டர் ஜெயகிருஷ்ணாவிற்குள்ள அதிகாரம் என்ன' என்பதாகும். ஒருவர் உணவின்றி உயிருக்காக போராடிக்கொண்டிருக்கும்போது எட்டிநின்று வேடிக்கை பார்த்த வைத்தியசாலை நிர்வாகம் உதவிக்கு வந்த நபரையும் அனுமதிக்காது குறித்த நோயாளியை கொலை செய்துள்ளது தெட்டத்தெளிவாகின்றது.

கொரோணா தொற்றுக்காரணமாக வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்படும் உணவை தாமாக உட்கொள்ள முடியாத நோயாளர்கள் வீணாக உயிரிழக்கும் சந்தர்ப்பங்களும் ஏற்படுகின்றன என கிண்ணியா நகரசபையின் உறுப்பினரும், சமூக ஆர்வலருமான எம்.எம். மஹ்தி தெரிவித்துள்ளார்.

கிண்ணியாவிலுள்ள தனது அலுவலகத்தில் வைத்து கடந்த செவ்வாய்யன்று ஊடகங்களுக்கு கருத்து தெரிவிக்கையில் மேற்கண்டவாறு கூறிய அவர், வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்படுகின்ற நோயாளர்களில் சிலர் தாமாக உணவை உண்பதற்கோ அல்லது தேநீரை தயாரித்து குடிப்பதற்கோ இயலாது பராமரிப்பின்றி சக்தி இழந்து வீணாக உயிர் இழக்கின்ற வாய்ப்புகளும் ஏற்படுகின்றன.

எனவே இவ்வாறான நோயாளர்களை வைத்தியசாலையில் வைத்து சிகிச்சை வழங்குவதை விட முறையான சுகாதார ஆலோசனை வழிகாட்டலின் பிரகாரம் தங்களது வீட்டில் வைத்து பராமரிக்கப் படுவதற்கான சந்தர்ப்பத்தை அல்லது வைத்தியசாலையில் உதவியாளர் ஒருவர் அனுமதிக்கின்ற சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க வேண்டும் என சுகாதார திணைக்கள அதிகாரிகளிடமும் வைத்தியர்களிடமும் கேட்டுக்கொள்வதாக கேட்டுக் கொள்வதாக அவர் குறிப்பிட்டார்.

ஆனால் வடகிழக்கில் வைத்தியத்துறையினரின் ஒழுங்கீனங்கள் தொடர்பாகவும் அங்குவாழும் மக்கள் எதிர்கொள்ளும் அவலங்கள் தொடர்பாகவும் மக்களின் வரிப்பணத்தில் சுகபோக வாழ்வுவாழும் எந்த அரசியல்வாதியும் கண்டு கொண்டதாக இல்லை.

இந்நிலையில் கொழும்பில் தனியார் வைத்தியசாலையில் கடமைபுரியும் பிரபல சத்திர சிகிச்சை நிபுணர் ஒருவரை தொடர்பு கொண்டு நிலைமை தொடர்பாக உரையாடினேன். அவரிடமிருந்து வந்த வார்த்தைகள்: ' இங்கே டொக்டர்மார் ஒடி ஒழிக்கின்றார்கள். கொரோணா வாட்டுக்களை அமைத்து அதற்காக வைத்தியர்களை நியமித்திருந்தாலும் இவர்கள் எவரும் வார்ட் பக்கம் செல்வதில்லை. தொலைவிலிருந்து வாட்டிலுள்ள ஒரு சில தாதிகளிடம் தொலைபேசியிலேயே நோயாளிகளின் நிலைமைகள் தொடர்பில் கேட்டறிந்து கொள்கின்றார்கள். முன்னணியில் நின்று தலைமைதாங்கவேண்டிய வைத்தியர்கள் இவ்வாறு ஒழிக்கும்போது தாதியர்கள் நோயாளிகளுக்கு கிட்ட நெருங்குவார்கள் என எவ்வாறு எதிர்பார்க்கமுடியும். எழுந்து நடமாடி மருந்தை , உணவை உட்கொள்ளக்கூடிய தொற்றாளர்கள் 10-14 நாட்களில் மீண்டுவருவார்கள். இயலாதவர்களின் நிலைமை அவ்வளவுதான். இதுதான் இங்கு நிலைமை' என்று முடித்தார்.

Read more...
Copyright www.ilankainet.com All right reserved.
Designed and Hosted By : ilankainet.com
To contact us : ilankainet@gmail.com