Friday, May 19, 2017

யூலியான் அசெங்கே விடுதலை. வ.அழகலிங்கம்.

ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு ஓர் ஒப்புவமையற்ற வெற்றி. உலக ஏகாதிபத்தியத்தையும் உலக முதலாளித்தவத்தையும் எதிர்த்துப் போராடிய மார்க்ஸ், ஏங்கல்ஸ் லெனின், ரொக்ஸ்சி .. போன்றோரின் வரிசையில் ஒப்பாரும் மிக்காருமில்லாமல் ஒளிருகிறார் யூலியான் அசெங்கே. உலகத்தில் நீதி கோலோச்ச வேண்டுமென்பதற்காகத் தமது உல்லாச வாழ்க்கையைத் துறந்தவர்களின் அமைப்புத்தான் விக்கி லீக்.

மேற்குலக ஜனநாயகத்தின் கீதம் இதுதான்.

கொல்லும் தொழிலே தெய்வம்
பொய்மைதான் நமது செல்வம்
குண்டும் சூடும்தான் எமக்கு உதவி
ஏழை கண்ணீர்தான் எமது குளியல்

இன்று 19.05.2017 ஜூலியன் அசாங்கேயின் பாலியற் பலாத்கார விசாரணை கைவிடப்பட்டது. அசாஞ்சிற்கு எதிரான பாலியற்பலாத்காரக் குற்றச்சாட்டுக்கள் பற்றிய விசாரணை வேகமாக முன்னோக்கி நகர்த்த முடியவில்லை என்ற காரணத்தைக் காட்டிக் கைவிடப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து நடாத்தினால குற்றஞ்சாட்டிய சுவீடனின் வழக்குத்தொடுனருக்கு ஒரு கூடாத பேரை உருவாக்கும் என்ற காரணத்தால் சுவீடிஷ் நீதித்ததுறையே இவ்வழக்கை விடச் செய்தது.

ஆலைப் பலாவாக்கலாமோ -அருஞ்சுணங்கன்
வாலை நிமிர்த்த வசமாமோ
நீலநிறக் காக்கை தனைப் பேசுவிக்கலாமோ
கருணையில்லா மூர்க்கரைச் சீராக்கலாமோ

இரும்பை பொன்னாக மாற்ற முனைந்த ரசவாதம் தோற்றது.
இரும்பைத் தின்ற எலியின் கதை ஏளனப்படுத்தப் பட்டது.
பிள்ளையைப் பருந்து தூக்கிக்கொண்டு போன பாலபாடம் முடிவுற்றது.
ஈற்றில் செத்தவர்களைச் செத்தவர்களே புதைக்கும்படி விடப்பட்டது.
அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியச் செத்தபிணத்தருகே இனிச் சாம்பிணங்களான ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்தியங்கள் மொய்துக்கிடந்த நாட்கள் மலையேறி விட்டன.

அசங்கே விசாரணை சர்வதேச அளவில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

இந்த வழக்கு விசாரணையைக் கையாண்டதால் சுவீடனின் சட்ட முறைக்கு ஒரு நன்மையும் கிடைக்கவில்லையென்று சுவீடிஸ் அரசு முடிவுக்கு வந்தது.

பிரித்தானிய இன்றய தேர்தலிலே இது ஒரு பேசுபொருளாகியது. இது முதலாளித்துவ நீதிமன்றங்களின் வழக்கு விசாரணைச் சேவையானது பொய்யிலே பிறந்து பொய்யிலே வளர்ந்து பொய்மையே திரண்டதென்ற எதிர்மறைப் படத்தை உருவாக்கியது.

அசாங்கே 2012 ல் எக்குவடோர் தூதரகத்தில் அடைக்கலம் அடைந்ததில் இருந்து இன்றுவரை அங்கு வாழ்கின்றார். ஐரோப்பிய ஒன்றியமே யூலியான் அசெங்கேயின் கைது ஆணையைப் பிறப்பித்தது. ஐரோப்பிய ஆநாகரீகத்தை அதன் மூலம் அம்பலப் படுத்தியது.

ஐரோப்பியரின் முதலைக் கண்ணீரையும் தொழிலாளர் பிரபுத்துவப் பிரதிநிதிகளின் பாட்டாளிவர்க்க சர்வதேசியத்தையும் நாளாந்தம் மத்தித்தரைக் கடலில் மிதக்கும் சிரிய, ஈறாக்கிய, லிபிய ஆபுகானிஸ்தான் குழந்தைகளின் சடலங்கள் சாட்சி கூறுகின்றன.

அவர் எந்தவொரு பாலியல் குற்றத்தையும்; ஒருபோதும் செய்யவில்லை என்பது எல்லோரும் அறிவர்.

அசாஞ்ச் ஏற்படுத்திய அமைப்பான விக்கிலீக்ஸ் 'போர், வேவுபார்த்தல் மற்றும் ஊழல் சம்பந்தப்பட்ட தணிக்கை அல்லது தடைசெய்யப்பட்ட உத்தியோகபூர்வ பெரிய தரவுகளை ஆய்வு செய்து வெளியிட்டது. 2016 அமெரிக்கத் தேர்தலின்போது ஜனநாகக் கட்சி பேர்ணி சண்டரைத் தோற்கடிப்பதற்காக நாற்பதினாயிரம் கணணி ஆவணங்களை ஜனநாயக் கட்சியின் காரியலயத்திலிருந்து வெளியிட்ட ,,சேத் றிச்' என்பவர் மறுநாள் அதிகாலை கொலைசெய்யப் பட்ட மர்மத்தை வெளியிட்டது. அசெங்கே இந்த யுகத்தின் மாவீரன். விக்கிலீக் தொடர்ந்து வாழ்ந்தால் உலகத்திற்கு உண்மையான விடுதலை கிடைக்கும்.

உண்மையிலே இப்பொழுது ஓர் உலகப் புரட்சிக்கு முந்திய சர்வதேச நிலமைகள் நிலவுகின்றன.

2008 வங்கி நெரக்கடியிலிருந்து முதலாளித்துவ உலகம் இன்னும் மீண்டதற்கான எந்த அறிகுறியும் தெரியவிலலை.

அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் ஆளுங் கட்சிகளான ஜனநாக்கட்சிக்கும் குடியரசுக் கட்சிக்கும் இடையேயுள்ள குடம்பிச் சண்டை தீர்ந்த பாடில்லை. ஆளும் வர்க்கங்கள் சமரசமற்று முரண் பட்டு விட்டன. அமெரிக்க அரசு பழைய வழிகளில் தொழிலாளாகளை ஆளமுடியாத நிலையில் உள்ளது. தொழிலாளர்களும் பழைய வழியிலான ஆளுகையை ஏற்கவில்லை. உலகமயமான பொருளாதார அமைப்பு முறையை ஒழுங்கமைப்பதற்கேற்ற ஓர் உலகப் பேரரசர் உருவாகவில்லை. ரம்பின் அமெரிக்கா முதலும் முன்னியும் பிரித்தானிய ஐரோப்பியர்களோடேயே சேர்ந்து வாழ லாயக் கற்றதாகி விட்டது. தமிழ் நாட்டில் அரசியல் நாறிமணக்கிறது. வெட்கப்படத்தெரியாத மக்கள் வாழும் தொழுவமாகிவிட்டது. இலங்கையில் இம்முறை மே தினம் ஒரு ஹர்தாலிலிலும் பெரியதாகவும் ஒரு புரட்சியிலும் சிறியதாகவும் அமைந்தது. இவை என்னத்தைக் கட்டியம் கூறுகின்றன?

Read more...

அல்லாஹ்வின் பாதை என கூறி முஸ்லிம்களால் காணிகள் அபகரிப்பு. ஞான­சார தேரர்

அல்­லாஹ்வின் பாதை என்று கூறிக் கொண்டு முஸ்­லிம்கள் எமது காணி­களை ஆக்­கி­ர­மிக்­கி­றார்கள். தொல்­பொ­ருட்­களை அழிக்­கி­றார்கள். வனங்­களை அழிக்­கி­றார்கள். அர­சாங்கம் முஸ்­லிம்கள் மீது நட­வ­டிக்கை எடுக்க வேண்டும். இல்­லையேல் அவர்­களை சவூ­திக்கு ஏற்றி அனுப்­பி­விட வேண்டும் என பொது­ப­ல­சே­னாவின் செய­லாளர் கல­கொட அத்தே ஞான­சார தேரர் தெரி­வித்தார்.

நேற்று மதியம் கிரு­லப்­ப­னை­யி­லுள்ள பௌத்த மத்­திய நிலை­யத்தில் நடை­பெற்ற ஊடக மாநாட்டில் கலந்து கொண்டு உரை­யாற்­று­கை­யி­லேயே அவர் இவ்­வாறு கூறினார்.

அவர் தொடர்ந்தும் உரை­யாற்­று­கையில்;

இஸ்­லா­மிய அடிப்­ப­டை­வா­தத்தின் பயங்­க­ரத்தை நாம் கடந்த அர­சுக்கும் கூறினோம். இந்த அர­சுக்கும் கூறினோம். ஆனால் முஸ்­லிம்­களின் வாக்­கு­க­ளுக்கு ஏமாந்து அவர்­க­ளுக்கு எதிராக நட­வ­டிக்­கை­களை எடுக்­காதிருக்­கி­றார்கள். இது மீதொட்­ட­முல்லை குப்பை மேடு போன்ற பிரச்­சி­னை­யாகும். பந்­தினை கைமாற்றிக் கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள். சிறி­ய­தாக உரு­வான மீதொட்­ட­முல்லை குப்பை மேடு பூதா­க­ர­மா­கி­யதை நாம் கண்டோம்.

நாடு சுதந்­திரம் பெற்று 69 வரு­டங்கள் கடந்­து­விட்ட நிலையில் சிங்­க­ள­வர்கள் நாட்டில் போர்­டிங்­கா­ரர்­க­ளாக, விடு­தி­களில் தங்­கி­யி­ருப்­ப­வர்கள் போலாகி விட்­டார்கள். நாட்டின் சொந்­தக்­கா­ரர்­க­ளாக முஸ்­லிம்கள் மாறி வரு­கி­றார்கள். எனவே பௌத்­தர்கள் நாம் நாட்டைப் பாது­காக்க முன்­வர வேண்டும்.

இந்­நாட்­டி­லுள்ள சம்­பி­ர­தாய முஸ்­லிம்­களும் சவூ­தி­யி­லி­ருந்து கிடைக்கும் நிதி உத­வி­க­ளுக்கு ஆசைப்­பட்டு வஹா­பி­ஸத்­துக்கு அடி­மை­யாகி வரு­கி­றார்கள். ஐ.ஐ.ஆர்.ஓ, ஐ.ஆர்.ஓ, அல் ஷபாப், முஸ்­லிமாத், ஹிரா, நிதா, செரண்டிப் போன்ற 10 அமைப்­புகள் இலங்­கையில் தீவி­ர­வா­தத்தைப் பரப்பி வரு­கின்­றன. ஹிரா அமைப்பின் தலை­மை­யகம் தெஹி­வ­ளையில் இருக்­கி­றது. இங்கு ஜமா­அத்தே இஸ்­லாமி மதம் மாற்றும் நட­வ­டிக்­கை­களில் ஈடு­பட்­டுள்­ளது.

மலிக் அப்­துல்லா பல்­க­லைக்­க­ழகம்

ஹிரா பவுண்­டே­சனின் உத­வியில் 1500 கோடி ரூபா செலவில் கிழக்கில் ஓர் இஸ்­லா­மிய பல்­க­லைக்­க­ழகம் நிர்­மா­ணிக்­கப்­பட்டு வரு­கி­றது. சமூ­கத்­துக்கு வழி­காட்ட வேண்டும் என்று முஸ்­லிம்கள் இப்­பல்­க­லைக்­க­ழ­கத்தை அமைக்­கி­றார்கள். இங்கு அரபு மொழி போதிக்­கப்­ப­ட­வுள்­ளது. இஸ்­லா­மிய கலா­சாரம் போதிக்­கப்­ப­ட­வுள்­ளது. இப்­பல்­க­லைக்­க­ழ­கத்­துக்­காக முன்னாள் ஜனா­தி­பதி 500 ஏக்கர் காணி வழங்­கி­யுள்ளார். இங்கு இஸ்­லா­மிய தீவி­ர­வா­தி­களே உரு­வாக்­கப்­ப­ட­வுள்­ளனர். இந்­நி­லையில் நாட்டில் நல்­லி­ணக்கம் ஒன்­றினை எதிர்­பார்க்க முடி­யுமா?

சைட்டம் தனியார் மருத்­துவ பல்­க­லைக்­க­ழ­கத்­துக்கு எதிர்ப்பு தெரி­வித்து போராட்டம் நடத்­து­ப­வர்கள் ஏன் இந்தப் பல்­க­லைக்­க­ழ­கத்தை எதிர்க்­க­வில்லை.

அமைச்சர் மனோ கணேசன்

அமைச்சர் மனோ கணேசன் நல்­லி­ணக்கம் பற்றி பேசு­கிறார். அவர் இந்த நல்­லி­ணக்கம் பற்றி அடிப்­ப­டை­வா­தி­க­ளுடன், பிரி­வி­னை­வா­தி­க­ளு­டனே பேசு­கிறார். ஏன் எங்­க­ளுடன் பேசு­வ­தில்லை? இவர் இந்தப் பத­விக்குப் பொருத்­த­மில்லை. நாட்டில் உண்­மை­யாக நல்­லி­ணக்­கமும் இன நல்­லு­றவும் ஏற்­பட வேண்­டு­மென்றால் சிங்­க­ளவர் ஒரு­வ­ருக்கே இந்த அமைச்சுப் பத­வியை வழங்க வேண்டும். அவ்­வா­றில்­லா­விட்டால் இந்த அமைச்­சினால் எந்தப் பயனும் ஏற்­படப் போவ­தில்லை.

மாணிக்­க­மடு விவ­காரம்

மாணிக்­க­ம­டுவில் முஸ்­லிம்கள் 2 ½ ஏக்கர் காணியை ஆக்­கி­ர­மித்துக் கொண்­டுள்­ளார்கள். இது விகா­ரைக்குச் சொந்­த­மான காணி­யாகும். அவர்கள் அல்லாஹ் கூறி­யுள்­ளதைப் போன்று மாற்று மதத்­த­வர்­களின் காணி­களை அபக­ரித்­துள்­ளார்கள். இப்­போது எமக்கு மாற்றுக் காணி தாருங்கள் நாம் போகிறோம் என்­கி­றார்கள்.

முகுது விகாரை, ஏறாவூர் பகு­தி­க­ளிலும் இவ்­வாறே காணிகள் ஆக்­கி­ர­மிப்புச் செய்­யப்­பட்­டுள்­ளன. சிங்­க­ள­வர்­களும் வனப் பிர­தே­சங்­க­ளையும் ஏனை­ய­வர்­களின் காணி­க­ளையும் ஆக்­கி­ர­மித்துக் கொள்ள வேண்டும். பின்பு எமக்கு மாற்றுக் காணி தாருங்கள் போகிறோம் என்று சொல்ல வேண்டும் என்று சிங்கள மக்களைக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

மஹாநாயக்க தேரரரை மாற்ற வேண்டும்

மஹாநாயக்க தேரர்கள் இறுதிக்காலம் வரை பதவியில் இருக்கக் கூடாது. மகாநாயக்க தேரர்கள் மத விடயங்களில் உறுதியாக இல்லாமையினாலேயே இன்று பௌத்தம் சவாலுக்குட்படுத்தப் பட்டுள்ளது.

எனவே மகாநாயக்க தேரர் பதவிக்காலம் 5 வருடங்களாக அமைய வேண்டும் என புத்தசாசன அமைச்சரைக் கோருகிறோம் என்றார்.


Read more...

யாரிடம் இருந்து, எவ்வாறு புரட்சியை பாதுகாப்பது By Leon Trotsky March 21, 1917

இக்கட்டுரை நியூ யோர்க் ரஷ்ய மொழி செய்தித்தாளான நோவி மிர் (புதிய உலகு) எனும் செய்தித்தாளில் மார்ச் 21, 1917ல் வெளியிடப்பட்டது. இது இது ரஷ்ய மொழியில் ட்ரொட்ஸ்கியின் 1923 Voina i Revoliutsiia (போரும் புரட்சியும்), தொகுதி 2, பக்கம் 440-443ல் வெளியிடப்பட்டிருந்தது. இது ஆங்கிலத்தில் ட்ரொட்ஸ்கி பேசுவதில் இடம்பெறுகிறது. இது இங்கே முதல் முறையாக மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்படுகிறது. (மொழிபெயர்ப்பாளர்: ஃபிரெட் வில்லியம்ஸ், பதிப்புரிமை: WSWS).

வேறெங்கும் போலவே நமது நாட்டிலும் ஏகாதிபத்தியம் முதலாளித்துவ உற்பத்தியின் அதே அடித்தளத்தில்தான் தோற்றமூலத்தைக் கொண்டிருக்கின்றது. ஆனால் ஏகாதிபத்தியத்தின் வளர்ச்சி ரஷ்யாவில் மாபெரும் வேகத்தைப் பெற்றது மற்றும் எதிர்ப்புரட்சியின் செல்வாக்கின் கீழ் மிகக் கூர்மை அடைந்தது. இதைப் பற்றி நாம் கடந்த முறை பேசினோம். முதலாளித்துவ வர்க்கமானது புரட்சியால் அஞ்சும்பொழுது, நிலச்சுவான்தார்களின் நிலங்களை விவசாயிக்கு ஒப்படைப்பதன் மூலம், உள்ளூர்ச் சந்தையை விரிவுபடுத்தும் அதன் வேலைத்திட்டத்திலிருந்து விலகிப் பினவாங்கும், அது அதன் கவனத்தை உலக அரசியலை நோக்கி திருப்பும். எமது ஏகாதிபத்தியத்தின் எதிர்ப்புரட்சிகர பண்பானது இவ்வாறு மிகத் தெளிவாகவே தன்னையே காட்டிக்கொள்ளும். பெற்ற வெற்றிகளின் அடித்தளத்தில் ஏகாதிபத்திய முதலாளித்துவ வர்க்கம் ரஷ்ய தொழிலாளர்களுக்கு நல்ல கூலிகள் தருவதாக வாக்குறுதி அளித்தது, மற்றும் போர்த் தொழிற்துறையிலும் அதைச் சுற்றிலும் உள்ள சலுகை மிக்க அந்தஸ்தை அளிப்பதன் மூலம் தொழிலாள வர்க்கத்தின் மேல்தட்டினரை வாங்க முயற்சித்தது. அது விவசாயிகளுக்கு புதுநிலங்களை வாக்களித்தது. “நமக்குப் புதிதாக நிலம் கிடைக்கிறதோ இல்லையோ” எப்படியோ மக்களின் எண்ணிக்கை சுருங்கிக்கொண்டு வருவதால் நிலம் தொடர்பான விடயம் எளிதாகப்போனதாக muzhik நடுத்தர விவசாயிகள் நியாயப்படுத்திக்கொண்டனர்...

அதன் விளைவாக, போர் என்பது வார்த்தையின் மிக நேரடி அர்த்தத்தில், மிகக் கூர்மையான உள்நாட்டுப் பிரச்சினைகளிலிருந்து, விவசாயப் பிரச்சினை எல்லாவற்றிலிருந்தும் வெகுஜனங்களின் கவனத்தை திசைதிருப்பும் ஒரு வழிமுறையாகும். ஏகாதிபத்திய முதலாளித்துவ போர் முயற்சிகளுக்கு ‘மிதவாத’ மற்றும் மிதவாதமற்ற பிரபுத்துவம் அந்த அளவு அழுத்தம் திருத்தமாய் ஏன் ஆதரவு தருகிறது என்பதற்கான காரணங்களுள் இதுவும் ஒன்றாகும்.

“தேசத்தைப் பாதுகாத்தல்” என்ற பதாகையின் கீழ் மிதவாத முதலாளித்துவ வர்க்கங்கள், புரட்சிகர மக்கள் மீது கட்டுப்பாட்டை தொடர்ந்து தக்க வைக்க முயல்கின்றன, மற்றும் இந்த நோக்குடன், தேசபக்த ட்ருடோவிக் (Trudovik) கன்னையின் கெரென்ஸ்கியை மட்டும் கட்டி இழுக்காமல், மாறாக, வெளிப்படையாகவே, சமூக ஜனநாயகத்தின் சந்தர்ப்பவாத கூறுகளின் பிரதிநிதியான Chkheidze போன்றோரையும் கட்டி இழுக்கின்றன.

போரை நிறுத்துதல் மற்றும் அமைதிக்கான போராட்டமே கூட அனைத்து உள்நாட்டுப் பிரச்சினைகளையும் பெரும்பாலும் நிலப்பிரச்சினையை முன்னணிக்குக் கொண்டு வருகின்றன, விவசாயப் பிரச்சினையானது, நிலப்பிரபு, முதலாளித்துவ வர்க்கம் மற்றும் சமூகதேசபக்தர்களின் தற்போதைய கூட்டில் ஆழமான ஆப்பை வைக்கிறது. கெரென்ஸ்கி, முழுப்புரட்சியையும் முதலாளித்துவ நோக்கங்களுக்காக திசை திருப்பும் “மிதவாத” ஜூன் மூன்று கூறுகளுக்கும் ஒரு பரந்த அளவிலான விவசாயப் புரட்சிகர வேலைத்திட்டத்தை-சார், நிலச்சுவான்தார்கள், அரச குடும்பங்கள், அரச பரம்பரை மற்றும் தேவாலயங்களுக்கு சொந்தமான நிலங்களைப் பறிமுதல் செய்தல் என மக்களுக்கு ஆதரவாகச் செயல்படும் புரட்சிகரப் பாட்டாளி வர்க்கத்தற்கும் இடையில் தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். கெரென்ஸ்கியின் தனிப்பட்ட தேர்வு எதுவெனிலும் குறைந்த முக்கியத்துவம் உடையதே: Saratov பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து வரும் இந்த இளம் வழக்கறிஞர், நடைபெற்ற கூட்டத்தில் படைவீரர்களை அவர்கள் தன்னை நம்பவில்லை எனில் சுட்டுக் கொல்லட்டும் என்று அவர்களிடம் கெஞ்சும் அதேவேளை, தொழிலாளர் சர்வதேசியவாதிகள் மேல் தேள்களை விடுவதாக அச்சுறுத்துவதும் புரட்சியின் அளவில் முக்கியத்துவம் இல்லாததே. கிராமப் புறத்தில் உள்ள மிகக் கீழ்நிலையிலுள்ள தட்டுக்களான விவசாய மக்கள் ஒரு வேறுபட்ட அம்சம் ஆவர். பாட்டாளி வர்க்கத்தின் பக்கத்தில் அவர்களை ஈர்த்தல் என்பது மிகவும் தள்ளிப்போடக்கூடாத மற்றும் அவசரமான பணியாகும்.

எமது கொள்கைகளை நாட்டுப்புறத்தின் தேசிய – தேசபக்த குறுகிய எண்ணம் கொண்ட கொள்கைகளுக்கு தகவமைப்பதன் மூலம் இந்தப் பணியைத் தீர்க்க முயற்சிப்பது ஒரு குற்றமாக இருக்கும்: ரஷ்ய தொழிலாளி ஐரோப்பிய பாட்டாளி வர்க்கத்துடன் உறவுகளை துண்டித்துக்கொள்வதன் மூலம் விவசாயியுடனான கூட்டுக்கு அவன் விலைகொடுக்க வேண்டி வந்தால் அவன் தற்கொலை செய்து கொள்வான். ஆனால், பின்னர், அவ்வாறு செய்வதற்கான அரசியல் தேவை இராது. எமது கரங்களில் மிகச் சக்திவாய்ந்த ஆயுதம் உள்ளது: தற்போதைய இடைக்கால அரசாங்கமும் Lvov-Guchkov-Miliukov-Kerensky அமைச்சரவைகளும் —தங்களது ஐக்கியத்தை பாதுகாத்தல் என்ற பேரில்— விவசாயப் பிரச்சினையை தட்டிக்கழிக்க நிர்பந்திக்கப்படும் நேரத்தில், நாம் ரஷ்ய விவசாய மக்களின் முன்னே அப்பிரச்சினையை அதன் எல்லா பரிமாணங்களிலும் அதனைக் கட்டாயம் எழுப்ப வேண்டும்.

“விவசாய சீர்திருத்தம் சாத்தியமில்லாததன் காரணமாக, பின்னர் நாம் ஏகாதிபத்திய போருக்கு ஆதரவாக நிற்போம்” என்றே 1905-1907 அனுபவத்திற்குப் பின்னர் ரஷ்ய முதலாளி வர்க்கம் கூறியது.

“ஏகாதிபத்தியப் போருக்கு முதுகைக் காட்டு, பதிலாக விவசாய புரட்சியின் பால் திரும்பு!” இதுவே 1914-1917 அனுபவம் தொடர்பாக விவசாய வெகுஜனங்களுக்கு நாம் கூறப்போவது.

இந்தப் பிரச்சினையில், விவசாயப் பிரச்சினை, இராணுவத்தின் பாட்டாளி வர்க்க காரியாளர்களை அதன் விவசாய தட்டினருடன் ஐக்கியப்படுத்துவதில் பெரும் பங்கை ஆற்றும். “நிலப்பிரபுவின் நிலங்கள், கான்ஸ்டான்டிநோப்பிள் அல்ல” – என பாட்டாளி வர்க்கப் படைவீரர் விவசாயி வர்க்கப் படை வீரரிடம் கூறுவார், ஏகாதிபத்தியப் போரால் பயன்படுத்தப்படுபவருக்கு விளக்குவார் மற்றும் அதன் நோக்கங்கள் என்னவென்றும் விளக்குவார். போருக்கு எதிரான எமது கிளர்ச்சி மற்றும் போராட்டத்தின் வெற்றியானது முதன்மையாய்த் தொழிலாள வர்க்கத்திடம் இருப்பதும், இரண்டாம் நிலையாய் விவசாயி மற்றும் படைவீரர் மக்களில் இருப்பதும் – எவ்வளவு விரைவில் மிதவாத முதலாளித்துவ அரசாங்கம் புரட்சிகரத் தொழிலாளர் அரசாங்கத்தால் பதிலீடு செய்யப்படும் என்பதைத் தீர்மானிக்கும். இது உடனடியாக பாட்டாளி வர்க்கம் மற்றும் பாட்டாளி வர்க்கத்திடம் சேர்ந்துகொண்ட கிராமப்புறத்தின் மிகக் கீழ்நிலை தட்டுக்கள் மீது தங்கி இருக்கும்.

வெகுஜனங்களின் எதிர்ப்பை எதிர்க்காத ஒரே ஆட்சி, ஆனால், அதற்கு மாறாக, அவர்களை தலைமைதாங்கி முன்னோக்கி இட்டுச்செல்லும், தொழிலாள வர்க்கத்தின் மற்றும் புரட்சியின் தலைவிதியை உத்தரவாதம் செய்யக்கூடியதும் அதுவே. அத்தகைய ஆட்சியை உருவாக்குவதே புரட்சியின் தற்போதைய அடிப்படை அரசியல் பணியாகும்.

அதுவரைக்கும், அரசியலமைப்பு சட்டசபை ஒரு புரட்சிகர திரைச்சீலையாகவே இருக்கும். அதன் பின்னே மறைந்து இருப்பது என்ன? இந்த அரசியலமைப்பு சட்டசபையை என்ன உறவுகள் ஏற்படுத்தும்? இது அதன் உட்சேர்க்கையைப் பொறுத்தது. மற்றும் அதன் உட்சேர்க்கை யார் அரசியலமைப்பு சட்டசபையைக் கூட்டுகிறார்கள், என்ன நிலைகளின் கீழ் என்பதைப் பொறுத்தது.

Rodziankos, Guchkovs மற்றும் Miliukovs தங்களின் சொந்த உருவில் அரசியலமைப்பு சட்டசபையை உருவாக்க ஒவ்வொரு முயற்சியிலும் ஈடுபடுவர். அவர்கள் கரங்களில் உள்ள பலம் வாய்ந்த துருப்புச்சீட்டாக அந்நியப் பகைவனுக்கு எதிராக முழு தேசத்தினதும் போர் என்ற முழக்கம் இருக்கும். இப்போது அவர்கள் பேசுவார்கள்தான், ஜேர்மன் முடியாட்சியினரான (ஹோகன்ஷோலர்ன்) Hohenzollern சார்பாக “புரட்சியின் வெற்றிகளை அழிவிலிருந்து” காப்பாற்றுவதற்கான தேவை பற்றி. சமூக–தேசபக்தர்கள் அவர்களுடன் சேர்ந்து இசைக்கத் தொடங்கிவிடுவர்.

நாம் கூறுவோம்: “அங்கு பாதுகாக்கப்பட வேண்டியவை சில மட்டும் இருக்கும் என்றால்!” அனைத்திற்கும் முதலாக, நாம் புரட்சியை உள்நாட்டு எதிரிகளிடமிருந்து கட்டாயம் பாதுகாக்க வேண்டும். அரசியலமைப்பு சட்டசபைக்காகக் காத்துக் கொண்டிராமல், முடியாட்சி மற்றும் நிலப்பிரபுத்துவ குப்பை கூளங்களை எல்லாம் எல்லா மூலை முடுக்குகளிலிருந்தும் நாம் கட்டாயம் துடைத்துக்கட்ட வேண்டும். Rodzianko வின் வாக்குறுதிகளையும் Miliukov வின் தேசபக்த பொய்களையும் நம்ப வேண்டாமென்று நாம் ரஷ்ய விவசாயிக்கு கற்பிக்க வேண்டும். விவசாயப் புரட்சி மற்றும் குடியரசு என்ற பதாகையின் கீழ் பத்துலட்சக்கணக்கான விவசாயிகளை மிதவாத ஏகாதிபத்தியவாதிகளுக்கு எதிராக ஐக்கியப்படுத்த வேண்டும். பாட்டாளி வர்க்கத்தின் மீது தங்கி இருக்கும் ஒரு புரட்சிகர அரசாங்கம் மட்டுமே இந்தப் பணியை Guchkovs மற்றும் Miliukovs களை அதிகாரத்திலிருந்து துரத்துவதன் மூலம் முழுமையாய் மேற்கொள்ள முடியும். புரட்சிகர அரசாங்கம் நாட்டுப் புறத்திலும் நகர்ப்புறத்திலும் உள்ள உழைக்கும் மக்களின் மிகவும் பின்தங்கிய மற்றும் புரிந்துகொள்ளமுடியாத தட்டினரை தம் சொந்தக் காலில் நிற்கச்செய்ய, கல்வியூட்ட மற்றும் ஐக்கியப்படுத்துவதை செய்யும்பொருட்டு அரசு அதிகாரத்தின் அனைத்து வளங்களையும் இயங்கச்செய்யும். அத்தகைய அரசாங்கமும் அத்தகைய தயாரிப்பு வேலையும் மட்டும்தான் அரசியலமைப்பு சட்டசபையை நிலம்படைத்த, முதலாளித்துவ நலன்களுக்கான திரையாக அல்லாமல், மாறாக புரட்சிக்கும் மக்களுக்குமான ஒரு உண்மையான அமைப்பாக்கும்.

நல்லது, வெற்றிகரமான ரஷ்யப் புரட்சிக்கு ஒரு அச்சுறுத்தலாகத் தோற்றமளிக்கும் துருப்புக்களை உடைய, ஜேர்மன் முடியாட்சியினரான Hohenzollern ஐ என்ன செய்வது?

நாம் ஏற்கனவே இதுபற்றி எழுதி இருக்கிறோம். ரஷ்ய புரட்சியானது ஜேர்மன் முடியாட்சியினரான Hohenzollern ஐ பொறுத்தவரை, ஏகாதிபத்திய ரஷ்யாவின் திட்டங்கள் மற்றும் வேட்கையைவிட அளவிடமுடியாத வகையில் அதற்கு பேராபத்து. புரட்சியானது அதன் Guchkov-Miliukov பேரினவாத முகமூடியை அகற்றிய உடனேயே, அதன் பாட்டாளி வர்க்க முகத்தைக் காட்டிய உடனேயே, மிக சக்திமிக்க பிரதிபலிப்பை அது ஜேர்மனியில் சந்திக்கும்; ஜேர்மன் முடியாட்சியினரான Hohenzollern ரஷ்ய புரட்சியின் குரல்வளையை நெரிப்பதற்கு குறைந்த ஆவலையும், சாத்தியத்தையும் கொண்டிருப்பார். அவருக்கு உள்நாட்டில் போதுமான அளவு கவலைகள் இருக்கும்.

“ஜேர்மன் பாட்டாளி வர்க்கம் எழுச்சிகொள்ளவில்லை எனில் என்ன? பின்னர் நாம் என்ன செய்வது?”

“அதாவது, புரட்சியானது இங்கே தொழிலாளர் அரசாங்கத்தை அதிகாரத்தில் இருத்தினால் கூட ரஷ்ய புரட்சியானது ஜேர்மனியில் அதன் தடத்தை விட்டுச்செல்லாமல் நிகழும்? என்று நீங்கள் அனுமானம் கொள்கிறீர்கள். ஆனால் அது முற்றிலும் நடைபெறமுடியாதது.”

“ஆனால், இருப்பினும்…?

“அடிப்படையிலேயே, அத்தகைய ஒரு தவறான கருத்து மீதாக எமது மூளையை போட்டுக் கசக்கிக் கொள்ள வேண்டியதில்லை. போரானது ஐரோப்பா அனைத்திலும் சமூகப் புரட்சியின் வெடிமருந்தால் நிரம்பிய கிட்டங்கிகளுக்குள் திரும்பி விட்டது. இப்பொழுது ரஷ்ய பாட்டாளி வர்க்கமானது இந்த வெடிமருந்துக் கிடங்கில் சுடர்விடும் தீப்பந்தத்தால் பற்றவைக்கிறது. ஒருவேளை இந்த தீப்பந்தம் வெடிப்பை நிகழ்த்தவில்லை எனக் கொள்வோம், வரலாற்று தர்க்க விதிகளை மற்றும் உளவியலை மறுத்தலை சிந்திப்பதாய் இருக்கும். ஆனால் சாத்தியமற்றது என்பது நிகழ்வதாக இருந்தால், உடனடியான சகாப்தத்தில் பழமைவாத தேசபக்த இயக்கங்கள் ஜேர்மன் தொழிலாள வர்க்கத்தை அவற்றின் ஆளும் முதலாளித்துவ வர்க்கங்களுக்கு எதிராகக் கிளந்து எழவிடாமல் தடுப்பதாக இருந்தால் – அப்போது ஒருவேளை ரஷ்ய தொழிலாள வர்க்கம் ஆயுதங்களைக் கையிலேந்தி புரட்சியைக் காக்கும். புரட்சிகரத் தொழிலாளர் அரசாங்கம் சகோதர ஜேர்மன் பாட்டாளி வர்க்கத்தை பொது எதிரிக்கெதிராகக் கிளர்ந்து எழுமாறு அழைப்புவிடுத்து, ஜேர்மன் முடியாட்சியினரான Hohenzollern மீது போர் தொடுக்கும். துல்லியமாக, அதேவழியில், உடனடியான சகாப்தத்தில் அது அதிகாரத்தை கையிலெடுத்தால், ஜேர்மன் பாட்டாளி வர்க்கமானது, ரஷ்ய தொழிலாளர்கள் தங்களின் ஏகாதிபத்திய எதிரியை எதிர்கொள்வதில் அவர்களுக்கு உதவும் பொருட்டு உரிமை கொண்டது என்று மட்டுமல்லாமல், Guchkov-Miliukov களுக்கு எதிராக போரைத் தொடுப்பதற்கு கடமைப்பாட்டைக் கொண்டதாக இருக்கும். இந்த இரண்டு வகைகளிலும், பாட்டாளி வர்க்க அரசாங்கத்தால் நடத்தப்படும் போரானது ஆயுதம் ஏந்திய புரட்சியாக மட்டுமே இருக்கும். இதன் பொருள் ’தாய்நாட்டைக் காப்பாற்று’ என்பதாக இருக்காது, மாறாக ‘புரட்சியைக் காப்பாற்று’ என்பதாகவும் மற்றும் பிற தேசங்களுக்கு அதனைக் கொண்டுசெல்வதாகவும் இருக்கும்.

நோவி மிர், 21 மாரச்,1917.

Read more...

Wednesday, May 17, 2017

இன்று மே 17. நா ங்கள் யார் தெரியுமா?

நாங்கள் யாரையும் கொல்வோம். அல்பிரெட் துரையப்பா முதற்கொண்டு மகேஸ்வரி வேலாயுதம்வரை துரோகிகள் என்று நூற்றுக் கணக்கானோரைக் கொன்றோம்.

பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்கள், பல்கலைக்கழக மாணவர்கள், கல்லூரி அதிபர்கள், கல்லூரி மாணவர்கள், நீதிபதிகள்,அரசாங்க அதிபர்கள், மேயர்கள், அரச உத்தியோகஸ்தர்கள், சமூக சேவகர்களைக் கொன்றோம்.

அரச ஆதரவாளர்கள், இலங்கை இராணுவம் இந்திய இராணுவம், பொலிசாருடன் உறவுகளைப் பேணியவர்களைக் கொன்றோம். அயல்நாட்டில் தலைவரைக் கொன்றோம், அவருடன் அப்பாவிகளைக் கொன்றோம்.

சரணடைந்த படையினர் பொலிசாரைக் கொன்றோம். அரசியல்வாதிகள், மாற்றுக் கட்சித் தலைவர்கள், உறுப்பினர்கள், ஆதரவாளர்கள், ஊடகவியலாளர்கள், ஏன் சொந்த இயக்க உறுப்பினர்களையும் கொன்றோம்.

எங்களால் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டு எங்கள் சித்திரவதை முகாம்களில் இருந்தவர்களையெல்லாம் நாம் கொன்றோம். எங்களைக் கேள்வி கேட்டவர்களையும் கொன்றோம். வரி கப்பம் கொடுக்க மறுத்தவர்களையும் கொன்றோம்.

எங்களுடமிருந்து பிரிந்து சென்றவர்களை நித்திரைப் பாயில் வைத்துக் கொன்றோம். சாப்பாட்டிற்குள் விஷம் வைத்துக் கொன்றோம்.

எங்களுக்கு ஆதரவளிக்காதவர்களையும் கொன்றோம்.

விமான நிலையம், வங்கிகள், ரயில் நிலையங்கள், ரயில்கள், பஸ்நிலையங்கள், பஸ்கள், மதவழிபாட்டு ஸ்தலங்கள், சந்தைகள், மக்கள் கூடுமிடமெல்லாம் அப்பாவிகளைக் கொன்றோம்.

குழந்தைகளைக் கொன்றோம், பெண்களைக் கொன்றோம், கர்ப்பிணிகளையும் கொன்றோம், முதியவர்களைக் கொன்றோம்.

எல்லைக் கிராமங்களில் வாழும் தமிழர்களை இராணுவம் போல் வேடமிட்டுக் கொன்றோம்.

மகிந்தாவுக்கு மாலை போட்ட குருக்களையும் கொன்றோம்.

காற்றுப் புக முடியாத இடமெல்லாம் நாம் புகுந்து கொல்வோம். கொலைதான் எங்கள் போராட்டம்.

ஆனால் நாங்கள் தோல்வியடையும்போது வெள்ளைக் கொடியுடன் சரணடைவோம். எங்களை யாரும் கொன்றால் அது போர்க்குற்றம், மனித உரிமை மீறல்.

ஐ நாவில் எழிலனின் மனைவி கதறுகிறார், புலித்தேவனின் மனைவி கதறுகிறார், மலரவனின் மனைவி கதறுகிறார். நடேசனின் மகன் கண் கலங்குகிறார்.

இவர்கள் கதறுவதைப் பார்த்து ஐ நாவே கலங்குகிறதாம். யார் இவர்கள்? தமிழ் மக்களின் பேரழிவிற்குப் பொறுப்பானவர்களின் மனைவி மார்களும் பிள்ளையும்.

வன்னிக்குள் வரும் இராணுவத்தைக் கரும்புலிகள் கவனித்துக் கொள்வார்கள். இதைச் சொன்னவர் நடேசன். கரும்புலிகள் நடேசனின் பிள்ளைகள் அல்ல. அது யாரோ ஏழை எளியதுகளின் பிள்ளைகள். நடேசனின் மகன் இங்கிலாந்தில் வாழுகிறார். நடேசனுக்குப் பிள்ளைப் பாசம் இருக்கிறது. எழிலன், புலித்தேவன், நடேசன், மலரவன் ஆகியோரின் மனைவிமார்களுக்கு கணவன்கள் மேல் பாசம் இருக்கிறது. ஆனால் இவர்களால் எத்தனை பெண்கள் விதவையானார்கள்? எத்தனை பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளை இழந்தார்கள்? எத்தனை பிள்ளைகள் அனாதைகள் ஆனார்கள்? இறுதி யுத்தத்தின்போது பிள்ளைகளைக் கடத்தியதில் புலித்தேவனுக்கு முக்கிய பங்கு உண்டு.

தமிழ் மக்களைப் பாதுகாக்க முடியாத இவர்கள் எதற்கு யுத்தம் புரிந்தார்கள்? எதிரி பொல்லாதவன் எதிரியிடம் உயிருடன் சரணடையக்கூடாது என்று இயக்க உறுப்பினர்களுக்கு கட்டளையிட்ட இந்தத் தலைமைகள் தங்கள் உயிர்களைப் பாதுகாக்க எதிரியிடம் சரணடைந்தார்கள்.

புலிகளால் கடத்தப்பட்டவர்கள், கொல்லப்பட்டவர்களின் பிள்ளைகளையும் அழைத்து வந்து ஐ நாவில் அழவிடுங்கள். அப்படிச் செய்வதாயின் ஐ நாவின் உள்ளேயும் வெளியேயும் இடம் போதாது.

அல்பிரெட் துரையப்பா முதற்கொண்டு மகேஸ்வரி வேலாயுதம் வரை புலிகள் கொன்றவர்களின் குடும்பங்களை ஜெனீவா அழைத்து வாருங்கள்..

இலங்கை இராணுவம் எறிகணைகளை வீசியது, குண்டுகளை வீசியது. புலிகள் பதிலுக்கு மலர்களையா தூவினார்கள். புலிகள் தாக்குதல் நடத்தாமல் இராணுவம் மட்டும் தாக்கியதா? இராணுவத் தரப்பில் அழிவுகள் இருக்கவில்லலயா? தங்களுக்கு பேரழிவை ஏற்படுத்திய புலித் தலைமைகள் தங்களிடம் வெள்ளைக் கொடியுடன் சரணடையும்போது அவர்களை மன்னித்து கடவுச்சீட்டு, விசா எல்லாம் பெற்றுக்கொடுத்து வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்பிவைக்கும் என்று புலித்தலைமைகள் எதிர்பார்த்ததா? புலிகள் தங்களால் இயலாத கட்டத்தில் வெள்ளைக் கொடியுடன் இலங்கை இராணுவத்திடம் சரணடையும் போது இலங்கை அரசோ , இராணுவமோ புலிகள் கடந்த காலங்களில் நாட்டுக்கு ஏற்படுத்திய அழிவுகளை மறந்துவிடுவார்களா?

புலிகள் இந்தியாவுக்குச் செய்த துரோகத்தைவிட இந்தியா ஒன்றும் புலிகளுக்குத் துரோகம் இழைக்கவில்ல. இந்திய இலங்கை ஒப்பந்தம் புலிகளுக்குத் திருப்தி அழிக்கவில்லை. விளைவு நூற்றுக்கணக்கான தமிழ் மக்களுக்கு உயிரழிவையும் பொருளழிவையும், தமிழ்ப்பெண்கள் மானமிழக்கவும் வழியை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது.

பிரேமதாசாவுடன் பேச்சு வார்த்தையும் திருப்தி அழிக்கவில்லை. மீண்டும் யுத்தம் ஆரம்பித்து வலிகாமம் வடக்கு மக்களை அவர்களின் பூர்வீக வசிப்பிடங்களிலிருந்து துரத்த வைத்தது சந்திரிகாவின் தீர்வுத் திட்டமும் புலிகளுக்குத் திருப்தி அழிக்கவில்லை! விளைவு குடாநாட்டிலிருந்து தமிழ் மக்களை விரட்டி வன்னிக் காடுமேடெல்லாம் அலைய வைத்தது.

ரணில் காலத்தில் சமாதன ஒப்பந்தமும் புலிகளுக்குத் திருப்தி அழிக்கவில்லை. ஒரு புறம் சமாதானம் பேசிக்கொண்டு ஆயுதங்களைக் கடத்திக் கொண்டும் நூற்றுக்கணக்கான நூற்றுக்கணக்கான அரசியல் படுகொலைகளைப் புலிகள் நாடு பூராவும் செய்தார்கள்.

மகிந்த அரசிடம் புலிகளின் நாடகம் எடுபடவில்லை. விளைவு சிங்களம் எதிரியென்று சொன்ன புலித்தலைமைகள் ஒரு வலிந்த யுத்தத்தின் மூலம் தமிழ் மக்களுக்குப் பேரழிவை ஏற்படுத்தி விட்டு தங்கள் உயிர்களை மட்டும் பாதுகாக்க சிங்களத்தின் காலில் வெள்ளைக் கொடியுடன் வீழ்ந்தது.

தீர்வுத் திட்ட வரைபை செய்த கலாநிதி நீலன் திருச்செல்வத்தையே புலிகள் தற்கொலைத் தாக்குதல்மூலம் கொலை செய்தவர்கள். இப்போது சுயநலம் கொண்ட புலித் தலைமகளின் மனைவி மார்கள் ஐ நா வரை சென்று புலம்பினாலும் புலிகள் செய்த மனித குல விரோதச் செயல்களை உலகம் அறிந்துள்ளவரை இவர்கள் மேல் எந்தவித அனுதாபத்தையும் பெற்றுக் கொடுக்காது. நவநீதம்பிள்ளையே புலிகளின் பயங்கரவாதத்தை தெளிவாக அறிந்தவர்.

Illankumar Thuraisingham

Read more...

Tuesday, May 9, 2017

ராணுவ வீரர்களுக்காக உடல் உறுப்புகளை தானம் செய்த கூலி தொழிலாளி!

ராமநாதபுரம் அருகே உள்ள சித்தார்கோட்டை முடிவீரன்பட்டினம் பகுதியை சேர்ந்தவர் அர்ஜுனன் (வயது 60). கூலித்தொழிலாளியான இவர் ராமநாதபுரம் கலெக்டரிடம் அளித்த கோரிக்கை மனுவில், ‘’ கூலி வேலை செய்து குடும்பத்தை காப்பாற்றி வருகிறேன். சிறு வயது முதலே இந்திய நாட்டிற்காக பாடுபடவேண்டும் என்ற ஆவல் இருந்து வந்தது. ஆனால், சூழ்நிலை காரணமாக ராணுவத்தில் சேர முடியவில்லை. ஆனால் இந்திய ராணுவத்திற்காக நமது பங்களிப்பை ஏதாவது வகையில் வழங்க வேண்டும் என்ற ஆவல் ஆரம்பம் முதல் இருந்தது. இந்திய திருநாட்டிற்காக தனது குடும்பத்தையும் மறந்து நமக்காக பாடுபட்டுக் கொண்டிருக்கும் ராணுவ வீரர்களுக்கு பயன்பெறும் வகையில் எனது உடல் உறுப்புகளை தானம் செய்ய முடிவு செய்துள்ளேன்.

எனக்கு இதுவரை எந்த உடல்நலக்குறைவும் ஏற்பட்டதில்லை. மருந்து, மாத்திரைகள் எடுத்துக்கொண்டதில்லை. நல்ல நிலையில் உடலை பராமரித்துக் கொண்டிருக்கும் எனக்கு இந்த உடலை பயன்பெறும் வகையில் ராணுவத்திற்கு வழங்க முடிவு செய்துள்ளேன். நான் இறந்த பின்பு, எனது உடல் உறுப்புகளை இந்திய ராணுவத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்’’என்று கூறியிருந்தார்.

வயதான காலத்தில் தனது உடல் உறுப்புகளை இந்திய ராணுவத்திற்காக ஒப்படைக்க முன்வந்தவரின் செயல் அனைவரையும் நெகிழச்செய்தது.

நக்கீரனுக்காக பாலாஜி.

Read more...

Monday, May 8, 2017

சிறிசபாரட்ணத்திற்கு அஞ்சலி செலுத்த கோண்டாவில்லுக்குச் சென்ற ஜனா கொக்கட்டிச்சோலையிலும் செய்வாரா?

தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் பாதை மயானத்தை நோக்கி திரும்பிய முக்கியமான சந்தி புலிகள் ரெலோ இயக்கத்தினரை தடை செய்து அவ்வியக்கத்தினரை அழிக்க முடிவு செய்ததாகும். புலிகளியக்கத்தின் ஏகபிரதிநிதித்துவ மோகத்தால் ரெலோவின் தலைவர் ஸ்ரீ சபாரட்ணம் உட்பட பலர் கொலை செய்யப்பட்டு இம்மாதத்துடன் 31 வருடங்கள் பூர்த்தியாகின்றன. ரெலோவின் தலைவர் ஸ்ரீ சபாரட்ணம் அவர்கள் கோண்டாவில் மற்றும் வவுனியாவில் இவ்வருடமும் நினைவு கூறப்பட்டிருக்கின்றார்.

இந்நிகழ்வுகளில் மட்டக்களப்பிலிருந்து கிழக்கு மாகாண சபையின் உறுப்பினரும் அவ்வியக்கத்தின் மூத்த உறுப்பினருமாகிய ஜனா எனப்படுகின்ற கோவிந்தன் கருணாகரனும் கலந்து கொண்டுள்ளார்.

செட்டிபாளையத்திலிருந்து கோண்டாவிலுக்கு ஸ்ரீ சபாரட்ணத்திற்கு அஞ்சலி செலுத்த சென்ற ஜனா, 1986ம் ஆண்டு மே மாதத்தில் கொக்கட்டிச்சோலை ரெலோ முகாமொன்றில் அம்மன் நோயினால் பீடிக்கப்பட்டு எழுந்திருக்க முடியாது படுத்திருந்தபோது புலிகளால் படுகொலை செய்யப்பட்ட ரெலோ உறுப்பினர்களை நினைவுகூற இதுவரை மறுத்துவருவது முன்னாள் ரெலோ உறுப்பினர்கள் மத்தியில் பெரும் அதிருப்தி அலைகளை எழுப்பியுள்ளது.

ரெலோ இயக்கத்தினரை தடைசெய்து, யாழ்பாணமெங்கும் அவர்களை கொன்று குவித்து, உயிருடன் ரயர் போட்டெரித்து புலிகள் கோரத்தாண்டவமாடினர் என்பது வரலாறு. இவ்வாறு கொல்லப்பட்டவர்களில் அநேகர் மட்டு அம்பாறையை சேர்ந்த உறுப்பினர்கள்.

மேற்படி போராளிகள் சிந்திய இரத்தம் இன்று ஜனா போன்றவர்களுக்கு செல்லுமிடமெல்லாம் செங்கம்பளமாக மாறியுள்ளது. இவர்களின் தியாகங்களை தங்களுக்கு மேற்குலகில் தஞ்சம் கோரும் துருப்பாகவும், இலங்கையிலே வாக்குவங்கிக்கான மூலதனமாகவும் பயன்படுத்தும் ஜனா மட்டக்களப்பு போராளிகளுக்காக அந்த மண்ணிலே ஓர் நினைவுகூறலை ஏற்பாடு செய்ய மறுப்பதன் குறுகிய அரசியல் லாபம் பற்றி பலத்த விமர்சனங்கள் எழுந்துள்ளது.

புலி ஆதரவாளர்களின் வாக்குகளுக்காக சகதோழர்களை கொச்சைப்படுத்தி மட்டக்களப்பில் நிகழ்தப்படும் புலிகளின் நினைவுகூறல்களுக்கு ஜனா அழையா விருந்தாளியாக நுழைவதாக ஏளனஞ்செய்யப்படுகின்றார்.

இந்நிலைமைகளை கருத்திலெடுத்து புலிகளுக்கு மட்டக்களப்பில் விழாவெடுக்கும் ஜனா முன்னாள் ரெலோ உறுப்பினர்களை நினைவுகூறவும், அவ்வியக்கதிலிருந்து உயிரிழந்தவர்களின் விபரங்களை ஆவனப்படுத்தவும் அவர்களின் குடும்பங்களுக்கு தேவையான உதவிகளை செய்யவும் நடவடிக்கை எடுப்பாரா?

இதேநேரம் ஸ்ரீ சபாரட்ணம் அவர்கள் உட்பட பல நூற்றுக்கணக்கான அவ்வியகத்தின் உறுப்பினர்கள் புலிகளால் படுகொலை செய்யப்பட்டவர்கள் என்பது யாவரும் அறிந்தது. ஆனால் இப்படுகொலைகளை வருடாந்தம் நினைவுகூர்ந்து அரசியல்லாபம் தேடிக்கொள்ளும் ரெலோவின் தலைமை இக்கொலைகள் புலிகளால் நடத்தப்பட்ட கொலைகள் என்பதை சூட்சுமமாக மறைக்க முனைந்து வருகின்றது. இது தொடர்பில் லண்டனில் தற்போது தலைமையுடன் முரண்பட்டு வருகின்ற அவ்வியக்கத்தின் முன்னாள் உறுப்பினரான சோதிலிங்கம் தனது தலைமை பாசிஸ்டுக்களான புலிப்பயங்கரவாதிகளால் காவு கொள்ளப்பட்டது என்பது தெட்டத்தெளிவாக கூறப்படவேண்டும் என பகிரங்கமாக வலியுறுத்தி வருகின்றமை இங்கு குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.










Read more...

Sunday, May 7, 2017

ஆரிய திராவிட மோதல்கள் : சில கேள்விகள் ; வரலாற்றுக் குறிப்புகள்! -தமிழரசன் (பேர்லின் )

தமிழ்நாட்டு திராவிடக் கருத்துக்கள் பிராமணிய எதிர்ப்பை மனித விரோத மட்டத்துக்கு வளர்த்துச் சென்றனர். ஆரியக் கருத்தாளர்கள் யூதர்களை எப்படி மதித்தனரோ அப்படியே திராவிடர்களை ஆரியக் கருத்தாளர்களும் திராவிடச்சிந்தனையாளர்கள் ஆரியரையும் நடத்த விரும்பினர். தென்னிந்திய திராவிடவாதிகள் வாய்ப்புக் கிடைத்தால் ஜெர்மனிய நாசிகளைப் போல் ஆரியர்கட்கும் பிராமணர்கட்கும் வதைமுகாம்களை அமைக்குமளவு தயாராக இருந்தனர் ."

திராவிட மொழிகள் பற்றி ரெபெர்ட் கால்டுவெல் 1856-1875 காலத்தில் ஆய்வுகளை நடத்தி திராவிட மொழிகள் பற்றிய நூல் வெளியிட்டார் என்பதுடன் குண்டர்ட் ஆகியோரும் திராவிடர் கருத்தியலை வளர்த்தனர். மக்ஸ்முல்லர் ஆரிய மொழிகள் பற்றிய ஆய்வு வெளியிட்ட (1853) காலப்பகுதியிலேயே இவையும் இடம் பெற்றமையும், இணைத்துப் பார்க்கவேண்டும். ஆரிய, திராவிட மொழியாய்வுகளாகத் தொடங்கிய இவைகள் விரைவில் ஆரிய, திராவிட மக்களினம்கள் என்ற கருத்துக்களாக வளர்க்கப்பட்டதை அன்றைய கொலனிக்கால மேற்குலக அரசியலின் தயாரிப்பாகவே விளங்கவேண்டும்.

இந்திய சிப்பாய் கலகம் பிரிட்டிஸ் அரசைப் பயமுறுத்தியிருந்தது; ஒன்றிணைந்த இந்திய தேசிய எழுச்சிக்கான தொடக்கமாக அது இருந்தது. எனவே, மக்களிடையே பிளவுகள், துண்டாடல்கள் தனியடையாளத் தேடல்கள் ஊக்குவிக்கப்பட்டன. இப்போக்குகள் தொடர்ந்து வளர்ந்து ஆரியர்- திராவிடர் உயர்வுச் சண்டைகளும் "யார் இந்திய மூத்தகுடி - வந்தேறுகுடி " என்ற வாதிடல்களும் தோன்றின.

கண்முன்னேயுள்ள அந்நிய பிரிட்டிஸ் ஆக்கிரமிப்பாளர்களை விட்டு விட்டு ‘கைபர்கணவாய்’ ஊடாக மந்தைகளை ஓட்டிக் கொண்டு வந்தவன் ஆரியன் ; திராவிடன்தான் மூத்தகுடி என்ற வாதம்கள் தோன்றின. புராண இதிகாசம்களில் ஆரியர்- திராவிடர் தேடப்பட்டனர். இராமர் ஆரியன்; இராவணன் திராவிடன்; வசிட்டர் பிராமணன்; விஸ்வாமித்திரன் சூத்திரன்; சமஸ்கிருதம் தேவபாசை , அதல்லாதவை நீசபாசை என்ற சச்சரவுகள் முன்வந்தன.

ஆரியர்- திராவிடர் சச்சரவுகள் சாதாரண இந்திய மக்களை நெருங்கவில்லை. மாறாக, ஐரோப்பிய சார்பான ஆங்கிலக்கல்வி பெற்றவர்களும் நகர்ப்புறம்சார்ந்த நடுத்தரவர்க்கமுமே இக்கருத்தியல்களின் பின்பு அலைந்தனர். பிரச்சாரப்படுத்தினர். தாம் சொந்தமாக மேற்குலக மொழி , நாகரீகம், கருத்துக்களில் பறிபோயிருப்பதை இவர்கள் உணராமல் ஆரிய திராவிடக்கற்பனை எதிரிகளையும் தீரர்களையும் தேடி பழைய வரலாற்றின் இருட்டுள் நுழைந்தனர். புராண, இதிகாசக் கருத்துக்களை சரித்திர உண்மைகட்குச் சமமாய் நிறுத்தனர். திராவிடநாடு, ஆரிய தேசம், இந்துஸ்தான் கேட்கும் இயக்கங்கள் தொடங்கின. இவை இந்திய சுதந்திரத்தின் பின்பு ஏகாதிபத்தியங்களின் சொற்கேட்கும் பரிவினைச் சக்திகளாகின.

இவர்கள் மேற்கத்தைய கலாச்சாரத்தின் பிம்பங்களாகவுமிருந்தனர். திராவிடப் பெருமை பேசியவர்கள் ஆரியர்களை தமது எதிரிகளாகப் பிரகடனப்படுத்தியிருந்தனர். அதாவது வட இந்திய ஆரியரையே அவ்வாறு கருதினார். ஆனால், மேற்குலக வெள்ளை ஆரியரை தம்மை வென்று அடிமை கொண்டவர்களை எதிர்க்கவில்லை. அல்லது, குறைந்தது வட இந்திய ஆரியராகக் கருதப்பட்டவர்களை எதிர்த்ததுபோல் இது நடைபெறவில்லை. ஏன் இவர்கள் இந்தியக் கறுப்பு ஆரியரை எதிர்த்துவிட்டு ,ஐரோப்பிய வெள்ளைத் தோல் ஆரியரை விட்டு வைத்தனர்? ; ஏன் ,மேற்கத்தைய வெள்ளை ஆரிய நாகரீகத்தைப் பின்பற்றினர். அவர்களின்மொழி. பகுத்தறிவு, விஞ்ஞானம், அறிவியல், அரசியல், தத்துவம் இவைகளை ஏற்று ஒழுகினர். இது எப்படி நடைபெற்றது? ;மேற்குலக, வெள்ளை ஆரியரின் மருத்துவம் இல்லாமல் இந்தியாவின் கொலரா, அம்மை, தொழுநோய், இளம்பிள்ளைவாதம், கசம், மலேரியா இல் இருந்து இந்திய ஆரியர் மட்டுமல்ல திராவிடரும் தப்பிப்பிழைத்து இருக்க முடியுமா? மேற்கத்தைய ஆரியராககருதப்பட்டவர்களின் ஜனநாயகம், அரசமைப்பு முறைகளை திராவிடர் தழுவவில்லையா? இங்கு கற்பனையான திராவிடர் ஆரியர்களை நிறுவும் சண்டைகள் மனித விரோதமானவையே.

திராவிடர், ஆரியர் என்ற இரு பிரிவினரிடமும் ஒருவரிடம் இல்லாத சிறப்பு உயர்வுகள் மற்றவர்களிடம் இருப்பதான கருத்துக் கட்டல்கள் மானுடவியல் ரீதியில் ஆதாரமற்றவை. மக்களின் பண்புகள் அவர்களின் வாழ்நிலையில் கட்டமைப்படுபவையே தவிர பிறப்பிலேயே உயிரியல் ரீதியில் முன்பே நிர்ணயிக்கப்பட்டவையல்ல .

வரலாற்றில் முன் எப்போதோ நிகழ்ந்த அநீதிகட்கு பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்து பழியெடுக்க வேண்டுமெனச் சபதம் செய்வது அக்காலத்தின் வரலாற்றுப் போக்கை மறுத்து, திருத்தம் செய்ய முயல்வதாகும். ஒரு காலகட்ட தனியுடமை அமைப்பின் மனித இழிவுகட்கு இன்றைய மனிதர்களின் ஒரு பிரிவைப் பொறுப்பாக்குவது ஒட்டு மொத்த சமுதாயச் செயற்பாட்டின் இயக்கத்திலிருந்து அவர்களை தனியே பிரித்துக் காண்பது தவறாகும். குற்றம் நிறைந்த தனிச் சொத்துடமை அமைப்பை எதிர்ப்பின்றி விட்டு வைத்துக் கொண்டு ,அதனால் இயக்கப்படும் மனிதப்பிரிவுகளையோ தனிமனிதர்களையோ விசாரணை செய்யமுயல்வது சமூக இயக்கப் போக்கை மதிப்பிடாதவர்கட்கு மட்டுமே முடிந்த காரியமாகும்.

சாபம் தருவதோ, சபிப்பதோதீர்வு அல்ல உயர்வு, தாழ்வு பற்றிய கருத்துக்கள் நல்லன கெட்டவை பற்றிய பகுப்புக்கள் யாவும் சமூகத்தின் பொருளாதார உற்பத்திப் போக்கின் நலன்களில் இருந்தே வருகின்றது. குற்றம்கள் ஏனைய மனிதர்களை இழிவு செய்தல் அடிமைப்படுத்தல் என்பன ஏதோ தனிமனித மனம்களில் இருந்து உதித்து வருவதில்லை. சாணக்கியர் முதல் மனு வரை அக்காலகட்ட அரசியல்,சமூக பொருளியல் கட்டளைகளையே நிறைவேற்றினர்.கடந்த காலத்தை நாம் செப்பனிடமுடியாது. மாறாக ,கடந்தகாலப் போக்குகளை ஆய்ந்து எதிர்கால, நிகழ்கால,சமூக மாற்றங்கட்கு கீழ்ப்படுத்த வேண்டும். மனிதர்களின் அக அம்சங்கள் உள்மன உலாவல்கள் புறநிலையாக நிலவும் சமூகவாதிகளின் கருத்துக்கட்டளையிடலாகும். அநீதிகளை உற்பத்தி செய்யும் சமூக அமைப்பை இயங்கவிட்டுக் கொண்டு அந்த இயக்கத்துக்கு உட்படும் மனிதர்களை மட்டும் குற்றம் குறை காண முடியாது.

ஒரு மக்கள் பிரிவுக்கு எதிராக பகைமையுணர்வுகள், பழியெடுக்கும் சபதம்கள் இந்தியாவின் தேசம் தழுவிய ஒன்றிணைதல் தொடங்க பிரதான தடையாக இருந்தது. திராவிட நாகரீகம் ஆரியத்தை விட உயர்ந்தது. அங்கு கடவுள் இல்லை , சாதி கிடையாது, பிராமணியம் நிலவவில்லை என்ற வரலாற்று ஆய்வுக்குட்படாத செய்திகள் சரித்திரத் தகுதி பெற்று உலாவின. புராண, இதிகாசப் பாத்திரம்கட்கு உயிர் தரப்பட்டு அவர்கள் திராவிட மற்றும் ஆரியக் கருத்துக்களுக்கான போராளிகளாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டனர். திராவிட நாகரீகத்தில் செல்வந்தர்கள், ஏழைகள், மதகுருக்கள், உலோகத் தொழிலாளர்கள், சுதந்திரமற்ற அடிமைகள் இருந்ததை மறைத்தனர். அவ்வாறே ஆரியரும் தம் வளர்ச்சியல் கடந்து வந்த மானுடவியல் உண்மைகள் நிலவவில்லை என்று மறுத்தனர். திராவிட கருத்தியலானது ‘லெமூரியா’,குமரிக்கண்டம், குமரிநாடு, ஏழ்கடல்நாடு, ‘தென்குமரி முதல் வடவேங்கடம் வரை’ பரவிய தமிழ்நாடு என்ற தமிழ்த்தேசியவாதக் கனவுகளை பின் தொடர வைத்தது.

தமிழ் நாட்டுத் தேசியமானது திராவிடத்தின் குழந்தையாகும். இந்தியா என்பது பலவித சாதி,சமய, இனக்குழு, சமூகப் பிரிவுகள், மொழிகளின் நாடாகும். இவைகளிலே பிளவும் முரண்களும் சச்சரவுகளும் நிலவவே செய்யும் என்பதன் பொருள் அவர்களிடையே பொதுவான வர்க்க ரீதியிலான அம்சம்களும் உடன்பாடான சமூகப் போராட்டத் தேவைகளும் நிலவாது என்பதல்ல. அந்நிய பிரிட்டிஸ் ஆட்சியை எதிரிடத்தக்க பலத்தை தம்மிடையே திரட்ட கடமைப்பட்ட இந்தியர்களாக உருவாகி வந்த மக்களை பிரிட்டிஸ் அரசு ஆரியர், திராவிடர், தலித்தாக மட்டுமல்ல, இந்துவாக, சீக்கியர், முஸ்லிம், பௌத்தர்களாக கூறு போட்டுக் கையாண்டது. அந்தப் பிரிவுகளிடையே தனித்தனி தலைமைகளை உருவாக்கி தன் கீழ் கையாண்டது.

திராவிடத் தமிழ்ப் பெருமைகளைத் தேடி தமிழ்தேசியவாதிகள் எகிப்து, பாபிலோனியா, பேர்சியா, கிறீஸ், மத்தியதரைக் கடற்பிரதேசம் எங்கும் பயணித்தார்கள். இலங்கையில் பண்டிதர் கணபதிப்பிள்ளை அலெக்சாண்டர் ஒரு தமிழன் என்று கண்டு பிடிக்க தமிழ்நாட்டில் பெருஞ்சித்திரனார், ம.பொ.சி, ஆதித்தனார் போன்றவர்கள் இதையொத்த கண்டு பிடிப்புக்களை நிகழ்த்தினர். இவர்கள் ஏகாதிபத்திய பிரிவினை அரசியலுக்கான சிறந்த இரைகளாக இருந்தனர். சுமேரிய, எகிப்து நாகரீகம்கள் திராவிட நாகரீகம் எனவும் இந்த நாகரீகம்களின் மூலம் தமிழர் நாகரீகமே என்ற விளக்கம்களும் உலாவின. இவைகளின் வரலாற்றுப் பெறுமதிகள் பற்றி தமிழ்தேசியவாதிகள் கவலையுறவில்லை.

தமிழ்நாட்டு திராவிடக் கருத்துக்கள் பிராமணிய எதிர்ப்பை மனித விரோத மட்டத்துக்கு வளர்த்துச் சென்றனர். ஆரியக் கருத்தாளர்கள் யூதர்களை எப்படி மதித்தனரோ அப்படியே திராவிடர்களை ஆரியக் கருத்தாளர்களும் திராவிடச்சிந்தனையாளர்கள் ஆரியரையும் நடத்த விரும்பினர். தென்னிந்திய திராவிடவாதிகள் வாய்ப்புக் கிடைத்தால் ஜெர்மனிய நாசிகளைப் போல் ஆரியர்கட்கும் பிராமணர்கட்கும் வதைமுகாம்களை அமைக்குமளவு தயாராக இருந்தனர். திராவிடப் பெருமை, திராவிட தேசம் பேசிய பெரியார் கூட ஆரியரை பிராமணர்களை எதிர்த்தாரே தவிர வெள்ளை ஆரியரான பிரிட்டிஸ்காறரை எதிர்க்கவில்லை. மாறாக ,அவர்களின் நாகரீகம், பகுத்தறிவு, விஞ்ஞானம் இவைகளைப் புகழ்ந்து இந்திய விவசாய சமூகத்தின் பின் தங்கிய நிலைமைகளை நையாண்டி செய்தார். மேற்கு நாகரீகம் தொழிற்துறை வளர்ச்சியின் விளைவு, தொழிற் புரட்சியின் முன்பு ,பிரிட்டன் கூட இந்திய நிலைமைகளையொத்த சமூக நிலைமையையே கொண்டு இருந்தது என்று இவர்கள் கண்டாரில்லை .

இந்தியப் பிராமண மதகுருக்களை போல் ஜரோப்பாவில் பாப்பரசர் கிறிஸ்தவமதக் குருக்களை நியமிப்பது போல் மன்னர்களையும் நியமித்தனர். பல சமயங்களில் வரி செலுத்தாத மன்னர்களின் நாட்டை அடமானமாகப் பெற்றார். மன்னார்கள் இல்லாத போதும் மன்னராக இளவயது சிறுவர்கள் இருந்தபோதும் பாப்பரசரே நாட்டை நிர்வகித்தார். தன்னை எதிர்த்த மன்னர்களை விலக்கினார். அவர்களுக்கு எதிராக கிளர்ச்சி செய்யுமாறு மக்களை கிறீஸ்துவின் பெயரால் தூண்டினார். தனது சார்பான புதிய மன்னர்களை நியமித்தார். நாடுகளிடம் இருந்து கப்பம் பெற்றார். பகை நாடுகள் மீது படையெடுத்தனர். ஏனைய நாடுகளை அந்த நாடுகள் மேல் படையெடுக்கும்படி தூண்டிவிட்டார். புரட்டஸ்தாந்து மதத்துக்கு மாறிய நாடுகளையும் தமது பகை நாட்டிலும் ஞானஸ்நானம், திருமணம், சாவு, அடக்கம் செய்தல் ஆகியவற்றுக்கான கிரிகைளை அவர்மறுத்தார். திருச்சபை உத்தியோகம்கள், பதவிகள் விற்கப்பட்டன. வாங்கப்பட்டன.

மதகுருக்கள், நிலபுல சொத்துக்களை வைத்து இருந்தார்கள். அந்த நிலம்களில் ஏழைகளும் அடிமைகளும் உழைத்தார்கள். சந்தைகளில் அக்காலத்தில் மனிதர்கள் ஆடு, மாடுகள் போல் விற்று வாங்கப்பட்டனர். அடிமைகள், தியோர்கள் (Theows)என்று அழைக்கப்பட்டனர். ஏழைகள் கடனைத் திருப்பித் தர முடியாத விவசாயிகள் தம்மைத் தாமே நிலப்பிரபுக்களிடம் விற்றுக் கொண்டனர். பிரிட்டனில் கி.பி.1000 இல் அடிமையகளே சந்தைகளில் முக்கிய விற்பனைப் பண்டமாக இருந்தனர். தப்பியோடும் அடிமைகள் திருடும் அடிமைகள் கல்லால் அடித்துக் கொல்லப்பட்டனர். கொலை செய்யப்பட்டனர். அடிமைகளைக் கொல்ல உரிமை இருந்தது. குற்றம் செய்தவர்களை தீயை ஏந்தச் செய்தல் நீரில் மூழ்கச் செய்தல் ஆகியவை ஊடாக குற்றமற்றவர்கள் என நிரூபிக்கக் கோரும் நீதிசார் நடைமுறைகள் ஐரோப்பாவில் இருந்தன. மதகுருக்கள், படைத்தலைவர்கள், அரசுப் பிரதிநிதிகள், செல்வந்தர்கட்கு அரசன் மானியமாக வழங்கிய நிலம் Bochland என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்த நிலம்களில் விவசாயிகள் குத்தகைக்கு உழைத்தார்கள். குத்தகையாக விளைபொருள் தராத விவசாயிகளைக் கொல்லும் உரிமை நிலவுடமையாளனுக்கு இருந்தது.

கிறீஸ்த திருச்சபைகள் தமது சொந்த நீதிமன்றம்களைக் கொண்டிருந்தன. இங்கு கிறீஸ்தவ திருச்சபை சார்ந்த குற்றவாளிகளை இவை விசாரித்து அரச நீதிமன்றம்களை விட மிகவும் குறைவான தண்டனையே வழங்கின. உதாரணமாக அரச நீதிமன்றம் கொலைக்கு மரணதண்டனை வழங்கியபோது திருச்சபை நீதிமன்றம் கொலைக்கு தமது திருச்சபை ஆட்களை கிறீஸ்தவ மதச் சின்னம்கள் மத ஆடைகளை களைந்து விடும்படி மட்டுமே தீர்ப்பளித்து. பாவம்களைச் செய்த பாவிகளிடம் இருந்து கிறிஸ்தவ மதகுருக்கள் பணத்தைப் பெற்றுக் கொண்டு பாவம்களை போக்கும் பொருட்டு ‘பாவமன்னிப்பு சீட்டுக்களை’ வழங்கினர். இப்படியாக செய்த பாவம் போக்கப்பட்டுப் புண்ணியம் விலைக்க வாங்கப்பட்டது. பாவமன்னிப்புச் சீட்டுக்களை விற்பதற்காக ஐரோப்பா எங்கும் பாப்பரசரின் கிறீஸ்த பாவம் போக்கிகள் அலைந்த திரிந்தார்கள்.

கி.பி. 1539 இல் பிரிட்டனில் கத்தோலிக்க மதத்தைக் காக்க ஆறுவிதிகட்கான சட்டம் (The statute of six Articles) கொண்டு வரப்பட்டது. இதன் மூலம் கத்தோலிக்க கொள்கைகளை நம்பாதவர்களை உயிரோடு எரியூட்டும் சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்தது. கிறிஸ்தவ வழிபாட்டின்போது படைக்கப்படும் ரொட்டியும் வைனும் கிறீஸ்துவின் தசையும் இரத்தமுமாகும் என்பதை நம்ப மறுப்பது தெய்வ நிந்தனையானது. கத்தோலிக்க எதிர்ப்பாக்கப்பட்டு மரணத்துக்குரிய தண்டனையாகியது!

14 ஆம் நூற்றாண்டில் வெடிமருந்து கண்டு பிடிப்புக்குப் பின்பு பீரங்கிப்படைகள் உருவாகின. சண்டையிட்டன. கி.பி. 1600 இன் பின்பே பிரிட்டனில் வெளிநாட்ட உள்நாட்டு வர்த்தகம் வளர்ந்தது. நகரம்கள் எழுந்தன. துறைமுகங்கள் கப்பல்கட்டும் தொழில்கள் வந்தன. 1525 இல் வில்லியம் டிண்டேல்; (William Tyndale) பைபிளை லத்தீனில் இருந்து ஆங்கிலத்துக்கு மொழி பெயர்த்தார். அதன் பின்பே ஆங்கிலமொழி வளர்ந்தது. கலைகள், இலக்கியம், அறிவுத்துறைகள் வளரத் தொடங்கின. இங்கு தொழில் மயமாதலின் விளைவாகவே வர்த்தக வளர்ச்சி காரணமாகவே இவை நிகழ்ந்தன. அடிப்படையில் இந்திய பிரிட்டிஸ் சமூகங்கள் அக்காலத்தே கிட்டத்தட்ட ஒரே மட்டத்திலேயே இருந்தன.

ஐரோப்பிய முதலாளிய வளர்ச்சி தான் மேற்குலகை மாற்றியது. இந்தியாவின் உடன் கட்டை ஏறும் முறைபோல ஐரோப்பிய ‘விக்கிங்கர்’ மக்கள் பிரிவிடம் ஆண் இறக்கும்போது பெண்ணையும் அவனுடன் சேர்த்து எரிக்கும் பழக்கம் நிலவியது. எனவே இந்து சமயத்தையோ பிராமணியத்தையோ இதுவரை மனிதவரலாற்றில் இல்லாத கொடுமைகளைக் கொண்டிருப்பதாகக் கற்பிக்க முடியாது. பல ஆயிரம் வருடம் மாறாத சமூகமாக இந்தியா இருப்பதே இதற்குக் காரணம் . மறுவகையில் இந்தியாவானது பேர்சியா, பபிலோனியா, எகிப்திய நாகரீக மிச்சம்களையும் நினைவுகளையும் கொண்டுள்ள ஒரு சமூகமாகும். இந்திய சமூக இருப்பை வரலாற்று மற்றும் மானுடவியல் ரீதியில் அணுகாமல் அதன் மிகப் பின் தங்கிய பொருளாதார உற்பத்திமுறைகளோடு இணைத்து ஆராயாமல் வெறும் ஆரிய,பிராமண வெறுப்புக்களால் எதிர்கொள்வது காலம் கடந்த பெரியாரிய, அம்பேத்காரிய அரசியல் சரக்குகளாகும். இந்திய முழுச்சமூக அமைப்பும் சோசலிசத்துக்குள் வரும்வரை இந்திய சமூகக் கொடுமைகளை ஒரு போதும் முழுமையாக ஒழிக்கமுடியாது என்பதே இந்திய அரசியல் சமூகப் போக்குகள் திரும்பத்திரும்ப நிரூபிக்கும் விடயமாகும்.

இந்தியாவின் சகோதர மக்கள் பிரிவுகளிடையேயுள்ள அநீதிகள் முரண்பாடுகள் என்பன வர்க்க சமூக ஒழுங்குகட்குட்பட்டவை ; சாதிகள் என்பன வர்க்க சமூகத்தின் வெளித்தோற்றமாகும். பல்வகையான தொழிற் பிரிவினைக்குட்பட்ட உழைப்பாளர்களின் பிரிவாகும். சாதிகளை வர்க்க சமூகத்தின் அம்சமாகப் பார்க்க மறுத்தவர்களது மதிப்பீடுகள் இன்று பொய்த்துப் போய்விட்டன.

பிரிட்டிஸ் ஆட்சிக்காலத்தில் பிரிட்டனையன்றி உள்ளுரில் சொந்த தேச மக்களை ஆரியர்- திராவிடர் என்ற வரலாற்றுக் கற்பிதங்களுடன் இப்போக்குகள் இந்திய சுதந்திரத்தின் பின்பு நாட்டுப் பிரிவினை வடக்கு, தெற்கு பேதம் வடவர்- தென்னவர் சார்ந்த தீராத சச்சரவுகட்கு இட்டுச் சென்றது. இவர்கள் ஏதோ ஒரு வகையில் மேற்குலக சக்திகளின் அரசியல் நிதிக்கட்டளைகட்கு உட்பட்டே செயற்பட்டனர். இந்தியாவின் முன்னேற்றமற்ற பழைய விவசாய சமூக அமைப்பில் உள்ளுரின் பிரச்னைகளைத் தீர்க்கமுடியவில்லை. பலவிதமான சமூகப் பிரிவுகள் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதிக் கலகம் செய்ய வாய்ப்புகள் நிலவியது என்றபோதும் மறுபுறம் , இந்திய மக்களின் பல வண்ணப் பண்புடைய போக்குகள் பகை மட்டுமே நிரம்பியவையாகக் காண்பிப்பது திராவிட – ஆரிய பிரிவினைவாத சக்திகட்கு அவசியமாக இருந்தது. இவை ஒரு தேசமாக பொதுப்பண்புகளை நோக்கி வளரத்தக்க வரலாற்றுக்கட்டத்தில் இருந்தன.

இன்று வளர்ச்சியடைந்த எல்லா முதலாளித்துவ நாடுகளிலும் இத்தகைய பல இனக்குழுத்தன்மை வாய்ந்த வித்தியாசமான ஏற்றத்தாழ்வான போக்குகளிலிருந்து முன்னேறி வந்தமையே. ஆரியர் – திராவிடர் பல ஆயிரம் வருடங்களாக ஓயாது ஒழியாது போரிட்டனர் என்ற வரலாற்றுப் புனைவுகள் தான் ஒருவரையொருவர் பழியெடுக்க முயலும் இந்த இரண்டு பிரிவுகட்கும் ஆதாரமாகும் .இந்தியாவின் சகல துன்புறும் மக்கள் பிரிவுகளும் ஒன்று சேராமல் இந்தச் சிந்தனைகள் பார்த்துக் கொண்டன என்ற அளவில் இவர்கள் முதலாளித்துவ அமைப்புக்கு சிறப்பான சேவை புரிந்தார்கள்.

இந்திய ஆரியக்கருத்துக் காவிகள் இந்தியாவுக்கு முதலாளிய வழியில் கூட ஒரு போதும் தேவைப்பட்டிராத யூத எதிர்ப்பைக் கொண்டிருந்ததுடன் கிட்லரையும் ஜெர்மனியப் பாசிசத்தையும் வெளிப்படையாகவே ஆதரித்தனர். தாம் ஐரோப்பிய ஆரியருடன் சேரும் ஒரே இனம் என்று நம்ப இவர்கள் கற்பிக்கப்பட்டு இருந்தனர். இவர்கள் திராவிட மற்றும் தலித்திய வெறுப்புக்களைக் கொண்டிருந்ததுடன் ஆரியரின் மதம் என்று தாம் கருதிய இந்துமதம் ஊடாக சகலரையும் அதனுள் உள்ளடக்கி விட முயன்றனர். இவர்களின் பொது அம்சமாக சோசலிச எதிர்ப்பு இருந்தது. இவர்கட்கு எதிர்நிலையில் செயற்பட்ட பெரியார், அம்பேத்கார் போன்றவர்கள் தாம் சார்ந்த மக்களை சோசலிசத்தின் பக்கம் போகாமலும் பிரிட்டிஸ் மற்றும் ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு வரை முன்னேறாமலும் பார்த்துக் கொண்டார்கள். இதற்கு இவர்கள் ஆரிய எதிர்ப்பை இடதுசாரிச் சாயலுடன் வெளிப்படுத்தினர். இந்த இரு பிரிவும் பல நூறு மில்லியன் கணக்கான ஏழைகளாலும் உழைப்பாளர்களாலும் நிரம்பிய இந்திய மக்களை இணையவிடாமல் செய்தனர்.

மனிதப்பண்பாட்டு அம்சங்களை உயர்வு தாழ்வு முறைகளை தீவிரமாய் பேசியதின் ஊடாக மக்களின் பொருளாதார அம்சங்களை அதை வெல்வதற்கான வழிவகைகளை புறம் தள்ளிவிட்டனர். இன்று தமிழ்நாட்டில் பெரியாரியம், தலித்தியம், பின் நவீனத்துவம், காந்தீயம், திராவிடம், இந்துமதம் பேசிய எல்லோருமே சுற்றிச் சுற்றி மேற்குலக அரசியல், கருத்தியல், பொருளாதார ஆர்வம்கட்கு உட்பட்டவர்களே. பல தொகை மேற்குலக NGO க்கள் இவர்களுடன் உறவு கொண்டுள்ளமை இதற்கு வெளிப்படையான சான்று 1990 இன் தொடக்கத்தில் பெரியார், அம்பேத்கார், காந்தியம், பின் நவீனத்துவம், தலித்தியம் பற்றி பெரும் தொகை ஆய்வுகள், நூல்கள் வெளிவந்தமையும் இதற்கான அமைப்புக்கள் புத்தமைக்கப்பட்டமையும் இடதுசாரி அமைப்புக்களின் இடத்துக்கு இவை பதிலாக நிறுவ முயற்சிக்கப்பட்டமையும் ஏதோ நினையாயப் பிரகாரமாக நடந்தேறவில்லை. உலகம் முழுவதும் மேற்குலகு சார்பான கருத்துக்கள் முன்னேறிக் கொண்டிருந்தபோதே இவை நடந்தன.

ஸ்டாலினிசக் கட்சிகளில் இருந்து வெளியேறிய அரசியல் உதிரிகள் இப்போக்குகளில் முன்னணியில் இருந்தனர். NGO நபர்களாக மாறுவதற்கான கல்வித்தகைமை, ஆங்கில மொழியறிவு நடுத்தரவர்க்க சமூகப் பின்புலம் என்பன அவர்கட்கு தோதாக இருந்தது. இவர்கள் கலகக்காறர்களாகவும் கட்டுடைப்பாளர்களாகவும் புத்தமைப்பாளர்களாகவும் தோன்ற முயன்றனர். இவர்கள் உலக மயமாதலுள் நுழைந்த இந்திய முதலாளித்துவத்துக்கு ஏற்ற கருத்தியல் தயாரிப்பை வழங்க முயன்றனர். உலக மயமாதலில் நேரடியாகப் பயன் பெறத் தொடங்கிய புதிய சமூகப் பிரிவுகளின் பேச்சாளர்களாக மாறினர். இவர்கள் பெரியார், அம்பேத்கார், காந்தி போன்றவர்களை புனரமைத்தனர். புதிய வாதம்களால் நிரப்பினர் என்பது மறுபுறம் இந்தியா தழுவிய ஒரு புதிய முதலாளிய வளர்ச்சிக்கு எதிரான மேற்குலக நாடுகளின் விருப்பார்வமாகவும் இது இருந்தது.

இந்தியாவில் மட்டுமல்ல பெருமளவு 3ஆம் உலக நாடுகளில் பலவித சமூகக்குழுக்களை மேற்குலக நாடுகள் அரசியல் வாழ்வுக்கு கொண்டு வந்த சமயமாக அது இருந்தது. NGO க்களின் சகாப்தம் தொடங்கிய தருணம் அது தான். இவை இடதுசாரிகள், சமூக விடுதலை அமைப்புக்கள், கொரில்லா இயக்கம்களின் பலம்களையும் குறைக்க முயன்றன. அவர்களின் இடம்களைக் கைப்பற்றின. தமிழ்நாட்டில் தியாகு, திருமாவளவன், அ.மாக்ஸ், ராமதாஸ், ரவிக்குமார் போன்ற ஸ்டாலினிசக் கட்சி மற்றும் மாவோயிச ஆயுதக்குழுக்களின் நபர்கள், சாதிய அமைப்புக்களை உருவாக்கியதுடன் இடதுசாரிச் சிந்தனைகளை ஆய்வதாய்த் தொடங்கி கடைசியாக மாக்சிய விரோதத்துக்கு வந்து சேர்ந்தனர். 1990 களில் மேற்குலக நாடுகளில் தோல்வியடைந்த சீர்திருத்தவாத சோசலிச அரசியல் கருத்துக்களின் உதவியுடன் மாக்சியத்தை ஆராய முயன்ற இவர்கள் இறுதியாக நம்பிக்கையழிவுக்கும் இவர்களது குழுக்கள் பிரிந்து உடைந்து சிதறி தனிமனிதர்களாக காணாமல் போவதற்கும் வழியானது.

1990 தொடங்கி அதன் பத்தாண்டு முடிவு வரை புதிய எழுத்தியக்கம் படைத்தவர்களாகக் கருதப்பட்டவர்கள் இன்று எந்தப் பயன்பாடுமற்றவர்களாக அரசியல் தனியன்களாக மாறிவிட்டனர். புகலிடங்களில் அரசியல் , இலக்கிய கலகங்களை மூட்டியவர்களாக தம்மை உரிமை கோரிக் கொண்ட இவர்கள் இன்று அம்பலமாகிவிட்டனர் . இவர்கள் மார்ட்டின் கைடேக்கர் ,நீட்சேயை மட்டுமல்ல மேற்குலக பாசிசத்தின் நவீன செமிட்டிக் எதிர்ப்பு வடிவம்களையும் தமிழ்நாட்டில் இறக்குமதி செய்து இருந்தனர்.

மாக்சியம் செமிட்டிக் பாதிப்புடைய சிந்தனை என்று குற்றம்சாட்டப்பட்டதுடன் நீட்சேயின் பாசிசத் தோற்றக் காரணிகளை மறைத்து அவனைப் போற்றினர். பாசிச சிந்தனாவாதி மாட்டின் கை டேக்கர் கொண்டாடப்பட்டார். மாற்றாக ஜெயமோகன் போன்ற இந்துமதவாதிகள் இவர்களின் உதிரித் தகவல்களைச் சேகரித்துக் கொண்டு செமிட்டிக் மற்றும் மாக்சிய எதிர்ப்பும் பேசத் தொடங்கினர். தழிழ்நாட்டில் பெரியாரியம் மற்றும் தலித்தியம் பேசியவர்கள் திராவிடர் சிந்தனைக்கு நெருக்கமானவர்களாக இருந்த போதும் மறுபுறம் மேற்கத்தைய ஆரிய மற்றும் பாசிச செமிட்டிக் எதிர்ப்புக் கருத்துக்களையும் பிற்காலத்தில் கொள்முதல் செய்து இருந்தனர் என்பது பெரும் முரண்பாடாகும்.

இன்று திராவிடம் ஆரியம் காந்தியம் என்பன இந்திய பொது முதலாளிய வளர்ச்சியுள் நவீன மயமாகும் தொழிற்துறையுள் கலந்து உருகத் தொடங்கிவிட்டன. இவைக்கு எதிர்காலமில்லை. திராவிடம் என்பது தென்னிந்திய திராவிட மக்களை ஒன்றிணைப்பது என்று தொடங்கி பின்பு தமிழ்நாட்டில் திராவிட இயக்கமாக பெரியாரியமாகக் குறுகி இன்று இவை பாராளுமன்ற வாதக் கட்சி அரசியலில் கூட வழக்கொழிந்து வருகின்றன.

திராவிட இயக்கம்கள் இன்று இந்திய தேசியப் போக்குள் ஈர்க்கப்பட்டு கலந்துவிட்டன. தமிழ்நாட்டு திராவிட இயக்கவாதிகட்கு வெள்ளை மற்றும் கறுப்புத் திராவிடர்கள் இருப்பது தெரியாது. இவர்கள் இந்தியாவுக்கு வெளியல் உள்ள திராவிடராகக் கருதப்படுபவர்களை எண்ணுவதில்லை. செமிட்டிக் மற்றும் மங்கோலிய மக்கள் பிரிவுகளுடன் கூட திராவிடமொழிபேசும் மக்கள் பிரிவுகட்கு தொடர்புள்ளது என்பதால் ‘உலகத்திராவிடர்களே ஒன்றிணையுங்கள்’ என்றா இவர்கள் கேட்கமுடியும். திராவிடப் பெருமை என்பது ஆரியப் பாசிசச் சிந்தனா முறைக்குச் சமமானதே. திராவிடர்கள் ஆரியரால் ஒடுக்கப்படுகின்றனர் என்ற கருத்து வரலாற்றின் அறியாக்காலத்துக்கு உரியதான சான்று தர முடியாத கருத்துக்களைப் பின் தொடர்வதாகும்.

‘இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம்’ என்ற ஏகாதிபத்திய கருத்தியல் அப்படியே தமிழ்ச் சூழலுட் எடுத்துக் கையாளப்படுகின்றது. இஸ்லாமிய மக்களுக்கு எதிரான மேற்குலக யுத்தத்திற்கு ‘இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம்’ என்ற தனிமைப்படுத்தும் அரசியல் சித்தாந்தம் பாவிக்கப்படுகின்றது. மத்திய கிழக்கு நாடுகள் முழுவதும் அமெரிக்காவை எதிர்ப்பவர்கட்கு இப் பெயர் தரப்படுகின்றது. ஈராக்கிலும் ஆப்கானிஸ்தானிலும் ஈரானிலும் மேற்குலக அரசை எதிர்த்து போராடும் சக்திகட்கு இப்பெயர் இடப்படுகின்றது. ஒரு அரசியல் போராட்டம், ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புப் பண்புடைய இயக்கம் இப்படியாக மதவாத விளக்கம்களால் மட்டும் நிரப்பப்பட்டது. இஸ்லாம் எதிர்ப்பு இயக்கம் என்பது அரபு மக்கள் எதிர்ப்பு இயக்கம்களாகவும் இனவாத ஐரோப்பிய மேன்மை பேசும் அமைப்புக்களாகவும் அன்று இருந்தன.

ஐரோப்பாவிலும் அமெரிக்காவிலும் புதிய நாசி இயக்கம்கள் இப்போ யூதர்களை விட இஸ்லாமையும் முழு முஸ்லிம்களையும் எதிர்ப்பவர்களாக மாறியுள்ளனர். ஆபிரிக்க, ஆசிய முஸ்லிம்கள் மதவெறி கொண்ட கீழ்நிலை மனிதர்களாக அழித்தொழிக்கப்பட வேண்டிய மக்கள் பிரிவாக மாற்றப்பட்டுள்ளனர். ஜெர்மனியில் அரசு மட்டுமல்ல புதியநாசி அமைப்புக்களின் உறுப்பினர்கள் ஒன்றிணைந்து நாடு தழுவிய "PROD" என்ற இஸ்லாமிய எதிர்ப்பு இயக்கத்தைத் தொடங்கியுள்ளனர். அன்றைய யூத எதிர்ப்பு இன்று இஸ்லாம் எதிர்ப்பாக மாறியுள்ளது. ஊடகம்களில் பெரும் தொகையான இஸ்லாம் எதிர்ப்புச் சொற்கள் புழக்கத்துக்கு வந்துள்ள தினசரி புதிய ‘இஸ்லாம் மேலான விமர்சகர்கள்’ (Islamkritiker) தோன்றுகின்றார்கள். இணையத்தளம் முதல் பத்திரிகைகள் வரை முஸ்லிம்களைப் பயங்கரவாதிகள் தற்கொலைக் குண்டுதாரிகள், குழந்தைத் திருமணம், கட்டாயத் திருமண வழக்கம்களை உடையவர்கள் என்று உருவகிக்கின்றன. புதிய நாசி இணையத் தளம்களில் அரபுக்கள் பன்றிகளையொத்தவர்கள் என்று வர்ணிக்கப்படுகின்றார்கள். இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம் என்பது ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு இயக்கத்துக்கு இடப்பட்ட பெயராகும்.

இதனுள் உலகின் பலநூறு மில்லியன் முஸ்லிம் மக்கள் இருக்கின்றார்கள். உலகில் நடைபெறும் ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு இயக்கம்களை எல்லாம் மதத்தின் பெயரால் அடையாளப்படுத்த முடியுமா? யோர்ச்சு புஸ் ஒரு கிறீஸ்தவ அடிப்படைவாதி என்று ஏன் கொள்ளப்படுவதில்லை? ஐரோப்பியக் கூட்டமைப்பை ஒரு கிறீஸ்தவக் கூட்டமைப்பு என்று ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதா? பிரிட்டனின் அயர்லாந்து மேலான ஒடுக்குமுறையை புரட்டஸ்தாந்து, கத்தோலிக்கப் போராட்டமாக நாம் விளக்கமுடியாதா? தலாய் லாமாவின் சிந்தனைகள் ஏன் பௌத்த மத அடிப்படைவாதமாய்க் கொள்ளப்படுவதில்லை? தமிழ், சிங்கள பிரச்னையை ஏன் பௌத்த, இந்துமத அடிப்படைவாதம்கட்கு இடையேயான போராட்டமாய் விளக்கப்படுவதில்லை? ஒரு அரசியல் போராட்டத்தின் விளைவுகளே இன்று இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம் என்று மேற்கு நாடுகளால் பிரச்சாரப்படுத்தப்படுகின்றது.

மதம் என்ற அளவில் கிறீஸ்தவம் இஸ்லாம், யூத நம்பிக்கை யாவுமே கிட்டத்தட்ட ஒரே மூலத்தில் பிறந்த ஒரே சாயல்படைத்த மதம்களாகும். மதம்கட்கு உள்ள பிற்போக்குத்தன்மை, மனித விரோதப் பண்புகள் எல்லா மதம்கட்கும் பொதுவானவை. பைபிள் புனிதமானது அதன் தழுவலாகப் பிறந்த ‘குர்ரான்’ கொடியது என்ற வகுத்தல்கள் மேற்குலக அரசியலின் படையலாகும். இஸ்லாமிய இயக்கம் வரலாற்றில் தீவிரத்தன்மை பெற்ற காலம்களை நாம் பார்த்தால் அது மேற்கு நாடுகளின் அரசியல், இராணுவச் சதிகளின் விளைவாகவே இருந்தது. முதலாம் உலக யுத்த சமயத்தில் ஜெர்மனி, அரபு முஸ்லிம்கள் மத்தியில் பிரிட்டன் பிரான்சுக்கு எதிராக ‘புனித யுத்தம்’ எனப்படும் இஸ்லாமிய மதவாத அமைப்புக்களை உருவாக்கியது. அல்ஜீரிய விடுதலைப் போராட்டத்துக்கு எதிராக பிரான்சும் மேற்குநாடுகளும் அங்கு இஸ்லாமிய இயக்கம்களை உருவாக்கினர்.
ஆப்கானில் சோவியத் யூனியனுக்கு எதிராகவும் பாலஸ்தீனத்தில் PLO வுக்கு எதிராக இஸ்ரேல்’ஹமாஸ்’ இயக்கத்தை தொடங்கியது. பாகிஸ்தான், காஸ்மீர், சீனா, லிபியா. முன்னாள் யூகோஸ்லாவியா எங்கும் மேற்குலக உளவுத்துறைகள் இஸ்லாமிய இயக்கம்களை உருவாக்கின. இவர்களே குரான் போதிக்கும் இஸ்லாமியப் பள்ளிகளையும் உருவாக்கினர். அப்படி எதிர்ப்புரட்சி சக்திகளான இஸ்லாமிய இயக்கம்கள் உலக மயமான பின்னர் மத்திய கிழக்கு எண்ணெய் வளம்கள் ஆசிய நாடுகளின் பொருளாதாரத்தோடு பிணைந்த பின்பே ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு குணத்தைப் பெறுகின்றன.

இஸ்லாமிய இயக்கம்கள் என்பது ஆசிய, ஆபிரிக்க மக்களின் ஒரு பிரிவின் மேற்குலக எதிர்ப்பு இயக்கமாகும். 1990 முன்பு இந்த முஸ்லிம்அமைப்புக்ககள் அமெரிக்கக் கட்டுப்பாட்டுள் இருந்தன. கொம்யூனிச எதிர்ப்பும் உள்நாட்டில் ஜனநாயக எதிர்ப்பையும் சர்வாதிகார அரசியலையும் கொண்டிருந்தவையாகும். இன்று ஆசிய,ஆபிரிக்க எரிபொருள் வளம்களை காக்கும் இயக்கம்களாக உள்ளன. இந்த எழுச்சி தனி நாடுகளில் அல்ல ஒரு மில்லியாடனுக்கும் மேற்பட்ட மக்களின் இயக்கமாக உள்ளது. 3ம் உலக வளம்கள், தொழிற்துறை சார்ந்த போக்குகள் இதனால் பலமடைகின்றன. மேற்கு நாடுகள் எவ்வளவுக்கு கொடூரமான சக்திகளாகி மாறி யுத்தப் பயங்கரவாதம் செய்கின்றனவோ அந்த மட்டத்துக்கு இஸ்லாமிய இயக்கம்களும் கொடூரமாக மாறுகின்றன.

இஸ்லாமிய இயக்கம்கள் ஜனநாயகம், மனித உரிமைகள் என்பவற்றைக் கண்டறியாத 3ம் உலக சமூகம்களில் இருந்து உருவானவை என்பதால் இனக்குழுத்தன்மை வாய்ந்த தீவிரமான குணாதிசயம்களை வெளிப்படுத்துகின்றன. இப்பிராந்தியம்களில் தொழிற்துறை முன்னேற்றம் வளரும்போது இஸ்லாமிய இயக்கம்கள் பலமிழக்கத் தொடங்கும் மேற்குலக ஆதிக்கம்கள் முஸ்லிம் நாடுகள் மேல் குறையக் குறைய இந்த இயக்கம்கள் ஏனைய முதலாளிய ஜனநாயக அமைப்புக்கட்கும் தொழிலாளர் அமைப்புகட்கும் வழிவிடவேண்டிய வரும்.

இங்கு நம்மிற்பலர் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம் பேசுகிறாமே ஒழிய கிறீஸ்தவ, பௌத்த, யூத அடிப்படைவாதம்களைக் கிஞ்சித்தும் பேசவதில்லை. ஏகாதிபத்தியம்களை எதிர்க்கும் அமைப்புக்களை -அது தற்காலிகமாக இருப்பினும் கூட -நாம் ஏகாதிபத்தியம்களோடு ஒன்று சேர எதிர்க்கக்கூடாது. பலம் பொருந்திய பிரதான எதிரிக்கு எதிராய்ப் போராடும் எமது பலமற்ற எதிரிகளை எதிர்ப்பதென்பது மேற்குலக ஒடுக்குமுறையாளர்களை ஆதரிப்பதில் தான் கொண்டு போய் விடும். இஸ்லாமிய அடிப்படை வாதம் என்ற கருதுகோளே மேற்குலக பிரச்சாரகர்களாக மாறுவது தான். இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதத்தைப் பேசும் நாம் திபேத்திலும் பர்மாவிலும் உள்ள பௌத்த அடிப்படைவாதத்தைப் பேசவதில்லை என்பது நமது சிந்தனையொழுங்கு பற்றிய பிரச்னையாகின்றது. தலாய்லாமா, பின்லாடன் இருவருக்கும் உள்ள ஒற்றுமை மத அடிப்படைவாதம் என்றால் பின்லாடனின் மதவாதம் ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புப் பண்புடையது என்பதுடன் மேற்குலக கூலியான தலாய் லாமாவை விட உயர்வானது.

‘இந்தியா போன்ற நாடுகளில் நிலப்பிரபுத்துவக் கட்டமைப்பு, வன்முறையால் அழிக்கப்பட்டது. தொழிற் புரட்சியின் ஆரம்பம் சிதைக்கப்பட்டது. அந்நிய மூலதனத்தால் நிரப்பப்பட்டது’என்று வரிசைப்படுத்துகின்றோமா நாம் ? இங்கு ,மிகவும் மேலோட்டமானதும் எளிமைப் படுத்தப்பட்ட சுலோகம்களில் நாம் சிக்கியுள்ளதைக் காண்கின்றோம்.

இந்தியா மிகவும் மந்தகதிபடைத்த உலகின் பழமையான விவசாயப் பண்புகளையும் உற்பத்தி வடிவம்களையும் கொண்ட நாடாகும். பிரிட்டனின் வரவு என்பது இந்திய நிலப்பிரபுத்துவக் கட்டமைப்பை முழுமையாக அழிக்கவில்லை. அது மன்னர்களையும் ஜமீன்தார்களையும் கொண்டு அதை நிர்வகித்தது மறுபுறம் பல நூறு மக்கள் பிரிவுகள், இனக்குழுக்கள், மொழி மற்றும் பிரதேசப் பிரிவுகள் உடைய மக்களை ஒரே இந்தியாவாக பிரிட்டிஸ் இணைத்தது. ஒரே விதமான சட்டம், நிர்வாகம், கல்வி, சுகாதாரம், தெருக்கள், வாகனம், புகையிரதம் ஆகியவைகளைக் கொண்டு வந்தது. ஒரு மத்தியப்படுத்தப்பட்ட பலமான அரசை உருவாக்கியது. நாடு தழுவிய தொடர்பும் நாணயம், வரிமுறைகளையும் ஏற்படுத்தியது; ஒரு புறம் பிரிட்டன் இந்தியாவின் பழைமையை அழித்தது. மறுபுறம் , புதியதாக சமூக, பொருளியல் நிலைகளை உருவாக்க அது கட்டாயப்படுத்தப்பட்டது. ஆக்கலும் அழிவும் இணைந்தே நடந்தது. இந்தியாவில் பரவலாக நகரம்கள் உருவானது என்பது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தொழில் வளர்ச்சி வர்த்தகம் என்பன அல்லாமல் ஏற்பட்டிருக்கமுடியாது. இந்தியா கைப்பற்றப்பட்டுக் கொண்டிருந்தமைக்கு சற்று முன்பாகவே பிரிட்டனில் தொழில்புரட்சி ஏற்பட்டு இருந்தன.

பிரிட்டனின் இளம் முதலாளியம் பெரும் பேராசையுடன் கொலனிகளைச் சூறையாடியது ; மூலப்பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்தது.பிரிட்டனில் இருந்து உற்பத்திப் பொருட்களை இறக்கி கொலனிகளில் விற்றது. இந்தியக் குடிசைக் கைத்தொழில் உட்பட சிறு தொழில்கள் இதனால் அழியத் தொடங்கியது. பிரிட்டனின் பெரும் துணி ஆலைகளைக் காக்க இந்தியாவில் பருத்தியைக் கொண்டு மிகச் சிறப்பாக நெய்யப்பட்ட மஸ்லின் துணிகளின் உற்பத்தியை அழிக்க இந்திய நெசவுத் தொழிலாளர்களின் பெருவிரல்கள் வெட்டுவது வரை பிரிட்டன் சென்றது. இந்திய தொழிற்துறை வளர்ச்சியை பிரிட்டனால் தாமதிக்கச் செய்ய மட்டுமே முடிந்தது. ஒரு தொழிற்துறை வல்லமை பெற்ற நாடாக இந்தியா உருவாகத் தேவையான சமூகத் தயாரிப்பு, இந்தியர் என்ற தேசிய உருவாக்கம் என்பன பிரிட்டிஸ் காலத்திலேயே உருவாகின்றது.

இந்தியாவானது பிரிட்டிஸ் காலத்தில் அந்நிய மூலதனத்தால் நிரப்பப்பட்டது என்ற நம்மிற்பலரது விளக்கமானது எம்வரின் புரிதல் சார்ந்த குழப்பத்துக்கு அடையாளம், பிரிட்டன் இந்தியா உட்பட கொலனிகளைக் கொள்ளையிட்டே தனது சொந்த மூலதனத் திரட்டலையும் பிரிட்டிஸின் தேசியப் பொருளாதாரம், தொழிற்துறைகளைக் கட்டிக்கொண்டது. மறுபுறம் இந்தியாவானது பிரிட்டிஸ்காலத்தில் தான் தொழில் மயமாக்கலுக்கு பயிற்றுவிக்கப்பட்டது. பிரிட்டன் இந்தியாவைக் கைப்பற்றாமல் இருந்திருந்தால் இந்தியா தொழில்மயமாக இன்னமும் நீண்டகாலம் தனது சொந்த வழியில் வளரவேண்டி வந்திருக்கும். முதலாம் இரண்டாம் உலக யுத்த சமயத்தில் பிரிட்டனில் பொருட்கள் உற்பத்தி செய்ய முடியாமையாலும் விலை அதிகமாக முடிந்தமையாலும் இந்தியாவிலும் பகுதியாக உற்பத்தி செய்தது. சில தொழிற்துறைகளை இந்தியாவுக்கு கொண்டு வந்தது. பிற்காலத்தில் மேற்கத்திய மூலதனம்கள் தேசிய எல்லைகளை மீறி வளரத் தொடங்கியபோது அவை இந்தியா உட்பட நம் உலக நாடுகளில் நுழைந்தன. ஆனால் ,இன்றைய உலக மயமாதலில் இந்திய மூலதனம் தனது தேசிய எல்லைகளையும் தாண்டிக்கொண்டு 3ம் உலக நாடுகளில் மட்டுமல்ல மேற்கு ஐரோப்பாவிலும் நுழைவதைப் பலர் கவனிக்கவேயில்லை .

இந்தியா, சீனா இரண்டும் 21ம் நூற்றாண்டுக்கான நாடுகள் என்று "Die Zeit" என்ற ஜெர்மனியப் பத்திரிகை எழுதுகின்றது. உலக மக்கள் தொகையில் 35 வீதமானவர்கள் இப்பிராந்தியத்தில் வாழ்கின்றார்கள் என்பதுடன் உலகின் மிகப் பெரிய உழைப்பாளர்களின் நாடுகளாக இப்பிரதேசம்கள் மாறிவிட்டன. ஆசிய அபிவிருத்தி வங்கியான "ADB" யின் தலைவர் Haruhiko Kuroda ஆசியாவுக்கான பொது நாணயம், வரித்தீர்வு என்பவை பற்றிப் பேசியுள்ளார். ஜப்பானிய Yen சீன Yuan தென்கொரிய Won , இந்திய ரூபாய் இவைகட்கு மாற்றான நாணயமொன்றைக் கொண்டு வரத்திட்டம் உள்ளது. உலகவங்கி, சர்வதேச நாணய வங்கி இவை ஆசியப் பிராந்தியத்தில் மட்டுமல்ல முழு 3ம் உலக நாடுகளிலும் சக்தியிழந்துவிட்டது.

இலங்கை, பாகிஸ்தான், வங்காளதேசம், பூட்டான், நேபாளம், மாலைதீவு ஆகிய பகுதிகளில் மட்டுப்பட்டுக் கிடந்த இந்தியா இப்போ இந்தியத்துணைக்கண்ட எல்லைகளைக் கடந்து வெளியேறி உலகு தழுவிய சந்தை, மூலதனமிடல், தொழிற்துறைகளில் மேற்குலக நாடுகளின் பிரதான போட்டி நாடாகிவிட்டது. இந்தியா, பிறேசில், தென் ஆபிரிக்கா என்பன கூட்டாக "IBSA" என்ற சுதந்திர வர்த்தக வலயத்திட்டத்தை உருவாக்கியுள்ளன. பிறேசிலுடன் கூட்டாக "Icone" என்ற ஆய்வுத்திட்டத்தை தொடங்கியுள்ளது. உயிரணுத் தொழிநுட்பம், விண்வெளி ஆய்வு மற்றும் விமானத் தயாரிப்பு தொழிநுட்பம், அணுத் தொழில்துறை, மருந்துப் பொருட்கள் தயாரிப்பில் இவர்கள் ஆய்வு மற்றும் தயாரிப்புக்களில் ஈடுபட்டுள்ளன. இந்திய மருந்துப்பொருள் தயாரிப்பு நிறுவனமான Ranbaxy பிறேசில் முதல் தென் ஆபிரிக்காக வரை நுழைந்துள்ளமையால் பாரம்பரியமான ஜெர்மனிய பிரிட்டிஸ் மருந்துப் பொருள் தயாரிப்பு நிறுவனம்கள் தமது சந்தைகளைப் பறி கொடுத்துள்ளன. மேற்குலகின் உயர்ந்த உற்பத்திச் செலவு அதிகவிலைகளுடன் உலக சந்தைகளில் இந்தியா, சீனா, பிறேசில் போன்ற நாடுகளுடன் மேற்கு நாடுகள் போட்டியிட முடியவில்லை.

பிரிட்டனிடமிருந்து Ford நிறுவனத்தால் வாங்கப்பட்ட Jaguar ,land rover ஆகியவைகளை இந்திய Tata motors வாங்குகின்றது. இதேபோல் tata நிறுவனத்தின் துணை நிறுவனமான Tata steels பிரிட்டிஸ், நெதர்லாந்து ஆகிய நாடுகளின் உருக்கு இரும்புத் தயாரிப்பு நிறுவனமான Corus ஐ வாங்கியின் மூலம் உலகின் 5 வது பெரிய இரும்பு உருக்கு நிறுவனமாக மாறியுள்ளது. இதே நிறுவனம் சிங்கப்பூரின Natsteel தாய்லாந்தின் ; Millenium steel ஐ வாங்கியுள்ளது. இதன் மூலம் இத்தாலியின் Riva ஜெர்மனியின் Thyssen Krupp ஆகிய இரும்பு உருக்கு தயாரிப்பு நிறுவனங்களை முறையே 9 வது மற்றும் 10 வது இடத்துக்குத் தள்ளியுள்ளது. மற்றொரு இந்தியரின் நிறுவனமான Lakshmi Mittal தான் உலகின் மிகப் பெரும் இரும்பு உருக்கு தயாரிப்பு நிறுவனமாகும். இது அமெரிக்காவின் "Nucor"மற்றும் "USS" விடப் பெரியதாகும். லுக்சம்பேர்க்கின் "Arcelor" ஐ 2005 இல் 26 மில்லியாடன் டொலருக்கு வாங்கியதின் மூலம் இது சீனா முதல் மேற்கு நாடுகள் வரை ஆதிக்கம் செலுத்தும் நிறுவனம் ஆகிவிட்டது. பிரிட்டன், இந்தோனேசியா,ரூமேனியா, கசகஸ்தான் உட்பட பல நாடுகளில் தொழிற்சாலைகளைக் கொண்டுள்ளது.

இந்த இந்து முதலாளி ரூமேனியத் தொழிலாளர்கட்கு கிறீஸ்தவ தேவாலயம் இலவசமாய்க் கட்டித் தருகின்றான். பிரிட்டிஸ் தொழிற் கட்சிக்கு நிதி தருகின்றான். Lakshmi Mittal க்குப் போட்டியாக வந்த மற்றைய இந்திய நிறுவனமான Tata இப்போ உலகில் 50 நாடுகளில் 96 நிறுவனம்களைக் கொண்டுள்ளது. இதில் 2,50,000 தொழிலாளர்கள் வேலை செய்கிறார்கள். இரும்பு, இயந்திரத் தொழில், இரசாயனம், நுகர்பொருள், எரிபொருள், தொலைத்தொடர்பு, உட்பட பலதுறைகளில் இது உள்ளது. இத்தாலிய Fiat , ஸ்பெயினின் ; Hispano Carrocera ஆகிய வாகனத் தயாரிப்பு நிறுவனம்களில் Tata நிறுவனம் பங்குகளை வாங்கியுள்ளது. இது Tata Motors,Tata steel , Tata consultancy எனப் பல துணை நிறுவனம்களைக் கொண்டுள்ளது. Tata CTS தான் ஆசியாவிலேயே மிகப் பெரிய software தயாரிப்பு நிறுவனமாகும்.

இந்தியா தனது உற்பத்தியில் 40 வீதத்தை வெளிநாடுகட்கு ஏற்றுமதி செய்கிறது. இந்தியாவின் சீனாவுக்கான ஏற்றுமதி கடந்த 5 வருடத்தில் 12மடங்காக அதிகரித்துள்ளது. சீனாவின் Dong Fang, Changchun, FAW , போன்ற வாகனத் தயாரிப்பு போலவே இந்திய Ashok Leyland ,Tata பெரிய வாகனத் தயாரிப்பில் இறங்கிவிட்டது. இந்திய கைத்தொலைபேசி நிறுவனமான Bahatri தென் ஆபிரிக்க கைத் தொலைபேசி நிறுவனமான MTN ஐ 62 மில்லியன் வாடிக்கையாளருடன் வாங்கியுள்ளது.

இந்திய "HAL" நிறுவனம் அமெரிக்காவின் "Bell" கெலிகொப்டர் உற்பத்தி நிறுவனத்துடன் இணைந்து இந்தியாவில் "Bell Texto407 என்ற புதிய நவீன கெலிகளைத் தயாரிக்க உள்ளது. இதே சமயம் ஐரோப்பிய, "EADS"வுடன் இணைந்து இந்தியாவில் "Eurocopter" என்ற கெலிகொப்டர்களை தயாரிக்க ஒப்பந்தமாகியுள்ளது. பிரான்சின் ; Renault வாகனத் தயாரிப்பு நிறுவனம் இந்திய, M&M நிறுவனத்துடன் கூட்டாக வாகனத் தயாரிப்புத் திட்டம். ஜெர்மனிய VW,BMW, கார்த் தயாரிப்பு நிறுவனம்கள் இந்தியாவுள் நுழைவு. இந்தியாவானது உலகில் சீனாவுக்கு அடுத்து உலகின் மிகப் பெரிய தொழிலாளர்களைக் கொண்ட நாடாக வளர்கின்றது. நவீன முதலாளியம் வளர்கின்றது என்றால் அதன் எதிர்விளைவாக தொழிற்துறைப் பாட்டாளி வர்க்கமும் இந்தியாவுள் உருவாகி வருகின்றது.

2010 ஆம் ஆண்டில் சீனாவில் 109 மில்லியன் தொழிற்துறைப் பாட்டாளிகள் இருப்பர் என்றால் இந்தியாவில் அது 80 மில்லியனாக இருக்கும் என்று மதிப்பீடுகள் காட்டுகின்றன. இந்தியாவில் சிறு தொழில் சிறு உற்பத்தி அழிகின்றது என்றால் பெரும் தொழிற்துறைக்கு வழிவிடவே இது நடைபெறுகின்றது. சிறுவிவசாயி, சிறு உற்பத்தியாளன், சிறுவர்த்தகர், சிறுகைத்தொழில் என்பன அழிபட்டே தீரும். சிறுவிவசாயிகள் நெசவாளர்கள் தற்கொலை செய்வது நடைபெறுகின்றது. இது முதலாளிய வளர்ச்சிப் போக்கின் விதியாகும். முன்பு வளர்ந்த மேற்கு நாடுகளிலும் இத்தகையவை நடந்தன. இறுதியாகச் சோசலிசம் வந்து முழு மக்களையும் விடுதலை செய்யும் வரை வர்க்க சமுதாயக் கட்டமைப்பைத் தகர்க்கும் வரை இந்த மனித அநீதிகளை நிறுத்த மார்க்கமில்லை.

நாம் ஏனைய சமகால தமிழ்ப் பரப்பு சீர்திருத்தவாதப் போக்காளர்களைப் போலவே உலக மயமாக்கலுக்கு முந்திய மதிப்புக்களில் பின் தங்கிவிட்டோமா?

ஐரோப்பிய மையவாதப் போக்குகள் மேற்குலகே இன்னமும் 3ம் உலக நாடுகளைக் கட்டியவிழ்ப்பதான பழைய கருத்துக்களில் உறைந்து போயுள்ளனர். இன்றைய மேற்குலக வங்கி மற்றும் பெரு நிறுவனங்கள் சந்திக்கும் நெருக்கடிகள் 3ம் உலக நாடுகளையும் பின் தொடர்கின்றது. மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளும் ஐரோப்பாவும் தமது உலகார்ந்த முதன்மையிடத்தை இழந்து விட்டன. இந்த நாடுகளில் தொழிலாளர்களின் எழுச்சி, மக்கள் கிளர்ச்சிகட்கான காலம் அரும்பத் தொடங்கிவிட்டது. அதைக் காண நாம் அனைவரும் கட்டாயம் உயிருடன் இருப்போம். தமிழ்த்தேசியம் தமிழ்ஈழம் சமஸ்டி என்ற சகல வரலாறு கைவிட்ட போக்குகளை முழுமையாகத் தலை முழுகவும் வாழும் புகலிட நாடுகளின் மக்கள் கிளர்ச்சிகள், சோசலிசத்துக்கான உழைக்கும் மக்களின் முழக்கம்களில் கலக்கவும் காலம் கட்டளையிடும். இது தவிர்க்கமுடியாமல் நடக்கும் தப்ப முடியாமல் நாம் முகம் கொடுப்போம்.

3ம் உலக நாடுகள் எல்லாவற்றிலும் நிலப்பிரபுத்துவக் கட்டம் இருந்தது என்ற தமிழ்ச் சூழற் கருத்தாவது, ஆபிரிக்கா மற்றும் அரபு நாடுகளில் கிட்டத்தட்ட நிலப் பிரபுத்துவம் நிலவவில்லை என்றே கொள்ளவேண்டும். ஆபிரிக்கா நிலப்பிரபுத்துவத்துக்கு முற்பட்ட இயற்கையுடன் இயைந்த வாழ்வு, வேட்டையாடல் சுயதேவைக்குப் பயிரிடல் என்பன நிலவியது. இங்கு நிலப்பிரபுத்துவம் இருக்கவில்லை. கொலனிக்காலத்திலேயே ஐரோப்பியர் பெரும் நிலப்பரப்பில் பயிர் செய்யத் தொடங்கினர். அரபு நாடுகளில் விவசாயம் பிரதான தொழிலாகவோ நிலம் அதிகாரத்துக்கானதாகவோ இருக்கவில்லை. அரபு மக்கள் மந்தை மேய்ப்பும் நாடோடிப் பண்புகளையும் கொண்டிருந்த மக்கள் நிலையான விவசாயம் செய்யத்தக்க நீர்வளமோ ஆறுகளோ அங்கு இல்லை. வாழக்கடினமான புவியியல் நிலையில் அவர்கள் இருந்தனர். இந்தியா, சீனா இடையேயான வர்த்தகம்களைக் கொள்ளையிடுபவர்களாகவும் அதன் பின்பு அவர்கள் வர்த்தகம் புரிபவர்களாகவும் ஒரு பகுதி மாறுகின்றது. வர்த்தகம் வளர்ந்த பின்பே அரபுக்களின் நாகரீகம் வளர்கின்றது. இங்குபலர் எழுந்தபாட்டுக்கு நிலப்பிரபுத்துவம் என்பதை பிரயோகிக்கப் பார்க்கின்றார்களா?

செவ்விந்தியர்கட்கோ ஆபிரிக்க மக்களினம்கட்கோ இதைப் பொருத்தமுடியாது. அவர்கள் இக்கட்டத்தை வந்தடைய இன்னமும் காலம் இருந்தது. இவர்கள் நிலப்பிரபுத்துவத்துக்கு முந்திய இனக்குழுத்தன்மை படைத்தவர்களாக இருந்தனர். இந்த நாடுகளில் காலனி ஆதிக்கம் ஏற்பட்ட பின்னர் இவை அப்படியே கைப்பற்றி ஆளப்படவில்லை என்பதையும் புதிய சமூக பொருளியல் நிலைமைகட்கான அடித்தளம்கள் இடப்பட்டன என்பதையும் நாம் காணவேண்டும். நிர்வாக முறைகள், புதிய முதலாளிய பண்பாட்டின் தொடக்கம், சுதேசிய மொழிகள் பரவலாதல், எழுத்து வடிவம் பெறல், அச்சுக்கலை வளர்ச்சி என்பன தேசியம், முதலாளியம் என்பன வளர்வதற்கான தொடக்க நிலையாயின. மேற்கு நாடுகளின் மூலதன உருவாக்கம் என்பது அமெரிக்காவில் தங்கம், வெள்ளி கண்டுபிடிக்கப்பட்டமை இந்தியா, சீனா, ஆபிரிக்கா கைப்பற்றப்பட்டமையூடாகவே நடந்தது. தம் சொந்த நாட்டுள் பெறப்பட்ட செல்வம் மூலப்பொருள், சந்தையுள் அவை தங்கியிருக்கவில்லை. குடியேற்ற நாடுகளுடன் வரியற்ற வர்த்தகம், சமமற்ற பொருளாதார கொடுக்கல் வாங்கல்கள் நிலவின.

தொடரும்... தமிழரசன் (பேர்லின்)

Read more...

ஆறாத்துயரம். மே 17 ற்கு முன்னாள் போராளியான போல் ஹரிஹரசர்மா வின் சமர்ப்பணம்:

இன்னும் ஓரிருதினங்களில் புலி ஆதரவாளர்களால் மே 17 தினம் விமரிசையாக கொண்டாடப்படும். இதே மே 17 1991 அன்று யாழ் பல்கலைக்கழகத்தின் மாணவியான சிவரமணி; தற்கொலை செய்து கொண்டார். ஏகபிரதிநிதித்துவ மோகம் கொண்டலைந்த பாசிஸ வெறியர்கள் அந்நாளில் மனித உயிர்களின் சமாதான சகவாழ்வுக்காக தனது கவித்திறனூடாக மக்களை விழிப்படைய செய்ய முயன்ற சிவரமணியை எவ்வாறு தற்கொலைக்கு தூண்டினார்கள் என்பதை அவரது நண்பரும் முன்னாள் போராளியுமாகிய போல் ஹரிஹரசர்மா என்பவர் 26 வருடங்களின் பின்னர் இவ்வாறு எழுதியுள்ளார்.


ஆறாத்துயரம்
****

எமது நண்பி சிவரமணி 1991மே மாதம் 17ம்திகதி தற்கொலை செய்துகொண்டாள் அவள் பற்றிய நினைவுகள் எனது கடந்த கால வாழ்க்கையில் கல்வெட்டாயின. அவளது தற்கொலைக்கான காரணம் அரசியல் ரீதியானதென்பதை நான் அறிந்தவன்; உணர்ந்தவன். இன்றைக்கு முகப்புத்தகத்தில் அவளின் தற்கொலைக்கு சாதியக் காரணிகளே காரணம் என்ற கோணத்திற் கருத்துகள் பகிரப்படுகின்றன. சிவரமணியின் மரணம் வரையில் அவளுடன் நட்பாக இருந்தவர்களுள் நானும் ஒருவன்.

1987 காலப்பகுதியிற் செல்வி மற்றும் தில்லை ஊடாகச் சிவரமணியுடன் எனக்கு நட்பு உருவாகிறது. யாழ்ப்பாணப்பல்கலைக்கழகத்தின் தேனீர் விடுதியில் அவரை முதன்முதலாகச் சந்தித்தேன். மிக மென்மையான பெண். அப்பொழுதே தில்லையும் சிவரமணியும் காதலர்களாக இருந்தனர். சிவரமணியுடன் பழகிய நாட்களில் அவர் தில்லையுடன் கொண்டிருந்த காதலால் சமூக ரீதியான நெருக்கடிக்கு உட்பட்டிருந்ததாக ஒருநாட் கூட நாங்கள் உணர்ந்ததில்லை. நான், செல்வி, தில்லை, சிவரமணி ஆகியோர் அடிக்கடி பல்கலைக்கழகத்திலும் எனது வீட்டிலும் செல்வியின் அறையிலும் சந்தித்து உரையாடுவதை வழமையாகக் கொண்டிருந்தோம். நான் செல்வி தில்லை போன்றவர்கள் தழீழ மக்கள் விடுதலைக்கழகத்தின் உறுப்பினர்களாக இருந்த போதும் அதன் உட்கட்சிப்படுகொலைகள், அராஜகம், மக்கள்விரோதப்போக்கு என்பவற்றுக்கு எதிராகத் தொழிற்பட்டவர்கள். தில்லையுடனும் செல்வியுடனும் சிவரமணி கொண்டிருந்த நட்பு அவரது அரசியற்பிரக்ஞைக்கு வலுவூட்டியது.

1989 காலப்பகுதியின் இறுதியிற் செல்வியும் சிவரமணியும் இந்தியாவில் நிகழ்ந்த பெண்கள் மகாநாடு ஒன்றுக்குச் சென்றனர். அப்பயணத்தில் நானும் இணைந்து கொண்டு தென்னிந்தியாவுக்குச் சென்றேன். மேற்குறித்த மகா நாடு முடிந்ததும் சிவரமணி இலங்கை திரும்பிவிட்டார். செல்வி சென்னையிற் தங்கி மிக நீண்ட காலத்தின் பின் தன் உயிர்த்தோழனான அசோக்கைச் சந்திக்கிறார்.

செல்வியும் நானும் இலங்கை திரும்பிய போது இந்திய ராணுவம் விலகத்தொடங்கி அவ்விடத்தைப் புலிகளின் இராணுவ அணிகள் எடுக்கத் தொடங்கியிருந்தன.

புலிகளின் புலனாய்வுக்கட்டமைப்புக்கள் யாழ்குடாநாட்டைத் தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரத்தொடங்கியிருந்தன. மாறுபட்ட கருத்தாளர்கள் எல்லோரையும் கண்காணிக்கவும் கடத்தவும் கொலை செய்யவும் தொடங்கியிருந்த புலிகளின் அதிகாரம் அச்சம் தருவதாக மாறியிருந்தது.

கந்தர் மடத்திலிருந்த எனது வீட்டிக்கு ஒருநாள் செல்வியுடன் வந்த சிவரமணியின் துவிச்சக்கரவண்டியின் சாவிக்கொத்தில் கொழுவியாக ஒருதுப்பாக்கிச் சன்னம் இருந்ததைக் கவனித்தேன். என்ன துப்பாகிச்சன்னத்தைக் கொழுவியிருக்கிறீர்கள் ? என்று சிவரமணியைக் கேட்டேன். இக்காலத்தை இதுதானே ஆக்கிரமித்திருக்கிறது. அதனால்தான் இதைக் கொழுவி வைத்திருக்கிறேன் என்றார்.

அக்காலத்தில் புலம் பெயர் தேசத்தில் இருந்து பல மாற்றுக்கருத்துக் கொண்ட அரசியல் இலக்கிய இதழ்கள் வந்து கொண்டிருந்தன, அவற்றுக்குத் தனது கவிதைகளை அனுப்புவதற்காக என்னிடம் சிலகவிதைகளைச் சிவரமணி அக்கணத்தில் தந்தார். (நான் வடக்கில் இருந்து அகன்று கொழும்பு போகவிருந்தேன்.) செல்வியும் நானும் அவற்றை வாசித்துக் கொண்டிருந்த போது என்னனினைத்தாரோ தெரிய வில்லை எனக்கு இக்கவிதைகளிற் திருப்தியில்லை;திருத்த வேண்டும் வெளியிட வேண்டாம் எனக்கூறித் திருப்பி வாங்கிக் கொண்டார். நானும் கொழும்பு போய்விட்டேன். கொழும்பில் இருந்த போது எனக்கு எழுதிய கடிதம் ஒன்றில் வடக்கில் மாற்றுக்கருத்துக்களுக்கு மதிப்பளிக்காத சூழ்நிலை நிலவுவதைக் குறிப்பிட்டிருந்தார். இங்கு நிலவும் நம்பிக்கை அற்ற சூழ்நிலையைச் சுட்டி வருத்தப்பட்டுக் கடிதம் எழுதியிருந்தார். பல்கலைக்கழகப்படிப்பு முடிந்ததும் தென்னிலங்கைக்கு வந்து இலக்கியமற்றும் அரசியற் செயற்பாடுகளில் ஈடுபட விருப்பமாக இருக்கிறதென்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

நான் கொழும்பில் இருந்த போது மே 1991 இல் தீப்பொறி பாலா என்னிடம் ஒருநாள் வந்து தீப்பொறித் தோழர் ஒருவரை அமைப்பு வேலைகளுக்காக யாழ்ப்பாணத்திற்கு கூட்டி சென்று திரும்பவும் கூட்டிவரமுடியுமா என்று கேட்டார். அப்போது யார் என்னுடன் வரப்போவது என்பது எனக்குத் தெரியாது. நான் தீப்பொறியில் உறுப்பினராகவும் இருக்கவில்லை. ஆனால் அவர் என்னைக் கேட்டதற்கு காரணம் இருந்தது. யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து புலிகளால் தேடப்பட்ட சிலரை நான் தெற்கிற்குப் புலிகளின் சோதனைச் சாவடிகளைச் சந்திக்காத கள்ள வழிகளால் அழைத்து வந்திருந்தேன்.அக்காலத்தில் யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வெளியேறுவதற்கு புலிகளிடம் அனுமதி பெறவேண்டும் இக்காரணத்தினால் குறித்த தோழரை வடக்கிற்கு அழைத்துச் சென்று பத்திரமாகத் திருப்பிகொண்டுவரும் வேலையைச்செய்து தரும்படி பாலா என்னிடம் கேட்டார். பாலா கந்தர்மடத்தில்
எங்களுக்குப் பக்கத்து வீட்டில் இருந்தவர். அவர்தான் என்னையும் என்னுடைய இரணைச் சகோதரரையும் 1983 ல் தமிழீழ மக்கள் விடுதலைக்கழகத்தில் சேர்த்தும் விட்டவர். அவர் கேட்டதும் செய்வோம் எனச் சொல்லிவிட்டேன். மக்களின் உண்மையான விடுதலையை நேசித்தவர்கள் மீது புலிகள் மேற்கொண்ட அராஜகம் எனக்கு உடன்பாடற்றதாக இருந்தது; கோபத்தைத் தருவதாக இருந்தது. அவர் கேட்டதும் நான் உடன் ஓப்புக்கொண்டதற்குக் காரணம் அதுதான்.

வவுனியாவுக்குப் புகையிரதத்திற் போய் அங்கிருந்து துவிச்சக்கரவண்டியிற் யாழ்ப்பாணம் போவதென்று முடிவுச செய்யப்பட்டது. இதற்கு ஏதுவாக நானும் தீப்பொறி பாலாவும் இரண்டு துவிச்சகர வண்டிகளை வாங்கி முற்கூட்டியே சரக்கு இரயிலில் வவுனியாவிற்கு அனுப்பிவிட்டோம். இரண்டு நாட்கள் கழித்துக் கொழும்புக் கோட்டை ரயில் நிலையத்திற்கு, யாழ்ப்பாணம் போவதற்கு ஆயத்தமாக வரும்படி பாலா என்னிடம் சொன்னார். அவர் சொன்னபடி நான் போனபோது நான் அழைத்துச் செல்ல வேண்டிய தோழரை அவர் அங்கு கூட்டிவந்திருந்தார். அவரை பார்த்தவுடனேயே எனக்குத் தெரிந்து விட்டது. அவர்தான் தோழர் கேசவன் புதியதோர் உலகம் கோவிந்தன் எனச் சொன்னால் இன்னும் கனதியாக இருக்கும். நான் தமிழீழ மக்கள் விடுதலைக்கழகத்தில் இருந்தகாலத்தில் அவரை இரண்டொருமுறை சந்தித்துமிருக்கிறேன்.

வவுனியாவில் இருந்து புலிகளின்கட்டுப்பாடுப்பிரதேசத்துக்குள் நுளைந்த பின் பூவரசம் குளம் வழியாக நானும் கேசவனும் ஏறத்தாளத் தொண்ணூறு மைல்களைத் துவிசக்கர வண்டியில் உரையாடியபடி கடந்தோம்.
1989 இல் இந்திய இராணுவம் போக யாழ்ப்பாணம் புலிகளின் கட்டுபாட்டுக்குள் வந்த போது தீப்பொறியில் இருந்த மூத்த தோழர்கள் பலரும் உயிரைப்பாதுகாக்க வெளியேறவேண்டி ஏற்பட்டதால் தீப்பொறி அமைப்புபின் வேலைகளிற் பாரிய பின்னடைவு ஏற்பட்டுள்ளது எனவும் உறுப்பினர்களிடையே மீளவும் தொடர்புகளை ஏற்படுத்தி அமைப்பை கட்டியமைப்பதுதான் தமது பயணத்தின் நோக்கம் என்று அவ்வுரையாடலில் கேசவன் எனக்குச் சொன்னார்.

நாவற்குழியில் உள்ள யாழ்ப்பாணம் வரவேற்கிறது என்ற வளைவு வந்ததும் தோழர் கேசவன் இப்பொழுது பிரிந்து நாளை காலை கொக்குவில் சனசமூகநிலையதில் சந்திப்போம் என்று கூறினார். அடுத்த நாட்காலை கொக்குவில் சனசமூகநிலையதிற் காத்திருந்த போது எனது தோழர் ஒருவரின் சகோதரர் வந்து என்னைக் கேசவனிடம் கூட்டிச்சென்றார். அவர் தங்கியிருந்த வீடு தமிழீழ மக்கள் விடுதலைக்கழகத்தில் இருந்த ஏற்கனவே எனக்கு தெரிந்த தோழரொருவரின் வீடு. நான் அங்கு போன போது முன்பு எங்களுடன் தமிழீழ மக்கள் விடுதலைக்கழகத்தில் வேலைசெய்த மலையகத்தைத் சேர்ந்த பெண் தோழர் ஒருவரும் இருந்தார். தோழர் கேசவன் அப்பெண் தோழரைக் காட்டிப், புலிகளிடம் வடக்கை விட்டுப்போக இவர் அனுமதி கேட்கப்போனால் இவ்வுலகை விட்டே இவர் போக வேண்டி வரும் அதனால் இவர் இங்கு தலைமறைவாக இருக்கிறார். இவரைத் தென்னிலங்கைக்குக் கூட்டிக்கொண்டு போய் விட்டுவிட்டு வரமுடியுமா என்று கேட்டார்.

அப்பெண் தோழரை எனது இன்னுமொரு நண்பருடன் இணைந்து துவிச்சக்கரவண்டியில் ஏற்றிக்கொண்டு வவுனியா பயணமானேன் அப்பொழுது ஏ 9 வீதியில் புலிகளுக்கும் இராணுவத்துக்குமிடையிற் உக்கிரமான சண்டை நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தபடியாற் பொதுமக்கள் போக்குவரத்து வவுனியா மன்னார் பாதையாற் பூவரசம்குளம் ஊடாகவே நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தது. பூவரசம்குளத்தில் சிலநாட்கள் தங்கியிருந்து புலிகளின் சோதனைச்சாவடியைத் தவிர்க்க வழிகளைத் தேடிக்கொண்டிருந்த போது உள்ளூர் வேட்டைக்காரனான காசிப்பிள்ளை என்பவருடன் தொடர்பு ஏற்பட்டது. அவருக்கோ வவுனியாவின் காட்டுப்பாதைகள் அனைத்தும் அத்துப்படி. அவரின் உதவியுடன் இராணுவத்தினதும் புலிகளினதும் சோதனைச் சாவடிகளுக்கிடையிலிருந்த காவலற்ற காட்டுக்குள் இரவு சென்று காத்திருந்து மக்கள் போக்குவரத்து ஆரம்பித்ததும் அவர்களுடன் கலந்து இராணுவக்கட்டுப்பாட்டுப்பிரதேசத்துக்குள் குறித்த அம்மலையகத்தோழி சென்றுவிடார். பெருத்த நிம்மதியுடன் நானும் எனது நண்பரும் பாலியாற்றில் கால் நனைத்து யாழ்ப்பாணம் திரும்பினோம். சில மாதங்களின் பின் காசிப்பிள்ளை அண்ணையை, ஆட்களை எல்லை கடத்தியதற்காக ஓமந்தையில் வைத்துப் புலிகள் சுட்டுக்கொன்று விட்டார்கள்.

மலையகப் பெண்தோழரைப் பத்திரமாக அனுப்பி யாழ்ப்பாணம் திரும்பிய 1991 மே 17ம் திகதி வெள்ளி கிழமை மாலை சிவரமணி தற்கொலை செய்து விட்டார் என்ற செய்தியை நண்பர் ஒருவர் என்னிடம் கூறினார். ஒரு தோழியைப்பாதுகாத்து அனுப்பிய நாளில் இன்னொரு தோழியப் பாதுகாக்க முடியாமற் போனது. இதயம் அதிர்ந்து போனது. 1990 களில் செல்வி கடத்தப்படுவதற்கு முன்பு புலிகள் தில்லையைக் கடத்தியிருந்தார்கள். தில்லை கடத்தப்பட்டதில் இருந்து சிவரமணி கடும் மன உளைச்சலுக்கும் அச்சத்துக்கும் ஆளாகியிருந்திருக்கிறார். வீட்டுக்கு வரும் இனம்தெரியாத எவருக்கும் தனக்குச் சொல்லாமற் கதவு திறக்க வேண்டாமென்றிருக்கிறார். சிவரமணியின் தாயார் உயர் ரத்த அழுத்தத்திற்கு மருந்து பாவிப்பவர். அம்மருந்துக் குளிசைகள் அடங்கிய குடுவையைத் தற்கொலை செய்வதற்கு அண்மித்த காலங்களிற் தது தலைணைக்குக் கீழே வைத்திருந்திருக்கிறார். இந்தத்தகவலைச் செல்வி சிவரமணியின் மரணவீட்டில் அவரைச் சந்தித்த போது எனக்குச் சொன்னார். பின்னொருநாளிற் சிவரமணியின் தங்கை, மருந்து குளிசைகளைச் சிவரமணி தனது தலையணைக்கடியில் வைத்திருந்த விடையத்தை எனக்கு உறுதிப்படுத்தியிருந்தார்.

தில்லை கடத்தப்பட்ட பின்னர் நண்பர்கள் பலரும் செல்வியையும் வடக்கை வீட்டு நீங்கும்படி வற்புறுத்தி இருந்தனர். ஆனால் செல்வியோ உறுதியும் ஓர்மமும் நிறைந்த தோழி. அங்கு வாழவும் நாடகமும் அரங்கியலில் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத்திற் சாதிக்கவும் மாற்றுக்கருத்துக்காக நிமிந்து நிற்கவும் மக்களின் விடுதலைக்காக தனது குரலை உயர்த்தவும் விரும்பி வடக்கை விட்டு நீங்க மறுத்து உறுதியோடிருந்தார். தில்லை கடத்தப்பட்டுக் கொலை செய்யப்பட்ட போதும் சிவரமணியையும் இழப்பேனென்று நினைத்திருக்கவில்லை. சிவரமணியை இழந்தபின் செல்வியை இழப்பேனென்றும் நினைத்திருக்கவில்லை. புலிகள் கொன்றனர். அதனால் இழந்தோம்.

சிவரமணி இறந்த இரவு ஒன்பது மணியளவில் தோழர் கேசவனை சந்தித்துப் பெண் தோழர் வவுனியா போய்ச் சேர்ந்ததைச் சொன்னேன். சிவரமணி போய்ச் சேர்ந்ததையும் சொன்னேன். கண மௌனத்தின் பின் கேசவன் தனது பயணத்திட்டத்தின் முக்கால்வாசி முடிந்துள்ளது, மிகுதி முடிந்ததும் இன்னும் ஒரு கிழமையில் நாங்கள் வெளிக்கிடலாம் என்றும் என்னை இரவு உணவைச் சாப்பிட்டு விட்டுப் போகுமாறும் கேட்டார். நான் சிவரமணியைப் பார்ப்பதற்காகப் போகிறேன் என்று சொல்லி உடனடியாகவே புறபட்டுவிட்டேன்.

அடுத்த நாள் காலை தோழர் கேசவன் இருந்த விட்டுக்குப் போனேன் வீடு பூட்டி இருந்தது. அதற்குஅடுத்த நாளும் தோழர் கேசவனைப் பார்ப்பதற்குப் போனேன் அப்போழுதும் அவ்வீட்டில் ஒருவரும் இல்லை. அன்றுதான் சிவரமணியின் இறுதிக் கிரியைகளும் நிகழ இருந்தன. ஆகையால் அதில் கலந்து கொள்ளப் போனேன். வீரமாகாளி அம்மன் கோவிலின் பக்கத்தில் இருந்த சிவரமணி வீட்டில் இருந்து அவரது இறுதி ஊர்வலம் ஆரம்பித்து கோம்பயன்மணல் மயானத்திற்குச் சென்றடைந்த போது என்னைக் கொக்குவில் சனசமூகநிலையத்தில் சந்தித்த தோழர் பின்புறமிருந்து எனது தோழிற் தட்டி கேசவன் தோழரை முந்தநாள் இரவு புலிகள் கைது செய்து விட்டார்கள். நீ உடனடியாகப்போய் விடு என்றார். எனக்குத்தகவல் சொன்ன அன்றிரவே அத்தோழரையும் புலிகள் கடத்திவிட்டிருந்தனர் எனப் பின்னாளிற் கேள்விப்பட்டேன்.

நினைவுக்கிடங்கில் உக்கிப்போகாமல் கிடந்து உயிரை வேகச்செய்யும் இந்த நினைவுகள் முதுமையை நோக்கி நகரும் எங்களுக்கு வரமா சாபமா நான் அறியேன்.

சிவரமணிக்கு என் அஞ்சலிகள்.


Read more...

Friday, May 5, 2017

யாழ் குடாநாட்டில் தலித்துக்கள் ஒரு தனித்தேசிய இனம் - சுகன்

புலம்பெயர்ந்த அகதியாக தன்னை அடையாளப்படுத்தும் சுகன் ஓர் முன்னாள் போராளியும் தீவிர பாஸிச எதிர்ப்பாளரும் இலக்கியவாதியுமாவார். ஆக்காட்டி 14வது இதழுக்கு வழங்கிய நேர்காணலில் யாழ் குடாநாட்டில் தலித்துக்கள் ஒரு தனித்தேசிய இனம் எனக் குறிப்பிடும் சுகன் „முஸ்லீம்கள் அடைந்த அரசியல் திரட்சியையும் பேரம் பேசும் வலுவையும் போல, தலித்துகளால் இன்றுவரை அடையமுடியவில்லை. தலித்துகள் தமிழர் என்ற அடையாளத்தில் ஏமாற்றப்படுவதும் சாதிரீதியாக மைய அரசியலிலிருந்து அகற்றப்படுவதும் இங்கு வெளிப்படையான நிகழ்வு. பேரம் பேசும் அரசியல் திரட்சியாக தலித் சமூகம் தம்மை ஒழுங்கமைக்காத வரை இந்த ஏமாற்றம் தொடரும்.' என்கின்றார்.

இந்தியாவில் இடம்பெற்ற இலக்கிய சந்திப்பு ஒன்றில் கலந்து கொண்ட சுகன் அங்கு இலங்கையின் தமிழ் தேசிய கீதத்தை இசைத்திருந்தார். இவர் அங்கு இலங்கையின் தேசியக்கீதத்தை பாடியமை பலத்த விமர்சனத்திற்கு உள்ளாகியிருந்தமை தொடர்பில் கேட்க்கப்பட்டபோது: „அந்த அரங்கு ஸ்ரீலங்காவில் தமிழில் தேசிய கீதம் இருக்க முடியும் என்பதை அறியாமல் இருந்தது. அந்த கீதத்தினை அங்கே நான் அறிமுகப்படுத்தும் போது அந்த அரங்கு மிகப்பெரிய அதிர்வில் இருந்தது. அவ்வரங்கு மட்டுமல்ல தமிழக இலக்கியச்சூழலே அதிர்ச்சியால் உறைந்தது. நான் அதை அறிமுகப்படுத்துவது மிக இயல்பாக இருந்தது. இன வெறியாலும் அடிப்படைவாத மனநிலை (Fanatic) யாலும், கட்டமைக்கப்பட்ட தமிழ் மனங்களுக்கு இந்த உரையாடல் திறப்பைப் புரிந்து கொள்வதில் சிக்கல் ஏற்பட்டது. அவர்கள் என்னிடம் எதிர்பார்த்தது நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல சிங்களப் பேரினவாத அரசுக்கு எதிரான தமிழுணர்ச்சி அடிப்படைவாதக் கவிஞர்களான காசி ஆனந்தன், சேரன், புதுவைரத்தினதுரை போன்ற அடிப்படைவாத கவிஞர்களின் மனநிலையை நானும் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என எதிர்பார்த்தார்கள்.' என்றதுடன் „மனுஷ்யபுத்திரன் போன்ற கவிஞர்கள் தமிழ்நாட்டிற்குச் சுற்றுலா வந்த பௌத்த பிக்குகளைத் தாக்கியதை நியாயப்படுத்திப் பேசும் போது, நான் தேசிய கீதத்தைப் பாடுவதில் எந்தக் குற்றவுணர்வோ, சங்கடமோ இல்லை. மாறாக இதே தமிழ் அடிப்படைவாத மனநிலைதான் இந்தியத் தேசியகீதம் ஒலிக்கும் போது எழுந்து நிற்க வேண்டும் என்று கட்டளை இடும் போது அதனைக் கேள்விக்கு இடம் இல்லாமல் ஏற்றுக் கொள்ளுகிறார்கள். அந்த மூடர்களுக்கு இலங்கை அரசியல் - இலக்கியத்தைப் பற்றி ஒரு இழவும் தெரியாது. பிரபாகரனிற்கு மேல் எதையும் அறிந்து கொள்ளவும் அவர்கள் விரும்பவில்லை.' என்றுள்ளார்.

அத்துடன், சிவரமணி போன்ற கவிஞர்கள் தங்கள் பிரதிகளை எரித்துவிட்டுத் தற்கொலைசெய்யும் சூழலில்தான் அரவிந்தன் போன்றவர்கள் தங்கள் கவிதைகளைச் சயனைற் குப்பிக்குக் காணிக்கையாக்குகின்றனர். சயனைற்றைத் தம் அடையாளமாகக் கொள்ளுகின்றார்கள். என்ன அபத்தம் பாருங்கள்! சர்வதேச பென் (pen) அமைப்பு நெருக்கடிக்குள்ளான கவிஞர்களுக்கான விருதைச் செல்விக்கு வழக்கும் போது, அது அவரின் விடுதலையைக் கோரி நின்றது. அந்த நிலையில் அவர் அடித்தே கொல்லப்படுகின்றார். ஒரு இலக்கிய அடையாளத்தினைக் கொண்டிருப்பதாக 'நானும் தான்' என்று கையைத் தூக்கிக்காட்டும் ஒரு நாயும் இது குறித்துக் குற்றவுணர்வும் அடையவில்லை. எதிர்க்கவுமில்லை. எல்லாமே அவலத்தில், அபத்தத்திலும் முடிந்தது என்று ஒரு நிலை இருந்தது என்ற போதிலும் இலக்கியத்தில் விமர்சன பூர்வமாக மெல்லிய நேசங்களும் உருவாகியிருந்தன என்றுள்ளார்.


நேர்காணல் - நெற்கொழுதாஸன் , தர்மு பிரசாத்

01. நீங்கள், முன்னர் மிகத் தீவிரமாகக் கவிதைகள் எழுதிக் கொண்டிருந்தீர்கள். இப்போது அதிகம் எழுதுவதில்லையே?

சுகன் :
எதிர்ப்பரசியல் ரீதியாகவே இயங்கி வந்த எனக்கு அந்த எதிர்ப்பு அரசியலிற்கான தேவை இல்லாமற்போன போது, 2009ன் பின்னர் இந்தத் தமிழ் அரசியல் நெருக்கடியில் இருந்து எனக்குள் பெரிய விடுதலை கிடைத்தது. மாறாக இன்னொரு தளத்தில் நீண்டகாலமாகப் புகலிடக் கவிதை எழுதிக் கொண்டிருந்தேன். நீண்ட புகலிட வாழ்வின் பின் இந்தப் புகலிடத் தன்மையே இயல்பானதாகி விட்டது. அதனால் புகலிட இலக்கியப் போக்கின் தொடர்ச்சியையும் என்னால் பேண முடியவில்லை. அரசியல் தளத்திலும் எனக்கு அதன் தேவை இல்லாமல் போய்விட்டது. 2009ன் பின்னர் ஈழத்து இலக்கியத்திலிருந்தும், கவிதையிலிருந்தும் எல்லோருக்கும் விடுதலை கிடைத்தது போல எனக்கும் அப்படி ஆகிவிட்டது.

02. இந்த முப்பதுவருட யுத்தகாலத்திலும் அதன் பின்னான காலத்திலும் ஈழத்தின் இலக்கிய முகம் எப்படியாக இருக்கிறது?

சுகன் :
அரச அடக்கு முறைக்கு எதிராக நான் 1983க்குப் பின்னான காலப்பகுதியைக் குறிப்பிடுகிறேன். குறிப்பாக ‘மரணத்துள் வாழ்வோம்’ தொகுப்பு வெளியாகிய காலகட்டம் தமிழ் உணர்ச்சி மனநிலையை ஈழ இலக்கியத்தில் எவ்வாறு வெளிப்படுத்துவது அல்லது அதனை எவ்வாறு பிரதான போக்காக நிறுவுவது என்பதில் ஏற்பட்ட அதீத ஆர்வம் அதற்கு இருந்த கவர்ச்சிகரமான ‘பொப்புலிஸ்ட்’ வாசகத்தனம் மேலும் மேலும் அதையொட்டியே வாசிக்கத் தூண்டியது. பிரதான ஒடுக்கு முறையாக இன ஒடுக்கு முறையையே முன்னிறுத்தினார்கள் ‘காட்டிக் கொடுப்பவன் எங்கே / அந்தக் கயவனைக் கொண்டுவா / தூணோடு கட்டு / சாட்டை எடுத்து வா / தம்பி அவன் சாகும்வரை அடி / தீயில் கொளுத்து…’ என்று காசி ஆனந்தன் தொடக்கி வைத்த அடிப்படைவாதத் தமிழ் உணர்ச்சிப்போக்கு ‘புதுவை’யின் இழிவான கவிதைப்போக்கில் வந்து முடிந்தது. புதுவை இரத்தினதுரை இடதுசாரிப் பின்புலம் உடையவர் என்று சொல்கிறார்கள். புதுவை தமிழ்த்தேசிய அரசியலிற்கு வந்த பின்னர் அவரது இடதுசாரி மனநிலை காலியாகிறது. இங்கு அந்த ‘இடதுசாரிய’ வியாபாரம் செல்லாது. உடனடியாகவே புதுவை ஆஸ்தான அரசவைக் கவிஞராக நியமிக்கப்பட்ட பிறகு அல்லது தன்னைத் தானே ஏற்படுத்திக் கொண்ட பின் அவர் ஒரு அதிகாரத்துவக் கவிஞராக மாறுகிறார். கவிஞருக்கும் அதிகாரத்திற்கும் ஒத்துவருவதில்லை.இதிலிருந்து விலத்திக் கொண்டிருந்தால், புதுவை ஒரு சிறந்த இலக்கிய முகமாகப் பிரகாசித்திருக்க முடியும். ஆனால் ஒரு பாஸிசக் கட்டமைப்பின் அங்கமாகத் தொழிற்பட்டு ஒரு சாதாரண மனிதனின் நுண்ணுணர்வுகளைக் கூட இழந்து ஏனைய இலக்கியவாதிகளைக் கொன்றொழித்த போது அதை நியாயப்படுத்தி ஒரு அருவருப்பான முகமாகச் சிதைவடைந்து போனார். ரஞ்சகுமார் போன்ற சிறுகதைப்போக்காளர்கள் அதற்கு எதிர்ப்பு முகமாகத் தம்மை நிலைநிறுத்த முடியாது போயினர். இவற்றிற்கு முண்டு கொடுக்க அல்லது தூக்கி நிறுத்த ஒரு பெரிய தமிழ் விமர்சன அடையாளம் தேவைப்பட்டது. சிவத்தம்பி இந்தப் பாத்திரத்தை வழங்கினார். ஆனால், சிவத்தம்பியின் உள்நோக்கம் வேறு. தனது சாதி சார்ந்த தலைவரின் அடையாளத்தினைக் காப்பாற்றி மேன்மைப்படுத்துவதில் குறியாக இருந்தார்.வடபுல முஸ்லீம்மக்கள் துரத்தியடிக்கப்பட்டபோது அதற்கு நியாயம் கொடுத்து தன்னையும் தன் சூழலையும் கேவலப்படுத்திக் கொண்டார். இது சிவத்தம்பிக்கு மட்டும் நேர்ந்தது அல்ல. பிரபாகரனின் சாதி சார்ந்த அடையாளத்துள் வெகு இயல்பாகவே தம்மைப் பொருத்திக் கொண்டவர்கள் பலர். தார்சிசியஸ், மு.புஷ்பராஜன் மற்றும் அ.யேசுராசா. இவர்களெல்லாம் இயல்பாகவே தம்மைப் புலிகளோடு அடையாளப்படுத்தி இலக்கியச் செயற்பாட்டில் ஈடுபட்டது, பிரபாகரனின் ‘கரையார்’ என்ற அடையாள நெருக்கத்தாலாகும். வானத்தின் கீழ் இயங்கும் எல்லாவற்றிற்கும் விமர்சனம் செய்யும் அ.யேசுராசா கேள்விக்கு இடமற்ற கொடுங்கோன்மையை ஆதரித்தது என்பது எவ்வளவு தூரம் இலக்கியத்தில் சாத்தியமாகும்?

ஆனால், இவற்றிற்கு அப்பால் ஈழ இலக்கியம் குறித்த மையப்போக்குகள் இப்படி இருக்க, தமது வெளியேற்றத்தினால் உருவான ஒரு விமர்சன மரபு புகலிடத்தில் உருவாகியது. அது எதிர்ப்பிலக்கியத்தையும், எதிர்ப்பு அரசியலையும் தனது அடையாளமாகக் கொண்டிருந்தது. புகலிடம் முன் மொழிந்த எதிர்ப்புக் கூறுகள் ஒரு குற்ற உணர்ச்சியை அவர்களிடம் ஏற்படுத்துகிறது. இங்கு எஸ்.பொ விற்கு ஏற்பட்டது அதுதான். ஆனால் மற்றவர்களுக்கு அந்தக் குற்றவுணர்வு கூட ஏற்படவில்லை. அப்போது நம்மிடம் தொகுப்புகள், சஞ்சிகைகள், இலக்கியச் சந்திப்பு நூல் வெளியீடுகள் விவாதங்கள் ஏனைய இனங்கள் சார்ந்த தேடல்கள் - அறிமுகங்கள் என இவற்றில் காத்திரமான சமூகத் தளத்தில் நாம் செயற்பட்டோம்.ஓர் இயக்கத்தின் உயர்மட்ட ஆணைக்குழுவில் இருந்து அதன் தலைமைப் பொறுப்பிலிருந்து கி.பி.அரவிந்தன் என்ற ஒருவர் வருகிறார். இந்த வளமான இலக்கியப் போக்கிற்கு கிடைத்த அங்கீகாரம், கவனயீர்ப்பு அவரையும் புகலிட இலக்கியம் சார்ந்து எழுதவும், பேசவும் வைக்கிறது. ஆனால் எனது புகழ்கீர்த்தி என்ன? இந்த அகதிமுகம் பெறவா நான் இங்குவந்தேன் என அகதி அடையாளத்தை இழிந்த ஒன்றாகத் தனக்கு ஏற்பட்ட அவமானமாகத் தனது கவிதையொன்றில் சொல்கிறார் அல்லது பிரகடனப்படுத்துகிறார். புகலிட இலக்கியத்தின் எதிர்ப்பரசியலை - தன்மையை- குறிப்பாகப் போர் எதிர்ப்புத் தன்மையை அரவிந்தன் தவிர்க்கிறார். தவிர்த்து, ஓர் இலக்கிய உணர்வுக்கோ கவிஞனுக்கோ தொடர்பில்லாத சுமையான ஒரு குணாம்சத்தினைப் பிரதிபலிக்கிறார். ஒரு பாஸிஸ்ட் அரசியலை முன்மொழிந்து அதன் பிரச்சாரகராக இருந்து அதனைச் செழுமைப்படுத்தி அதன் கனவுகளில் மூழ்கித் திளைக்கும் போது இந்த ஒடுக்குமுறை முடிவிற்கு வரும் என்பதை அவர் எதிர்பார்க்கவில்லை. பின்னர் நாடுகடந்த அரசின் தேர்தல் கொமிசனராகி கோமாளித்தனமான 99.999 வீதம் என்ற புள்ளிவிபரத்தில் அவர் அடையாளப்படுத்தப்பட்டார். மனம் போன போக்கில் எண்ணிக்கையில், முடிவுக்கு வரும் போது கவிதையைச் சயனைற் குப்பிக்குச் சமர்ப்பணம் செய்த ஒரு கொடூரமான நிலையின் அடையாளமாக முடிந்துபோனார். சிவரமணி போன்ற கவிஞர்கள் தங்கள் பிரதிகளை எரித்துவிட்டுத் தற்கொலைசெய்யும் சூழலில்தான் அரவிந்தன் போன்றவர்கள் தங்கள் கவிதைகளைச் சயனைற் குப்பிக்குக் காணிக்கையாக்குகின்றனர். சயனைற்றைத் தம் அடையாளமாகக் கொள்ளுகின்றார்கள். என்ன அபத்தம் பாருங்கள்! சர்வதேச பென் (pen) அமைப்பு நெருக்கடிக்குள்ளான கவிஞர்களுக்கான விருதைச் செல்விக்கு வழக்கும் போது, அது அவரின் விடுதலையைக் கோரி நின்றது. அந்த நிலையில் அவர் அடித்தே கொல்லப்படுகின்றார். ஒரு இலக்கிய அடையாளத்தினைக் கொண்டிருப்பதாக ‘நானும் தான்’ என்று கையைத் தூக்கிக்காட்டும் ஒரு நாயும் இது குறித்துக் குற்றவுணர்வும் அடையவில்லை. எதிர்க்கவுமில்லை. எல்லாமே அவலத்தில், அபத்தத்திலும் முடிந்தது என்று ஒரு நிலை இருந்தது என்ற போதிலும் இலக்கியத்தில் விமர்சன பூர்வமாக மெல்லிய நேசங்களும் உருவாகியிருந்தன.

போராட்டத்தளங்களில் தொழிற்பட்டவர் என்ற ரீதியில் புகலிடத்தில் விமர்சனபூர்வமாக அணுகுவதற்கு பாலகணேசனுக்கு, நெற்கொழுதாசனுக்கும் ஓரிடமிருக்கின்றது. இன்னும் தொடர்ச்சியாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் வ.ஐ.ச ஜெயபாலனின் ஆரம்பம் ஓர் அற்புதமான தொடக்கம். ஈழத்து மண்ணும் எங்கள் முகங்களும், நமக்கென்றொரு புல்வெளி மற்றும் தேசிய இனப்பிரச்சினையும் முஸ்லீம் மக்களும் இப்படியாக. ஜெயபாலனின் யாழ்ப்பாண குணாம்சம் இப்போது சிக்கலுக்குரியதாக இருக்கிறது. அவருடைய வெள்ளாளப் பின்புலம் இந்த அரசியலின் தொடர்ச்சியை வலியுறுத்தி வருகிறது. அது அவ்வளவு கேவலமாகவும், மூடத்தனமாகவும் இருந்து வருகிறது. அங்கீகாரங்களுக்காக யாசிக்கும் போதும், ஏங்கும் போதும் எழுதும் போதும் அது இலக்கிய எழுத்தாக அமைந்துவிடுவதில்லை.

ஷோபாவுடன் சேர்ந்து தொழிற்படுவதால் அவர் எழுத்துகள் ஒவ்வொன்றும் என்னுடன் சேர்ந்துவருவதால் தனித்துவமாக ஷோபாசக்தியைப் பற்றி இந்த இடத்தில் பேசுவது மிகப்பிரச்சாரம். ஆனாலும் எதிர்ப்பு இலக்கியப் போக்கில் அவரை விலத்தி விட்டுப் பேசமுடியாது. தமிழ் இலக்கியப் போக்கில் முன்னரும் சரி, இனியும் சரி அவரைத் தவிர்த்து விட்டுப் பேச முடியாத முக்கிய ஆளுமையவர்.

சமகாலத் தமிழ் இலக்கியத்தில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. யுத்தம் சமூகத்தில் ஏற்படுத்திய கொடூரம் அழித்துத் துடைத்து வெறும் பாலைவனமாகக் கொண்டுவந்து நிறுத்தியிருக்கிறது. யோ.கர்ணன் இயல்பாக எழுந்த ஒரு இலக்கியத்திற்குரிய மனநிலையோடு தன் படைப்புகளை முன்நிறுத்தியது எனக்குப் பெரிய ஆறுதலாக இருந்தது. கருணாகரன் வெறும் ஏமாற்று, வேறு ஒன்றும் புதிதாகச் சொல்வதற்கு இல்லை. நம்பிக்கையும் முடிவும் சொல்லத்தக்க வார்த்தைகள் எதுவும் என்னிடம் இல்லை என்ற சிவரமணியின் கவிதைவரி இவ்விடத்தில் வந்து தொலைக்கிறது.

மாறாகத் தற்சமயம் அழிந்து, எரிந்து போன மண்ணின் வேர் அடிக்கட்டிலிருந்து சில துளிர்கள் எழுவது போல் சஞ்சிகை முயற்சிகள் புதிய தலைமுறையிலிருந்து தோன்றுகின்றன. இதை 25 வருடங்களின் முன்னர் நாம் செய்திருக்கிறோம். அப்போது எமக்கு ஒரு அரசியல் அழுத்தம் இருந்தது. நமது வெளியீடு , சஞ்சிகை எல்லாவற்றையும் அது தீர்மானித்தது. ஆனால் புதிய தலைமுறைக்குப் புதிய உலகம், புதிய உலக ஒழுங்கு, புதிய சிந்தனைகள் புதிய வெளியில் உள்ளெடுத்து உரையாடுவது குறைந்திருக்கின்றன. குறிப்பாகச் சிறு பத்திரிகைத் தமிழ் மேட்டிமை மனநிலையிலிருந்து புதியவர்கள் விடுபடவேண்டும்.

03.யோ.கர்ணனின் ஆரம்பம் நன்றாக இருந்தாலும் இப்போது அவர் பத்திரிகையுள் சுருங்கிவிட்டார். மாறாக கருணாகரன் இன்னும் தொடர்ச்சியாகத் தீவிரமாக இலக்கியத்தில் இயங்குகிறார். அவர் 2009ல் புலிகளின் / அரசாங்க வன்முறைகளை யுத்தத்துள்ளிருந்து வெளிப்படுத்தியவர், அவரை இப்படி ஒற்றைச் சொல்லில் நிராகரிக்க முடியுமா?

சுகன் :
நான் இங்கு ஏமாற்று என்று சொல்வது ஏமாற்றத்தை, புலிகள் காலத்தில் அவருடைய கவிதைகள், புலிகளிற்கான நியாயப்பாட்டை வழங்கியது. அங்கு கருணாகரன் தொழிற்பட்டது போரின் ஒரு தரப்பாக. ஒரு சரியான பிசகில்லாத மதிப்பீட்டை முன்வைப்பேன் என்றால் கருணாகரன் யுத்தக் குற்றவாளிகளில் ஒருவர். இந்தப் பங்காளித்தனம் அவரை யுத்தம் முடிந்த பின்னர், அது குறித்து தன்னுடைய முகாமைப் பற்றி பேசத் தடுக்குகிறது. அப்படி ஒரு பக்கமே இல்லை என அவர் இலாவகமாகக் கடந்து செல்லுகிறார். இத்தகைய கடந்து செல்லல் இலக்கியத்தில் பரிதாபகரமானது. இலக்கியவாதிக்கான அடையாளம் அல்ல. தன்னைப் பற்றிய எல்லா முஸ்தீபுகளையும், தனக்கான பாதுகாப்பு அரணாக நிறுவித் தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்வது மிக இலகுவானது. அதையே கருணாகரன் செய்கிறார். ஒரு இலக்கிய ஆளுமை என்பது சிறிதாயினும் மிக உன்னதமானது அப்படியான இலக்கிய ஆளுமை கருணாகரனிடம் இல்லை அல்லது மருந்துக்கும் வேண்டி அவரிடம் இல்லை. அவர் பேச வேண்டியதைக் கவனமாகத் தவிர்த்து வருகிறார். தன்னால் வெளிப்படையாகப் பேச வேண்டிய பிரச்சனைகளை அவர் பேச முன்வரும்போதே அவரால் ஒரு இலக்கிய மனநிலையை இனங்காணமுடியும்.

04. தமிழகத் தலித்எழுச்சி சமூக/பண்பாடு/ இலக்கியத்தில் எந்த மாதிரியான விளைவுகளை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது?

சுகன் :
1990களில் அம்பேத்கர் நூற்றாண்டு எழுச்சியிலிருந்து ‘தலித்’ படித்தவர்கள் திரட்சி உருவாகிறது. இந்த விழிப்புணர்வு கலை,இலக்கியம், அரசியல், பண்பாடு மொழி, அரசியல் அதிகாரம், சமூக அமைப்பு வடிவங்கள் எல்லாவற்றின் மீதும் ஒரு கேள்வியை உருவாக்குகின்றது. அதற்குக் கிடைத்த தார்மீக ஆதரவு மறுதளத்தில் தேங்கிப்போய் நாறிக்கிடந்த உயர்சாதி அளவுகோல்கள், மதிப்பீடுகள், புரிதல்கள், அணுகுமுறைகளுக்கு மாற்றாக இந்தத் தலித் எழுச்சி ஆதர்சமாக இருந்தது. மொழி கடந்து, பிரதேசம் கடந்து இந்த உணர்வுப்பரிமாற்றம் ஒரு மகத்தான பாய்ச்சலை நிகழ்த்துகிறது. இந்த உணர்வுப்பாய்ச்சல் மொழி, இலக்கியப் பண்பாட்டுத் தளத்தில் கேள்விகளை உருவாக்குகிறது. வரலாற்றுபூர்வமாக கவனத்தில் கொண்டுவரப்படாத, நிகழ்வுகளை மாற்று வரலாறாக முன்னிறுத்துகின்ற தளம் உருவாகின்றது.

அந்தத் தளம் / நிலை இலக்கியத்தில் கொடுமுடிகளாகவும், ஜாம்பவான்களாகவும் வீற்றிருந்தவர்களின் பீடங்களை / இருத்தலைக் காலிபண்ணுகின்றது. புதுமைப்பித்தன், அசோகமித்திரன், சுந்தர ராமசாமி போன்றவர்களின் படைப்புகளில் மிகுந்திருக்கின்ற சாதியக் கூறுகள், சாதிய உணர்வுகள் அவற்றில் பிரதிபலிக்கும் மேட்டிமைத்தன்மை எல்லாவற்றையும் கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றது. தலித் பின்னணியிலிருந்து ஏலவே வந்திருந்த இலக்கியப் படைப்புகள் மறுவாசிப்பிற்கு உள்ளாக்கப்படுகின்றன. கண்டுகொள்ளப்படாத நுட்பமான கூறுகள் முன் வைக்கப்படுகின்றன. ஒரு நையாண்டித்தனமும் கலகமும் கொண்ட வாசக மனநிலையைக் கொடுக்கிறது அறியப்படாத மூடப்பட்ட பக்கங்களை நோக்கி அடித்து அடித்துத் திறக்க வைத்தது. சு.ராவின் நாவல்கள் ‘உச்சம்’ எனச் சொன்னால், ‘வெறும் குப்பை’ என்று சொல்லிவிட்டுக் கடந்து போகின்ற நிலையைத் தலித்எழுச்சி உருவாக்கியது. அசோகமித்திரன் இதை நேரடியாகவே ‘இவங்கள் எல்லாத்தையும் ஒன்றுமில்லாமல் காலிபண்ணிடுவாங்க போல’ என்று வருத்தப்பட்டு அறிக்கை விடவும் செய்தார். புதிய...புதிய அமைப்பு வடிவங்கள் உருவாகின, தலித் பண்பாடு மற்றும் தலித் அரசியல் கட்சிகள் பலமாகக் கட்டமைக்கப்படவும் முடிந்திருக்கிறது.

சுந்தர ராமசாமியின் ஒரு புளியமரத்தின் கதையில் இருக்கும் சாதியக்கூறுகளை ராஜன் குறையும் புதுமைப்பித்தனை மதிவண்ணனும் விரிவாகக் கட்டவிழ்ப்புச் செய்து அந்தப் பிரதிகளைக் கேள்விகுட்படுத்தியிருக்கின்றனர். தமிழில் தலித் விமர்சன மரபு உருவாகியது. அ.மார்க்ஸ், ரவிக்குமார், ராஜ்கெளதமன் போன்றவர்களால் மாற்றீடான விமர்சன முறை உருவாகியது. மேற்கத்தேய ஒடுக்கப்படுகின்ற கருப்பின அடையாளங்களோடு கருப்பினப் பெண்ணிய, விளிம்புநிலைக் கூறுகளுடன் இணைத்து ‘தலித் பெண்ணியம்’ என்ற கோட்பாட்டினை அ.மார்க்ஸ் இருள்வெளியென்ற நமது புகலிடத்தொகுப்பிலேயே முன்வைத்தார்.

ஒடுக்கப்பட்ட கூறுகளான திருநங்கைகள், பால் மாற்றீட்டாளர்கள், விளிம்புக்கும் அப்பால் தூக்கி எறியப்பட சமூகக் கூறுகள் புதிய கெளரவத்துடன் முன் மொழியப்பட்டதற்கும் தலித் எழுச்சியின் ஒளியே காரணமாகியது.

05. இந்தத் தலித் அடையாளங்களை மறுதலிக்கும் தலித் படைப்பாளிகளும் இங்கிருந்துதானே உருவாகி வந்திருக்கிறார்கள்?

சுகன் :
அவர்கள் மறுப்பதால் அவர்களின் படைப்பிற்குரிய கெளரவத்தை வழங்காது விடும் என்றோ மறுக்குமென்றோ அர்த்தமில்லை. ஒரு மைய நிலைக்கு அல்லது பூரணமான கவனங்கோரலுக்கு வந்த பிறகு மாறாகத் தலித் என்று சொல்லியே தங்களை முன்நிறுத்துகின்ற படைப்பாளிகளையும் இதனுடன் இணைத்தே பார்க்க வேண்டும். இது ஒன்றுக்கு ஒன்று முரண் அல்ல. சுகிர்தராணி, சிவகாமி, கே.ஏ.குணசேகரன், ரவிக்குமார், ராஜ் கெளதமன் இப்படியாகத் தங்களை தலித் என்றே முன்னிறுத்துகின்றவர்களை இதனுடன் இணைத்தே பார்க்க வேண்டும்.

அந்த நாளில் தலித் அல்லாத ஒருவர் ஒரு வெளியீட்டினை கொண்டுவருவது அல்லது அந்தப் படைப்பிற்குள் தலித் கூறுகள் எவ்வளவு தூரம் உள்வாங்கப்பட்டிருக்கிறது என்றே மதிப்பீடு செய்யப்படுகின்றது. இடதுசாரித் தளத்தில் தலித்தாகவும், தொழிலாளர்களாகவும் ஒருங்கு சேர இருந்தமை பிரதிபலிக்கும் பாத்திரங்கள் புதுக்கவனம் கோரலுக்கும் உள்ளாகின ஆகப்பெரிய விமர்சனக்கவிழ்ப்பு பெரியாரியத்தைக் கேள்விக்கு ள்ளாக்கும் போது பெரும் அதிர்வலைகளை உருவாக்கியது. பெரியாரை விடுங்கள், தலித் எழுச்சி முன்னிறுத்திய அயோத்திதாசரையே அது கேள்விக்கு ட்படுத்தியது. இதுவொரு அற்புதமான நிலை. எந்த மேற்சாதிய மனநிலை, புனிதங்களைக் கட்டமைத்ததோ அதே தர்க்கம் இங்கு கவிழ்த்துப் போடப்படுகிறது. புனிதங்களைக் கவிழ்த்துப் போட, போட்டு உடைக்க, குலைத்துப் போட புதிய ஆத்மபலம் வந்து சேர்கின்றது.உன்னதமானது என்று எதுவும் இல்லை என்ற உயிரோட்டம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. மாறாக ஒரு விமர்சன மரபு இவற்றோடு மட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. தகுந்த விமர்சனக் குவிப்போடு தலித்படைப்புகளைக் கவனப்படுத்துகிற போக்கு தலித்தியத்திற்கு உள்ளேயும் ராஜ் கெளதன் இமயத்திற்கு வைத்த விமர்சனம். அ.மார்க்ஸ் ‘உச்சாலியா, உபாரா... போன்ற படைப்புகள் மீது வைத்த விமர்சனம், ரவிக்குமார், சிவகாமி போன்றவர்கள் பெரியாரியம் குறித்து எழுப்பிய கேள்விகளும் தலித் விமர்சன மரபின் முக்கிய புள்ளிகள். வெட்டியான்கள் ஏழுபேர்கள் என ஜெயமோகன் தனது வெண்முரசு தொடரில் போன கிழமை எழுதுகிறார். ’பிணத்தை எரித்தேவெளிச்சம்’ என்கிறது தலித் மனநிலை.

06.யாழ்ப்பாணச் சாதிய சமூகத்தில் தலித்தியத்தின் வகிபாகம் என்ன?

சுகன் :
இங்கே ‘தமிழர்’ என்ற கட்டமைப்பு வன்முறை சார்ந்த மேற்சாதியக் கட்டமைப்பு. தமிழ்தேசியத்தால் பெண்ணியம் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டிருந்தது என்ற மதிப்பீடு தமிழ்த்தேசியத்தால் தலித் அரசியல் சிறைப்பட்டிருக்கிறது என்பதற்கும் பொருந்தும். இந்த அடையாளத்துள் தலித்துகளால் பொருந்திப்போக முடிவதில்லை. முஸ்லீம்களும் அப்படியே. ஒரு பலமான அரசியல் கட்சியாக முஸ்லீம்கள் எழுந்தது போல தலித்துகள் ஒரு திரட்சியாக உருவாகவில்லை. ஒரு காலனித்துவக் கட்டமைப்பு இங்கே சாதியக் கட்டமைப்பாக மாற்றப்பட்டிருக்கிறது. இந்தச் சாதிய அமைப்பை நான்காம் உலகக் காலனித்துவம் என்றும் சொல்வார்கள். அது உண்மையும் கூட. காலனித்துவத்திற்குச் சில விடயங்களில் ஜனநாயகம் இருக்கும் . ஆனால், வெள்ளாளக் கட்டமைப்பில் அந்த ஜனநாயகம் சாத்தியமில்லை. சிறுபான்மைத் தமிழர் மகாசபையின் தோற்றம், அது வகித்த அரசியல் நிலை, அதன் அடையாளம், அது பிரகடனப்படுத்திய அரசியல் என்பவை சாதிரீதியாக ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்களுக்கு ஒரு முன்னோடியாக அமையும். 1943ல் டி.ஜே.ஆசீர்வாதம் தலித்துகளுக்கான விசேட பிரதிநிதித்துவத்தைக் கோருகின்றார். இன்று வரை இந்தக் கோரிக்கை எந்த அதிகார மாற்றம் வந்தாலும் கவனத்தில் எடுக்கப்படுவதே இல்லை.விதிவிலக்காக சூழ்நிலையால் ஒரு தலித் அதிகாரத்திற்கு வரும் வாய்ப்பு வரும் போது அதற்கு ஏற்படும் எதிர்ப்பு கண்ணீரை வரவைக்கக் கூடியது. பண்டாரநாயக்க அவர்கள் சமஷ்டிக் கோரிக்கையை முன்வைத்த போது இங்கே தலித்துகளுக்கான நிலை என்னவென்று கேள்வி எழுகிறது. எம்.சி.சுப்பிரமணியம் இதைப் பண்டார நாயக்கவிடம் கொண்டு செல்கிறார். அப்போது பண்டாரநாயக்க உங்களைத் தனித்தேசிய இனமாக அங்கீகரித்துத் தருவதாகச் சொன்னார். எம்.சி அதனை மறுக்கின்றார். இதனையொட்டி எந்த விவாதங்களும் அரசியல் தளத்தில் நடைபெறவில்லை. பின்னர் வடபகுதியில் சாதியப் போராட்டங்கள் கொழுந்துவிட்டெரிந்த போது, எம்.சி நாங்கள் தனித்தேசிய இனமாகப் பிரிந்து போக வேண்டிவரும் என்ற போது தலித்துகள் தரப்பிலிருந்து அதற்கு ஆதரவு கிடைக்கவில்லை. தமிழ்த் தரப்பு ஒரு மேற்சாதிய வெள்ளாள அமைப்பு. இதற்கு எதிராகப் போராடாத வரை வெள்ளாளச் சாதிய அதிகாரத்தை விழுத்தி, நொறுக்கி அகற்றி அதிகாரத்தைத் தலித்துகள் பிரதிநிதிதுவப் படுத்தாதவரைக்கும் ஒரு அருவருப்பான சவ்வு போல இழுத்துக் கொண்டே இருக்கும். மாறாக ஒன்றிரண்டு சீர்திருத்த மனக்கட்டமைப்பில் இந்தச் சாதியம் தகர்ந்துவிடப் போவதில்லை. எப்போது தங்களது பாத்தியதைக்குப் போராடுகிறார்களோ அப்போது மேற்சாதிய மனநிலை ஒரு சீர்திருத்த முன்மொழிவோடு வரும். இது மேலும் பின்னடைவையே தரும். ஒரு வெள்ளாளத் தமிழ் அரசியலிற்கு மாற்றாகத் தலித் அரசியல் நிறுவப்படாத வரைக்கும் இந்த ஏமாற்றம் தொடரும். யோசித்துப் பாருங்கள் 60 வருடங்களில் இரண்டே இரண்டு பாராளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவங்கள் தான் கிடைத்திருக்கின்றன. இது விதிவிலக்கு இந்த விதிவிலக்கே வெள்ளாள அதிகாரத்துவத்திற்கான விதியை நிறுவுகிறது.

முஸ்லீம்கள் அடைந்த அரசியல் திரட்சியையும் பேரம் பேசும் வலுவையும் போல, தலித்துகளால் இன்றுவரை அடையமுடியவில்லை. தலித்துகள் தமிழர் என்ற அடையாளத்தில் ஏமாற்றப்படுவதும் சாதிரீதியாக மைய அரசியலிலிருந்து அகற்றப்படுவதும் இங்கு வெளிப்படையான நிகழ்வு. பேரம் பேசும் அரசியல் திரட்சியாக தலித் சமூகம் தம்மை ஒழுங்கமைக்காத வரை இந்த ஏமாற்றம் தொடரும்.

இது சிறுபான்மைத் தமிழர் மகாசபை முன்மொழிந்த விசேட பிரதிநிதித்துவம் என்ற முன் மொழிவுக்கு அப்பால் இந்தச் சாதியச் சமூகத்தை உடைப்பதற்கும் வெள்ளாள அதிகாரத்தைப் பலமிழக்க செய்வதற்கும் தலித் தலைமைத்துவம் அடிப்படையானது. இது எங்களுக்குப் புதிதல்ல ஆனாலும் தலித்தியம் இதனை மேலும் அழுத்தமாக முன் மொழிவதற்கான உத்வேகத்தைக் கொடுக்கிறது.

07.அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதுதான் தலித்தியம் முன்மொழியும் தீர்வா?

சுகன் :
ஆம்! கேள்விக்கு இடமில்லாமல். ஒரு சிலர் இதிலே சில பிரதிநிதித்துவங்களைக் கோருகிறார்கள். இங்கு இந்தப் பிரதிரிதித்துவக் கோரிக்கைகள் இருக்கும் சாதிய அமைப்பை வெள்ளாள அதிகாரத்தை, மேற்சாதிய மனநிலையைக் காப்பாற்றவே உதவும். ஒரு அடித்தளம் நோக்கிய மாற்றத்தைக் கொண்டுவந்து சேர்க்காது.

08.புத்திஜீவிகள் மட்டத்தில் தற்சமயம் இலங்கையில் சாதிய ஒடுக்குமுறைகள் பெருமளவு இல்லை என்ற கருத்துகளை முன்வைக்கின்றனர். ஆனால் குறைந்த பட்சமாக ஆட்சியில் சிறு பிரதிநிதித்துவம் கூட தலித்துகளிற்கு வழங்கப்படவில்லையே?

சுகன் :
இடதுசாரி மரபின் தொடர்ச்சியாக தலித் சிந்தனை இலங்கையில் தாக்கம் செலுத்தியிருக்க வேண்டும். ஆனால் அவ்வாறு நிகழவில்லை புகலிடத்தில் அதன் செல்வாக்கு இருந்தது. மார்க்ஸ், ராஜ்கெளதமன், சிவகாமி, ரஜினி, பிரேம், ரவிச்சந்திரன், ஆதவன் தீட்சண்யா போன்ற தமிழ் சூழலில் இயங்கும் தலித் சிந்தனையாளார்கள் புகலிடத்தில் விவாத அரங்குகளில் அறிமுகமானவர்கள். ஆனால் இலங்கையில் சிவசேகரம் தனது மூடுண்ட சிந்தனைமுறையால் தலித் சிந்தனையை எதிர்த்தார் அ.யேசுராசா தமிழ்த்தேசியத்தின் பெயரால் அப்படி ஒரு விடயமே இலங்கையில் இல்லை என மறுத்தார். ஆனால் ரவீந்திரன் ’தலித்தேசியம்’ என்ற கருத்தாக்கத்தை முவைத்து உரையாடக்கூடியவராகவும் அதுகுறித்து எழுதக்கூடியவராகவும் இருந்தார். வ.ஐ.ச.ஜெயபாலனின் தலித் முரசு பேட்டியை எடுத்துப் பார்த்தீர்கள் என்றால் வெள்ளாளர்கள் பெருமளவில் புலம்பெயர்ந்தமையால் சாதிய ஒடுக்குமுறைகள் குறைந்து அரசியல் முரண்பாடுகளில் சாதியம் இல்லை என்ற தொனியில் கருத்தினை முன்வைக்கிறார். இந்தியாவில் வெறும் 3% பிராமணர்கள் முழு இந்திய அரசியலையும் கையில் வைத்திருந்தது போல எத்தனை வீதமான வெள்ளாளர் நாட்டை விட்டு வெளியேறினாலும் தமிழ் அரசியல் தங்கள் கையைவிட்டுப் போவதற்கு, போக அனுமதிப்பதற்கு வெள்ளாளார் ஒன்றும் கேணையர்கள் இல்லை . தமிழ் அரசியல் என்பதே வெள்ளாளக் கட்டமைப்பில் வளர்த்தெடுக்கப்பட்டதுதான். ஒரு பயங்கரமான யுத்த காலத்தில் பாராளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவத்தினை அவர்கள் கையில் வைத்திருந்தனர். சனநாயகச் சூழலில் அதைக் கையாள்வது மிகவும் இலகு. உதாரணமாக வடக்கு-கிழக்கு இணைப்பு அல்லது சமஷ்டி என்ற அரசியல் முன் மொழிவோடு வெள்ளாள அரசியல் முறைமை இங்கு தொழிற்படுகிறது. தமிழ் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் தலித்துகளால் நிரப்பப்படுதல் என்ற இனிய கனவை நினைத்துப் பாருங்கள் அல்லது தற்போது தொழிற்பட்டுவரும் வடமாகாணசபை முழுவதும் தலித் பிரதிநிதிகளால் பிரதியிடப்பட்டு இயங்கும் ஒரு சூழலை யோசித்துப் பாருங்கள். இவற்றை இல்லாமல் செய்வதற்கு வெள்ளாளருக்கு நொடி போதும். கீழ்மட்ட அரச அதிகாரி ஒருவருக்கு நியமனம் கிடைக்கும் போது ஜனாதிபதி மட்டம் வரை சென்று அதை இடைநிறுத்தி அந்த நியமனத்தை எதுவும் இல்லாமல் செய்வதற்கு அவர்கள் படும்பாட்டை நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள். வடக்கு - கிழக்கு மாகாணசபை முதல்வரும் ஏனைய உறுப்பினரும் தலித்துகளாக வரும் சந்தர்ப்பத்தில் வடக்கு-கிழக்கு இணைப்பிற்கு எதிராகவே செயற்படுவார். வெள்ளாள அதிகாரத்தைக் குறைத்து மதிப்பிடும் இத்தகைய அனுமானங்கள் தலித்துகளுக்கு எவ்விதத்திலும் உதவப்போவதில்லை. தமிழ் அரசியலை விட்டு வெளியேறி இலங்கை அரசுடனான பேரங்களில் தலித் பிரதிநிதித்துவத்தினை உறுதிப்படுத்த வேண்டிய காலம் இது. ஒரு அரசியல் அதிகாரம் யாருடைய கைகளில் இருக்கிறது என்பதைப் பொறுத்தே அந்தச் சமூகத்திற்கான கெளரவமும், வாழ்வும் கிடைக்கிறது. உதாரணத்திற்கு தனியார் மருத்துவக் கல்லுாரிகளி்ற்கு எதிரான போராட்டங்கள் நடைபெறுகிறது. தலித்துகளிற்கு இதில் என்ன இடம்? தலித் மாணவர்களுக்குப் பல்கலைக்கழக அனுமதி கிடைக்காத ஒரு 100 தலித் மாணவர்களுக்கு ஒரு பேரத்தினோடு இதற்குள் உள்வாங்குவதற்கு, ஒரு அழுத்தத்தினைக் கொடுப்பதற்கு ஒரு அழுத்தக் குழு அல்லது தலித் ஆணைக்குழு இங்கு அவசியமாகிறதா? இல்லையா?

யுத்தத்தின் பின் இரண்டு ஆளுனர்களை யாழ்ப்பாணம் எதிர் கொண்டது. அவர்களிடம் கேட்டுப்பாருங்கள் காறித்துப்புவர்கள். ஒரு தலித் பிரதிநிதித்துவத்தை நாம் வலியுறுத்தும் போது மேற்கத்திய மனநிலையில் இருந்து எதிர்கொள்கின்ற நெருக்கடிகள் சொல்லிமாளாதவை ஓர் அமைதிச் சூழலைப் பேண, தலித் அரசியலை நாம் பலி கொடுக்க வேண்டி இருக்கிறது. வெள்ளாளச் சிந்தனை முறைமை இரட்டை நிலைப்பாடுடையவை ‘இரண்டக’ நிலைப்பாட்டை எப்போதும் கொண்டிருக்கும் அயோக்கியர்கள். நேர்மையற்ற அரசியல் செய்யும் அயோக்கியர்கள்.

10.இலங்கைச் சூழலில் அல்லது தலித் போராட்டங்களில் இடைநிலை சமூகங்களின் பங்கு என்னவாக இருக்கிறது / இருக்க வேண்டும்?

சுகன் :
நான் மீனவன், திமிலன், யாழ்ப்பாணச் சாதியச் சமூக அமைப்பில் ஒரு ‘பறிகாவி’ / வலைகாவிக்கான இடத்தை நீங்கள் எப்படி புரிந்து கொள்வீர்கள்? எனக்கு ஒரு மேட்டிமைத்தனம் வாய்க்கும் என்றால் இந்த வெள்ளாளச் சாதிய அதிகாரத்திற்கு எதிராக என்னைத் தகவமைப்பதில் மட்டுமே உருவாகும். மேற்சாதியின் அனைத்து அம்சங்களையும், சாதிய இழிவு நீங்கலாக மேற்சாதியின் எல்லா மேன்நிலையாக்கங்களையும் எல்லா வழிகளையும் பரீட்சித்துப் பார்க்கவும் அடித்துத் திறக்கவும் கைப்பற்றவுமாக எல்லா நியாயப்பாடுகளும் இருக்கின்றன. இவ்விடத்தில் நீங்கள் யாழ்ப்பாணச் சமூக அமைப்பில் கோவியர்களின் பாத்திரத்தினைக் கவனங்கொள்ளவேண்டும். இங்கே வெள்ளாளர் - வெள்ளாளர் அல்லாதோர் என்ற ஒரு முன்னிலை தேவையாக இருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் பிராமணர் - பிராமணர் அல்லாதோர் என்ற ஒரு எதிர்வுக்கு எப்படி ஒரு நியாயப்பாடு இருக்கின்றதோ இங்கே வெள்ளாளர் + வெள்ளாளர் இல்லாதோர் என்பதற்கான நியாயப்பாடும் இருக்கிறது. உங்களுக்குத் தெரியும் கோவியர்களின் நிலை வெள்ளாளருக்கான குற்றேவல் சமூகமாகவும், பிணங்காவிகளாகவும் அறியப்பட்ட சமூகம். சாதிய எதிர்ப்புப் போராட்டங்களில் வெள்ளாளர் தரப்பிற்கான அடியாள் பாத்திரத்தை வகித்தது. யாழ்ப்பாண வெள்ளாளர் அல்லாத இடைநிலைச் சாதி என்று சொல்லப்படுகிற மீனவ சமூகங்கள் தலித்துகளிற்கு நெருக்கமான பாத்தியதையில் வருவார்கள். இவற்றினை நேச சக்திகளாக அரவணைக்கத் தவறும் பட்சத்தில் மேற்சாதியாக முன்னிறுத்தும் போது தலித்துகளிற்கு எதிரான ஆபத்தான சக்தியாக உருவாகிவிட வாய்ப்பிருக்கின்றது. பெரும் வெள்ளாள அதிகாரத்தில் இந்த மீனவ சாதி எதிர் கொள்கின்ற இழிவுபடுத்தல்களுக்கு தனித்த எதிரான மேற்சாதிய மனநிலை தொழிற்படுவதில்லை . தமது தொழில் காரணமாகவே ஒரு மைய அரசியலில் இணைந்து கொள்ள முடியாதவர்களாக இருக்கிறார்கள். அதாவது தலித்துகளுக்குரிய பாத்திரம் பேசப்பட்ட அளவிற்கு இங்கு இடைநிலைச்சாதியாகப் பேசப்பட்ட மீனவ சமூகங்கள் குறித்துப் பேசப்படுவதில்லை. நான் ஒரு விதியாகவோ விதிவிலக்காகவோ அமையலாம் அது அல்ல பிரச்சனை. நான் எதைப் பேசுகிறேன் என்பதும் பேசுவதற்குப் பாதிப்புப் பின்புலம் எனக்கு இருக்கிறதா என்பதே கேள்வி, நான் நினைக்கவில்லை இடைநிலைசாதிகளை ஆதிக்க சாதியாகக் கட்டமைகின்ற தன்மை இல்லை. மீனவர்கள் வெள்ளாளக் கட்டமைப்பிற்கு எதிரான எதிர்ப்பை ஒரு வாழ்வு முறையாகக் கொண்டவர்கள். ‘எளிய திமிலன்’ என்பதைத் தவிர நான் எனது சாதியாகத் தனித்து நிற்பதில்லை.

11.சாதியப்போராட்டங்களை முன்னெடுத்த இடதுசாரிகள் இலங்கை அரசுடன் ஒன்றிணைவான போக்கினைக் கொண்டிருந்தனர். இது அவர்களின் அரசியல் நம்பகத்தன்மையை அல்லது அவர்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய தலித் மக்களைச் சமூக அரசியலிலிருந்து அந்நியப் படுத்தவில்லையா?

சுகன் :
இலங்கை அரசியலில் இடதுசாரிகளுக்குத் திட்டவட்ட அரசியல் வேலைத்திட்டங்கள் இருக்கின்றன. எவ்வளவு குறைந்தபட்சமாக இயங்கினாலும் கூட இனத்துவ, பிரதேச அடையாளங்களைக் கடந்து இலங்கை முழுமைக்குமான அரசியல் வேலை முறைமையது. இலங்கைச் சிறுபான்மைத் தமிழர் மகா சபையின் தீர்மானத்தை நீங்கள் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். மகாசபையின் தோற்றுவாய்களில் ஒருவரும், செயலாளருமான இ.வெ.செல்வரட்ணம் முக்கியமான தீர்மானத்தையும் நிபந்தனையும் விதிக்கிறார். மகாசபையின் நிர்வாகத்தில் உள்ளவர்கள் ஏனைய அமைப்புகளில் நிர்வாகத்தில் இருக்க முடியாது. இது இடதுசாரிகளுக்கு இந்த நிபந்தனையை விதிக்கிறது.அப்போது எம்.சி.சுப்பிரமணியம் கட்சியின் தலைவர்களில் ஒருவராகவும் சிறுபான்மைத் தமிழர்களின் தலைவராகவும் இருக்கிறார். இன்று வரையும் செல்வரட்ணம் அவர்களுடைய நிபந்தனை பொருத்தப்பாடுடையதாக இருக்கிறது. தலித் என்ற அமைப்பின் தனித்துவத்தையே வலியுறுத்திவந்தது. உதாரணத்திற்கு எஸ்.ரி.என்.நாகரட்ணம் மகாசபையின் முன்னணித் தலைவர், அவர் வேறு ஒரு அமைப்பிலும் இல்லை. ஆனால் இடதுசாரிகளால் முன் மொழியப்பட்ட தீண்டாமை ஒழிப்பு வெகுஜனப் போராட்டத்தில் அவரே தலைமைத்துவம் வகிக்கின்றார். இது ஒரு நல்ல நிலை. இந்தத் தரப்பில் இருந்து ஒரே ஒரு நியமன எம்.பியாக எம்.சி.சுப்ரமணியம் போக முடிந்தது.

12. பாராளுமன்றப்பாதையை இடதுசாரிகளின் ஒரு பிரிவினர் நிராகரிக்கும் போது எம்.சி யின் பாராளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவம் எத்தனை முக்கியமானது?

சுகன் :
பாராளுமன்றப்பாதை என்பது தலித்துகளுக்கு மறுக்கப்பட்டிருக்கும் போது அங்கே வெள்ளாளர் மட்டும் பிரதிநிதித்துவம் செய்யும் போது அதிகாரத்தால் மறுக்கப்பட்ட தலித் பிரதிநிதிகளை இடதுசாரியத்தின் பேராலும் தடுப்பதில் எந்தவித நியாயங்களும் இல்லை. இதற்கான மாற்றுவழியாக இடதுசாரிகள் சிறுபான்மைத்தமிழர் மகாசபையை முன்நிறுத்தியிருக்க வேண்டும்.

13. ஆனால் எமக்கு ஒடுக்கப்பட்டோர் / தலித் இலக்கியம் 1990களின் முன்னரே ஆரம்பித்துவிட்டதல்லவா?

சுகன் :
தமிழ் நாட்டைப் போல இங்கு ஒடுக்கப்பட்டோர் இலக்கியம் கண்டு கொள்ளப்படவோ அல்லது அதற்குரிய மதிப்பு நிலையோ கொடுக்கப்படாமல் இருந்ததில்லை. இங்கு ஒரு வகையில் மைய இலக்கியப்போக்கே அடித்தள, மக்கள் சார்ந்ததே. மலையக இலக்கியம் என்பது ஈழ இலக்கியம் கண்டெடுத்த மிக முக்கியமான போக்கு. எம்.எஸ்.எம்.ராமையாவும் சி.வி.வேலுப்பிள்ளையும் நம்முடன் இணைந்தே வருவார்கள். டானியலும், டொமினிக் ஜீவாவும் என்.கே.ரகுநாதனும் இங்கு மைய இலக்கியப் போக்கிற்குள்தான் வருவார்கள்.

14. டானியலின் படைப்புகள் இலக்கியத் தரமற்ற வெறும் பிரச்சார எழுத்துகள் என்று வைக்கப்படும் விமர்சனங்களை எப்படி எதிர் கொள்கிறீர்கள்?

சுகன் :
நீங்கள் கேட்டிருப்பது முக்கியமான காலப்பொருத்தமான கேள்வி. தூக்கி எறியப்பட்ட கேள்வி. டானியலின் ‘கானல்’ குறித்து இந்த விமர்சனங்களை இவர்கள் வைப்பதில்லை. மாறாகச் சாதியப் பிரச்சினைகளைப் பேசுகின்ற டானியலின் ஏனைய படைப்புகள் குறித்துப் பேசுகின்றனர். டானியலிற்கு மட்டுமல்லாமல் ஏனைய சாதியம் குறித்துப் பேசிய படைப்பாளிகளும் இந்த விமர்சனத்தை எதிர்நோக்கினர். ஒரு போராட்டத் தளத்தில் இருந்து எழுந்த படைப்புகள் டானியலுடையது. இரத்தமும் சதையுமான, கச்சாவான படைப்புகளவை. அதைப் புரிந்துகொள்வதற்கான திராணி அவர்களுக்கில்லை. போக, அவர்களால் விளங்கிக்கொள்ள முடியாது. நாங்கள் உங்களைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் எனக் கேட்கவில்லை. இதையும் அறிந்து கொள்ளுங்கள் என்று டானியல் தன் அசாத்தியத் திறமையினால் அவற்றை கொண்டுவரும் போது இவர்களுடைய மேற்சாதிய மனக்கட்டமைப்பு அதற்கு இடம் கொடுக்கவில்லை. கல்வி, பாரம்பரியம், விமர்சனப்பாரம்பரியம்.... இவற்றைத் தமக்கானதாகக் கொண்டிருந்த இவர்களுக்கு முன்னால் டானியலின் கோவிந்தனையும் பஞ்சமரையும் முருங்கை இலைக் கஞ்சியையும் முகத்திற்கு முன்னால் தூக்கி எறியும் போது இவர்களால் எதிர்கொள்ள முடியவில்லை. அதற்குரிய பலகீனமாக இவர்கள் கண்டடைந்த வார்த்தை இலக்கியத் தகுதியின்மை. மாறாக மேற்சாதிய சமூகங்களில் இருந்து ஒப்பிட்டு நோக்குவதற்குப் படைப்புகள் வரவில்லை. டானியல் சாதிய சமூக அமைப்பான யாழ்ப்பாணத்தின் குறியீடு. யாழ்ப்பாணத்தில் வள்ளுவருக்கும் ஆறுமுக நாவலருக்கும், இராமநாதனுக்கும் செல்வநாயகத்திற்கும் பெரும் திருவுருவச் சிலைகள் நிறுவப்படும் போது டானியலுக்கு என்று ஒரு சிலையை நிறுவுவதற்கு இந்தச் சமூகம் தயாராக இல்லை மாறாக இலங்கை முற்போக்கு எழுத்தாளர்களுக்கு சொந்தமான காணியில் டானியலுக்கான சிலையை நிறுவ டொமினிக் ஜீவா கோரியிருந்தார். நமது வீட்டுக்குள் நாமே சிலை எழுப்புவது குறித்து எழுந்த பிரச்சினையாகி அது முடிந்து போயிற்று. பொது அரங்கில் டானியலுக்கான சிலை எழுப்புவதென்பது இந்தச் சமூகம் தன்னை, தன் வரலாற்றை வஞ்சகமில்லாமல் மீளாய்வுக்கு உட்படுத்துவதற்கான தகுதியைச் சுட்டிக் காட்டும்.

15. தலித் பார்ப்பனன் தொகுப்பிற்கு உங்கள் மறுப்பைப் பதிவுசெய்திருந்தீர்கள் ஆனால் கதைகளைத் மொழிபெயர்த்த அருந்ததியரான ம.மதிவண்ணனும் மஹரான சரண்குமார் லிம்பாலேயும் ‘தலித்பார்ப்பனன்’ எனச்சொல்லி விமர்சனத்தை முன்வைக்கும்போது அதைக் காதுகொடுத்துக் கேட்கவேண்டிய கடப்பாடு நமக்கு இருக்கிறதல்லாவா?

சுகன் :
ஒரு பெரும் ஆளுமையில் இருந்து, பிறர் மீதான நம்பிக்கையிலிருந்து சூழலின் நெருக்கடிகளையும் மீறி தலித் அரசியல், தலித் இலக்கியத்தின் மிகப் பெரிய நம்பிக்கையோடு ‘தலித் பார்ப்பனன்’ என்ற ஒரு விமர்சனக் குறியீட்டைக் சரண்குமார் லிம்பாலே கொண்டுவருகிறார். ஆனால் தமிழ்ச் சூழலில் தலித் இலக்கியம் முன்மொழிந்த பிரச்சினைகளையே ஏற்றுக் கொள்ள அல்லது புரிந்து கொள்வதற்கு தலித் அல்லாதவர் தயாராக இல்லை. ஒருவிதக் கள்ள மெளனமே நிலவிவருகிறது. காரியவாத மனங்கள், இலக்கியத்தின் பெயரால் தொழிற்படுவது இங்கு வெளிப்படை.

தலித் பார்ப்பனன் என முன் மொழியும் போது எந்தக் குற்றவுணர்வும் இல்லாமல் கேள்வியும் இல்லாமலே உடனடியாக ஏற்றுக் கொண்டது அச்சமூட்டக் கூடியது. மிக உவகையோடும், மிக ஆர்வத்தோடும் ஈடுபாட்டுடனும் தலித் அல்லாதோர் இந்தத் ‘தலித்பார்ப்பனன்’ என்ற விவாதத்தில் ஈடுபடுகிறார்கள். அதையொரு கெளரவமாக எடுக்கிறார்கள். இப்படியான விவாதங்களின் நிலமை அப்படியானது அல்ல.

தலித் அல்லாதவர் வாயை மூடிக் கொண்டிருக்க வேண்டுமேயல்லாமல் ‘தலித்பார்ப்பனன்’ என்ற முன் மொழிவைக் கொண்டிருக்கலாகாது, உங்களுக்குத் தலித்துகளின் எல்லாப் பிரச்சினைப்பாடுகளும் விளங்காதாம், தலித்பார்ப்பனன் என்ற ஒரு சொல் மட்டும் உங்களைப் பற்றிப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. வெள்ளாளப் பார்ப்பனன் என்றோ, முதலியார் பார்ப்பனன் என்றோ, வன்னியப் பார்ப்பனன், சூத்திரப் பார்ப்பனன் என்றோ பேசியதுண்டா? முதலில் உங்கள் ஆதிக்க சாதிப் பார்ப்பனியத்தை பேசுங்கள் பின்னர் உங்களுக்கு அதைப் பேச இருக்கிற தகுதிப்பாட்டை நாங்கள் சொல்லுகின்றோம். ஒரு புனைவு, ஒரு கதை எல்லோருக்கும் உவப்பானதாகக் கட்டமைப்பதில் தங்கியிருக்கிறது. மேற்சாதிய உளவியல்.

தலித்துக்களிற்கான உள் முரண்பாட்டைப் பேசுவதற்குத் தலித் அல்லாதவர்கள் எவ்வளவு ஆர்வமாக இருக்கிறார்கள்? தலித் என்ற அரசியலை மட்டுமே பேசுங்கள். உங்களுடைய எல்லா மேற்சாதி அரசியலையும் பேசிக்கொண்டு நாங்களும் பேசுவோமே தலித்தியம் என்று தலித்பார்ப்பனன் என்பதும் எவ்வளவு அபத்தம்.

16. நீங்கள் ஒரு கட்டத்தில் உங்களைப் பெளத்தராக அறிவித்துக் கொண்டீர்கள். ‘இந்துவாக இருப்பது சாதியைக் காப்பாற்றும் செயல்’ என்று இப்போதும் நம்புகிறீர்களா?

சுகன் :
இல்லவே இல்லை, இந்து வாழ்க்கை முறை என்பது ஒற்றைப்பரிமாணமானது அல்ல. தலைமுறை தலைமுறையாக கடைப்பிடிக்கப்படும் ஆன்மீக வாழ்க்கையில் ஒன்று என்ற வகையில் இந்து வாழ்க்கை முறைக்கும் அதற்குரிய இடம் இருக்கிறது. ஆன்மீகத்தளத்திலிருந்து ஒருவரை அகற்றும் போது அவர் வெறுமையான மனிதராகிவிடுவார். அவருடைய பாரம்பரியங்கள் அவருக்குக் கையளித்த சமூக அடையாளம் மதத்தினையும் உள்ளடக்கியதே. ஆகம நெறிகளைப் பிரமாணங்களாக நிறுத்தும் கோயில் உருவாக்கங்கள் பிராமணியத்திற்கு அப்பாற்பட்டது. ஏனைய மத நெறிமுறைகளைத் தவிர்த்து இந்து வாழ்க்கை முறையை நிராகரிக்கும் போது அந்த வாழ்க்கை முறைக்குள் இருக்கின்ற ஒடுக்கப்படுகின்ற சமூகத்தினர் அதை ஒற்றைப் போக்காகக் கையாள்வதில்லை அதை ஒரு நொடியில் தூக்கி எறிந்துவிடவோ, கைப்பற்றவோ முடியாது. பல கோயில்கள் தற்போது தலித் பின்னணியில் இயங்குகின்றன.சிறுதெய்வங்கள் மேல்நிலையாக்கம் அடைகின்றன . தொட்டுணரும் கடவுள்கள் கோவில் பிரகாரத்திற்கு வெளியில் கொண்டுபோய் வைத்துவிடுவதும் நிகழ்கிறது.

பெளத்தம் ஏனைய நெறிமுறைகளைத் தனக்கு எதிராக ஒரு போதும் முன்னிறுத்துவதில்லை. இங்கு பெளத்தம் எதிர் - இந்து அல்லது இந்து எதிர் பெளத்தம் என்ற எதிர்மைக் கட்டமைப்பு அறிவுபூர்வமானதல்ல. ஒருவர் இந்துவாக இருந்து கொண்டே பெளத்தத்தின் ஆன்மீக அறிவுச் சிந்தனைச் செழுமை அனைத்தையும் திரட்டமுடியும். ஆசிரியர் வைரமுத்து, அவருடைய வட இலங்கையின் தமிழ்ப் பெளத்தம் என்ற கருத்தியலை இப்படிக் கைகொண்டார் ‘தமிழ் பெளத்தம் என்ற’ சாதி எதிர்ப்புப் போராட்டத்திலும் அவரது சமூக அத்திவாரத்திலும் பெளத்த சிந்தனைகள் ஒரு பேராயுதம் அவர் இந்து வாழ்வியலை மறுத்தவர் அல்ல . ஆலயப் பிரவேசப் போராட்டங்களில் - இந்த இந்து அடையாளம் நிராகரிக்கப்படுவதில் எந்தப் பொருளும் இல்லை. மேற்சாதி ஒடுக்குமுறையாளர்கள் அல்லது வெள்ளாளார்கள் இதில் மிகவும் கவனமாக இருப்பார்கள். தங்களது இந்து அடையாளத்தை ஒருபோதும் துறப்பதில்லை அதே நேரத்தில் ஏனைய கிறிஸ்தவம், பெளத்தம் உட்பட ஆன்மீகத் தளங்களை அவர்கள் தவிர்ப்பதில்லை.

ஒரு அவலமான அணுகுமுறையாக, மேற்சாதி ஒடுக்குமுறையாளர்களுக்கு அவர்களுடைய சமூக இருப்பான அந்த ஆன்மீகத் தளத்தை ஆராய்வதற்குப் பதில் ஒடுக்கப்படுபவர்களுக்கான ஒரு ஆன்ம ஆதரவை நாம் மறுத்து வருகிறோம். இந்த இடத்தில் உங்களைக் கேட்கிறேன், அம்பேத்கர் அரசியலைமைப்புச் சட்டத்தை எழுதும் போது பரந்துபட்ட இந்து மக்களின் வாழ்க்கை முறையை அதற்கு உரிய மதிப்பான இடத்தில் வைத்தே சட்டத்தினை எழுதுகிறார். அவர் பெளத்தம் தழுவும் போதும் அவரது இறுதிக்காலத்திலும் இந்திய-சமண-சீக்கிய இதர ஏனைய சமூக அறிஞர்களோடு உரையாடி அவர்களின் கூட்டங்களில் கலந்துகொள்வதற்கும் மகிழ்ச்சியோடு சம்மதித்தார்.

இங்கு ஞானம் என்பது வெறுப்பு அல்ல கற்கை நெறி. நாளாந்தா பல்கலைக்கழகத்தில் 10 ஆயிரம் மாணவர்கள் ஒருங்கு சேர இருந்து கல்வி கற்கவும் ஏனைய நாடுகளில் இருந்து பெளத்த பள்ளிகளில் கல்வி பெற வரும் போது அவர்களுடைய மதப் பின்னணிகள் ஒரு நிபந்தனையாக இல்லை. பெரியாரே ஒருவர் சுயமாக தன் அறிவை வளர்த்து தன்னுடைய சிந்தனையை தேற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்றுதான் சொல்கிறார். எந்த ஆன்மீக நெறியை தீர்மானிக்க வேண்டும் என்கிற கேள்விக்கு அப்பால் ஆன்மீக நெறிக்கான மதிப்பையும் மரியாதையும் கெளரவப்படுத்துவதே தலித்துகளுக்கு கெளரவம் சேர்க்க முடியும்.

17.தலித்திய, விளிம்புநிலை உரையாடல்களைச் செய்த இருள்வெளி, சனதருமபோதினி, கறுப்பு போன்ற தொகுப்புகளையும் தீண்டப்படாதவன் சிறுகதைத்தொகுப்பையும் கொண்டு வந்திருக்கிறீர்கள். இப்போது அப்படியான தொகுப்புகளின் தேவையில்லையா?

சுகன் :
ஆரம்பத்தில் எதுவும் இல்லாத வெறுமையான சூழலில் நமது எதிர்ப்பைப் பிரகடனப்படுத்திக் கொண்டு வரவேண்டிய தேவை இருந்தது. ஆனால் இப்போது அந்தத் தேவை இல்லை. யாரும் பதிப்பிக்கத் தயங்கும் முக்கியமான பிரதிகள் இருக்குமாயின் அதைப் போடுவதில் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை.

18.உங்களது ஆரம்பகாலம் இலங்கைப் பேரினவாத அரசின் அடக்குமுறைக்கு எதிரான போராட்டமாக இருந்தது. ஆனால் 2009க்குப் பின் கவிஞர்கள் சங்கமத்தில் இலங்கைப் பேரினவாத அரசின் தேசியகீதம் பாடினீர்கள் இந்த மாற்றம் எப்படி நிகழ்ந்தது ?

சுகன் :
பேரினவாத அரசின் ஒடுக்குமுறை மட்டுமே ஒரு காரணமாக இருக்குமென்றால் எனக்குள் தெரிவுகள் இருந்தன. ஆனால் ஒரு இடதுசாரிய அறிமுகத்தால் நான் சார்ந்திருந்த அமைப்பைத் தெரிவு செய்தேன். செ.கணேசலிங்கனும் சோவியத்-சீன வெளியீடுகளும் ராகுல சங்கிருத்தியனும் அவற்றின் பாசறைகளும் இடதுசாரிகளுடனான உரையாடலும் என்னை வேறு ஒரு தளத்தில் இயங்க வைத்தன. ’நீ சிந்தும் கண்ணீருக்கு வல்லமை இல்லை. அம்மா நம் தோழர்கள் சிந்துவது ரத்தம்’. என்ற ஒரு வரியை நாம் எந்த அரசியல் தளத்தில் பொருத்துகிறோம் என்பதனைப் பொறுத்தது. இவ்விடத்தில் ஒன்றை நினைவுகூர்கிறேன் ராகுல்ஜீயின் நண்பர் பதந்த ஆனந்த கெளசல்யன் அனைத்து மத மாநாடு ஒன்றிற்குச் செல்கிறார். அங்கு இஸ்லாமிய மார்க்க அறிஞர் ஒருவரை சந்திக்கிறார். அறிஞர் கெளசல்யனைக் கேட்கிறார் ’உங்களுடைய கடவுள் யார்’ பந்த ஆனந்த கெளசல்யன் சொல்கிறார் நமக்கு கடவுள் இல்லை. யா அல்லா!! கடவுள் இல்லாத மதமா?

இடதுசாரிய அறிமுகம் இருந்தமையால் தமிழ்த் தேசிய அரசியல் என்னில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தவில்லை. தேசியகீதத்தை தமிழ்நாட்டில் பாடியது குறித்து ஒரு நல்ல கேள்வி கேட்டீர்கள். அந்த அரங்கு ஸ்ரீலங்காவில் தமிழில் தேசிய கீதம் இருக்க முடியும் என்பதை அறியாமல் இருந்தது. அந்த கீதத்தினை அங்கே நான் அறிமுகப்படுத்தும் போது அந்த அரங்கு மிகப்பெரிய அதிர்வில் இருந்தது. அவ்வரங்கு மட்டுமல்ல தமிழக இலக்கியச்சூழலே அதிர்ச்சியால் உறைந்தது. நான் அதை அறிமுகப்படுத்துவது மிக இயல்பாக இருந்தது. இன வெறியாலும் அடிப்படைவாத மனநிலை (Fanatic) யாலும், கட்டமைக்கப்பட்ட தமிழ் மனங்களுக்கு இந்த உரையாடல் திறப்பைப் புரிந்து கொள்வதில் சிக்கல் ஏற்பட்டது. அவர்கள் என்னிடம் எதிர்பார்த்தது நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல சிங்களப் பேரினவாத அரசுக்கு எதிரான தமிழுணர்ச்சி அடிப்படைவாதக் கவிஞர்களான காசி ஆனந்தன், சேரன், புதுவைரத்தினதுரை போன்ற அடிப்படைவாத கவிஞர்களின் மனநிலையை நானும் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என எதிர்பார்த்தார்கள்.

உணர்ச்சிபூர்வமாக ஒரு விடயத்தை முன்வைப்பதில் எனக்கான இலக்கியப் புரிதல் இடம் கொடுக்காது. பிறகென்ன ’சிங்களப் பேரினவாத அரசின் தேசிய கீதத்தை’ நான் பாடிக்கொண்டு திரிவதாகக் கட்டமைத்தார்கள். கீற்று மற்றும் சற்று முன்னேறிய தமிழ்த் தேசிய ஆதர்சர்கள். தேசிய கீதத்தினை பாடுவதென்பதில் ஒரு இலக்கிய - கவிதை நிகழ்வில் எவ்வளவு பொருத்தமில்லாதது என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். ஆனால் மனுஷ்யபுத்திரன் போன்ற கவிஞர்கள் தமிழ்நாட்டிற்குச் சுற்றுலா வந்த பெளத்த பிக்குகளைத் தாக்கியதை நியாயப்படுத்திப் பேசும் போது, நான் தேசிய கீதத்தைப் பாடுவதில் எந்தக் குற்றவுணர்வோ, சங்கடமோ இல்லை. மாறாக இதே தமிழ் அடிப்படைவாத மனநிலைதான் இந்தியத் தேசியகீதம் ஒலிக்கும் போது எழுந்து நிற்க வேண்டும் என்று கட்டளை இடும் போது அதனைக் கேள்விக்கு இடம் இல்லாமல் ஏற்றுக் கொள்ளுகிறார்கள். அந்த மூடர்களுக்கு இலங்கை அரசியல் - இலக்கியத்தைப் பற்றி ஒரு இழவும் தெரியாது. பிரபாகரனிற்கு மேல் எதையும் அறிந்து கொள்ளவும் அவர்கள் விரும்பவில்லை.

19.சிறுபான்மை ஒன்றின் விடுதலைக்காக கடந்த 30 வருடங்களாகப் போராட்டங்களை நடத்தி, நிழல் அரசாங்கம் ஒன்றினையும் வைத்திருந்த விடுதலைப்புலிகள் இல்லாதொழிக்கப்பட்ட பின்னும் அவர்கள் மீதான விமர்சனங்களை முன்வைப்பது யுத்தக் குற்றத்தை நிகழ்த்திய பேரினவாத அரசினைக் காப்பாற்றுவதாக அமைந்துவிடாதா?

சுகன் :
இங்கு சிறுபான்மையினம் என்பதே கேள்விக்குறியாகிவிடுகிறது. சிறுபான்மையின், சிறுபான்மையினுள் சிறுபான்மை என்று சொல்ல நிர்ப்பந்திக்கப்பட்ட சூழலில் புலிகள் நடத்தியது ஒரு யுத்தமே தவிர மக்களுக்கான போராட்டம் அல்ல. நீண்ட கால கொடூர யுத்தம் நிகழ்ந்த காலத்தில் பேச்சு, எழுத்து சுதந்திரம் இல்லை. இது இரு தரப்பினருக்குமே பொருந்தும். இரு தரப்புமே தமக்கு எதிரான விமர்சனங்களைப் போரிற்கு எதிரான குரல்களை ஒடுக்கியே வந்திருக்கின்றன. இப்பொழுது பேசக்கூடிய சூழல் உருவாகியிருக்கிறது. யுத்தக் களத்தில் பல் பரிமாணங்கள் இப்போது பேசப்படாதுவிடின், பதிவு செய்யப்படாதுவிடின் யுத்தம் நடத்தியவர்கள் தரப்பே நியாயமாக முன் மொழியப்படும். மாறாக தமது தரப்பு நியாயங்களையே இன்றும் அவர்கள் பேசுகிறார்கள். பேரினவாத அரசைக்காப்பாற்றுவதே இரு தரப்பும் புரிந்த யுத்த கொடூரங்களை / புரிந்த போர்க்குற்றங்களை பேசாது தவிர்ப்பதுதான்.

20.உங்களுடைய கவிதைகளைத் தொகுக்காமல் இருப்பதன் அரசியல்தான் என்ன?

சுகன் :
கவிதைகளை எழுதிச் சேர்த்து வைக்கும் பழக்கம் என்னிடம் இருந்ததில்லை.1986ல் புலம்பெயர்ந்த எனக்கு 2012ல் தான் , எனக்கென்றொரு இருப்பிடமே வாய்த்தது. இந்தச் சேர்த்து வைக்காத தன்மை ஒரு தொகுப்பு கட்டமைப்பை எனக்கு உதவியாக தவிர்ப்பதில் இருந்தது. அந்த மனநிலை எனக்கு வாய்க்கவில்லை அல்லது எனது கவிதைகளைத் தொகுப்பாக முன்மொழியும் மனநிலை எனக்கு வாய்க்கவில்லை. அன்று எழுதி அன்றே தபாலில் புகலிடச் சஞ்சிகைக்குச் சேர்த்து விடுவதற்கு அப்பால், பின்னர் அது குறித்துக் கவனம் கொண்டதில்லை. சஞ்சிகை எல்லாம் நம்மடை கைகெட்டும் தூரத்தில் தான் இருக்கிறதென்ற தன்மை சேர்த்து வைக்கும் முன்னெச்சரிக்கையைத் தரவில்லை.

1990களில் சகோதரி இன்பா-சுசி சஞ்சிகைகளில் வந்த எனது கவிதைகளைத் தொகுத்து ‘நுகத்தடி நாட்கள்’ என்ற ஒரு சிறுகவிதைத் தொகுப்பைக் கொண்டுவந்தார், 19 பிரதிகள்தான். பின்னர் கற்சுறா எனது கவிதைகளின் நெருக்கமான வாசகனாக இருந்து எனது பெரும்பாலான கவிதைகளைத் தேடித் தொகுத்து வைத்திருந்தான். எக்ஸில் வெளியீடாகச் கொண்டுவரச்சொல்லி அவர்கள் கோரியபோது நானும் சம்மதித்து அதை மீள் ஒழுங்குபடுத்தி மறுசீராக்கி இன்பாவிற்குச் சமர்ப்பணம் செய்த போது, எக்ஸிலால் அதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. அப்படி ஒரு சமர்ப்பணத்துடன் புத்தகம் போட முடியாது என்றார்கள். அதன்பின் நான் அக்கறை எடுக்கவில்லை.

ஆக்காட்டி 14வது இதழில் வெளியாகியிருந்தது.

Read more...

மாலை மலர் | தலைப்புச்செய்திகள்

BBC தமிழ் தலைப்புச் செய்திகள்

தினமலர் தலைப்புச் செய்திகள்

Copyright www.ilankainet.com All right reserved.
Designed and Hosted By : ilankainet.com
To contact us : ilankainet@gmail.com